13 Haziran 2007 Çarşamba

neden

Yazmak ihtiyacı hissettim blog açtım ama hiç yazamıyorum.Üzüntüm hafifler diye umut etmiştim yazarken , bilmiyorum gerçi faydası olur mu ama ,bir daha deneyeceğim.Yeniden yazmaya çalışacağım.Ve yazarken de içten olmaya çalışacağım.
Neden üzülüyorum? Acaba bu nedeni bulup ortadan kaldırmak mı lazım ? Mesela ben bu şehirde mutsuzsam taşınmak mı lazım? Kocamla her zaman anlaşamıyoruz mesela boşanmak mı lazım ? İşim beni tatmin etmiyor ayrılıp yeni bir iş mi bulmak lazım ? Bunları yapamayacağıma göre ,ve hatta benzeri tedbirleri defalarca almış olmama rağmen ( boşanmak dışında ) işler düzelmediğine göre ; oyuna devam.
Ben üniversiteye kadar sakin bir insandım,okumak için evden uzağa gittim galiba gitmeyi de çok istedim ama yaramadı Özleye özleye bi hoş oldum.Oysa odtü aileni özlesen de sıkılmaya vakit bulamayacağın bir yerdi her anlamda ama ben hep sıkıldım o zamanlar orada.Tabi gönül boşluğunun da bunda etkisi olabilir.Hiç sevgilim olmadan okul bitti.İşe başlamak için geri döndüm ailemin yanına.İyi de bir iş buldum hatta.Derken ondan sıkıldım.İş değiştirdim ,sıkıntım bitmedi.Tüm bunlarla birlikte hala sevgilim olmamıştı.Beni olsa olsa bir sevgili mutlu eder diyip birisi vardı beni seven ona koştum.Çok sürmedi ondan da sıkıldım ve internette sevgili buldum bi tane.Ama işler yolunda gitmedi.Ona dut gibi aşık olmuştum ama bana uygun biri değildi.ismi M. Ben de bu aşkı kalbime gömmek maksadıyla kalktım gittim o şehirden herşeyi geride bırakıp.Yeni bir şehir yeni bir iş yeni bir çevre ve bunlar dolayısı ile bulmayı umut ettiğim yeni bir sevgiliye doğru yol aldım.Ama işler yine benim istediğim gibi olmadı.onu unutamadım ve M ile yine birleştim. Bu arada not ; M benim hayatımda seviştiğim ilk erkekti ..Onunla birleştik dedimse ayrı şehirlerdeyiz sadece telefonla görüşüyor haftasonları buluşuyoruz o gelince o kadar.Bu durumdan istifade edip ben acaba sadece onunla seviştiğim için mi ona aşık olduğumu sanıyorum diye gittim onu aldattım.İşyerimde tanıyıp hoşlandığım biri oldu , o da benden hoşlandı.Zaten M. bu şehirde değildi ya hiç zor olmadı. bir süre o kişiyle birlikte oldum.Sonlara doğru dayanamayıp seviştim de.Ve işte en sonunda anladım.M.ye aşık olmama sebep hayatımda sevişmiş olduğum tek erkeğin o olması değildi.Başka bir sebeple ona aşık olmuştum ben.Hem de gerçekten.Kendisini kullandığımı bilmeyen diğer erkekten özür dilerim ama hep kadınlar kullanılacak diye bir kural yok sanırım.Ve o erkeği de o şehirde bırakıp M.ile evlenip onun şehrine geldim.

M.ye neden aşık olduğumu sordum sordum kendime . o benden ve çevremde tanıdığım herkesten farklıydı : üniversite mezunu değildi kitap okumazdı müzik dinlemezdi şiir bilmezdi sinema tiyatro izlemezdi hiç kız arkadaşı olmamıştı (kız arkadaş dedimse sevgililik çıkma gibi şeyler zaten yok da gerçek arkadaşlık da yok ) erkek arkadaşlarıyla kahveye gazinoya giderdi hepsi o.böyle biriydi işte(ha bi de işi vardı o zamanlar şimdi yok)oysa ben bunların hepsi için yaşıyordum denebilir. Bence çok önemliydi saydıklarım ama işte şimdi M. ile evliyim.Hem de neleri feda ederek.İşimden ayrıldım.Uyduruk bi iş buldum burda bulanabilecek cinsten çünkü benim kariyerim biraz fazla bu şehre .Hiç bilmediğim bu şehre taşındım.Tüm arkadaşlarımdan uzaktayım.Ailemden uzaktayım.Üstelik ben az kazanıyorum o işsiz yani artık daha fakiriz.Artık sinema tiyatro kitap müzik şiir yok .Çünkü hem vakit yok çalışmaktan hem para yok hem burada sinema tiyatro yok kitapçı yok konser salonu yok.
Bi tek o var,ve neyse ki olan tüm vaktimi de ona ayırmak arzum var.
Evlendim çünkü hissediyordum benim kocamın o olduğunu.Yani bir başkası olamazdı.Türk filmi lafı olacak ama “ o benim kaderimdi”
İşte bu hikayeye bakınca kafamı kırasım geliyor benim.Sizin benim kafamı kırasınız gelmiyor mu?

3 yorum:

FECFAC dedi ki...

slm.bıraktığın yorumu okudum sonra senin yazdıklarını okudum.Kendimden bişeyler var sende.Hayatlar bir yerde yaşanlarla çakışıyor işte.Kadınlar böle galiba bi adam yüzünden hikayen aklının ucuna gelmeyecek şekilde değişiyor.Bende bi evleneyim dedim de neler neler oldu beş yılda.Anlatıp rahatlayım deyi blog açtım yazamıyorum bile.İçine sindirebilmek lazım belkide önce yazmak için.Umarım herşey gönlünce olur.Seni İzlemeye devam...Sende beni izle.Sevgiyle kal...

Butejoy dedi ki...

ya biz üçümüz iyi buluşmuşuz o kadar ortaklık varkı ama yazamıorum..tek farkım ben bekarım..ama hikayemin sessiz balıkla acaip sekilde benzeşen yerleri var ya senle konuşmayı acaip istıorum...benzerlık bulunca haber vericem dedın ya ben buldum binlerce kesişen şey...

Asortik Krep dedi ki...

Benim geliyor.. :))