6 Ağustos 2007 Pazartesi

bir piknikti o

ağaç altında gayet gölgede bir piknikti o ; beni kızarmış bilmemneye çeviren!farketmeden yanmışım gölgede ağır ağır. acıyor heryerim.yani tişört ve pantolonum vardı üstümde gayet pikniklik kıyafetler ,onlardan açıkta kalan yerlerim yanmış .onun dışında iyi geldi.ayağımı bir suya daldırdım bir toprağa çaldım akşama kadar ayakkabı giymedim elektriğim gitsin diye.gitmiş midir bilmiyorum.o an için iyi geldi en azından.açıkhavada vakit geçirmeyi çok sevsem de ismim Özlem diye ; açıkhavayı özlüyorum ,hiç çıkmıyoruz ki evden Ağustos ortasına gelmişiz bembeyaz(DI) heryerim..
Yeni bir bebeğin ismi konunca;"adıyla yaşasın" derler.Ben doğduğumda da epeyi denmiş anlaşılan ;özleye özleye yaşıyorum .özlediğim birşeye kavuşunca bu hemen başka birşeyi özlememe sebep oluyor. elbetet tüm istediklerimize kavuşamayız ama illa şart mı birine kavuşmak için öbüründen vazgeçmek? sorma böyle sorular Özlem sorma " hayat bir kutu çikolata gibidir ne alacağını asla bilemezsin"
kızkardeşim fizyoterapist,özel eğitim veren bir kurumda çalışıyor.anlattıkları insanı buz gibi donduruyor.tüm bunlar ışığında işte altın cümle " Allah bu günümüzü aratmasın"

3 yorum:

archisugar dedi ki...

Ozlemcigim,insanlar gercekten konulan isimleriyle ozlesiyorlar. Ozlemlerinin biran once son bulmasini ve hayallerine kavusmani dilerim...
Sevgiler
Esra

TalismanDiyette dedi ki...

Ben de bu Cumartesi gideceğim pikniğe.. Bakalım nasıl olcak. Özlediğin herşeye kavuşsan keşke.. Ya da kavuşamayacaklarını direk unutsan, bunu kendime de söylüyorum..
Sevgiler..

Butejoy dedi ki...

isimle bağlantı olmuo kendi adımdan sonra bunu düşündüm...
ama umarım bu özlemek halin sona erer...