17 Eylül 2007 Pazartesi

ev arkadaşım

ismi özden. bundan sonra özden diyince anlayınız. sevgilisi de vardı ki yarı ev arkadaşım sayılırdı ; onun ismi de ferhat ve sağolsun beni rahatsız edici bir tip olmadı hiçbir zaman,severdim hatta süper bir tipti.eve gelirdi ama kalmazdı ,akşam oldu mu doğru kendi evine.benim sevgilim de ayda yılda bir haftasonu gelir bir gece kalırdı.
ama bunun dışında özden evimize erkek sinek girmesini istemezdi.benim yakın arkadaşlarım ve kuzenlerim dahil .evime ancak o yokken gelebildiler.belki haklıydı.öz ablasının kocasının tacizine uğramış,herkes bunu uydurmakla onu suçlamış.yani ailesi ile de bu yüzden görüşmüyordu .bu aile hasreti nedeniyle olsa gerek üst katta oturan evsahibimiz ile birden kaynaşıverdi.onların da özden gibi üniversiteye giden bir kızı vardı ve hemen kanka oldular.evsahibimiz bu kızın annesi olup babaları hayatta değildi ,evde dede ve babaanne ile beraber yaşıyorlardı.yani özden için tehlike unsuru yoktu.
ama bir önceki ev arkadaşımızda olduğu gibi burda da özdenin çabuk kurduğu muhabbet çabuk yıkıldı.hem de niye : evsahibinin kızı bunu kıskanıyormuş saçını aynı renk yapıyor aynı onun gibi konuşuyormuş.ayrıca özden üçüncü gözü ile görmüş bu kızdan zarar görecekmiş.işte böyle ipe sapa gelmez mevzular.neyse efendim arayı soğutuyor bizimki ; yukardaki de anlıyor bişeyler var kapıya geliyor bir sabah ben işteyim ya oturup konuşuruz diye.özden kapıyı hafif açmış bir daha görüşmiycez diyip pat çarparak kapatmış. tabii akşam işten dönerken beni çağırdı evsahibi anlattı bunları. kızıma bunu kimse yapamaz ,evden çıkın dedi. eve geldim ,özden hiçbişey anlatmadı. ben de yukardaydım ve olanları biliyorum çıkın diyorlar dedim.o da çıkmayız diye diretti.ev sahibi atacaksa atsın dedi.ben de pek istemedim çıkmayı daha bir yıl olmamış ikinci ev bu . ama bu şekilde altlı üstlü nasıl yaşıycaz ki ? neyse evsahibi beni severdi.konuştum onlarla.kalın dediler. ama seninle muhatap olalım, onu tanımayız.senin suçun yok dediler. artık geri kalan günler benim açımdan bisürrü sıkıntı.psikopat bir ev arkadaşım var.onunla problemli bir evsahibim var.bu arada ferhatdan da ayrıldı.bu ferhat için iyi oldu gerçi.artık üçüncü gözüyle ne gördüyse ona da bir kulp takmıştır.bana söylemedi.minimum konuşuyorduk zaten.bu esnada benim evlilik işi oluyor gibiydi ve ben ankaradan ayrılma kararımı vermiştim ,istifa ettim. eşdostta kalarak vaktimi doldurdum ve onu orada bırakıp o evden çıktım bir gün.kurtulmuştum.sonrası umrumda değildi.evsahibi ile ne yaptılar hiç bilmiyorum.toplamda birbuçuk yıl o kızla yaşamışım.peygamber sabrı var bende galiba.

2 yorum:

Mücevher Kutusu dedi ki...

Beni, yazdıklarımla tanıyan birinin gözünde böyle canlandırılmış olmak gurur verdi. Zaten senin yorumunu merak ediyordum :)

Enteresan bir hayatın var. Korkar o kızla aynı evde uyuyamazdım. Üçüncü göz bu belli olmaz.

'Annem'in kalemi... dedi ki...

Ben bu olaya 'hoş bir tecrübe' olarak bakıyorum. Daha sonraları hatırladığında sana bir zamanlarki sınırlarını hatırlatan bir tecrübe.;)
Sevgiler...