3 Nisan 2008 Perşembe

kontrol

Tepkilerimi kontrol edemiyorum , ağlamam da gülmem de sinirlenmem de heyecanlanmam da an meselesi ...
İçimde bir an önce hissettiğimden farklı duygular hissedip bunu dışa yansıtmamayı başaramıyorum.
Mesela işyerinde bir görüşme veya toplantı var diyelim ve ben konuyla birebir muhatap da değilim yani suya sabuna dokunmadan toplantıyı bitirebilecekken hem işin içine dalıveriyorum ham de birilerini karşıma almayı ve tartışmayı hatta sesimi yükseltmeyi hatta kırıcı olmayı başarabiliyorum.Bir olayı buraya aktarmak istiyorum.
Bir kişi var burda çalışan , istifa edeceğini söyledi yöneticimiz de ondan biraz daha çalışmasını istedi yerine birisi bulunana kadar.Kabul etti o da.Ama madem sen kaldın çalışıyorsun , güya tabi , kendin iş yavaşlatıp gevezelik edeceğim diye bizleri de oyalamaya kalkma.Ben zaten davranışlarını yadırgıyor ve içimden sinir olup duruyordum o kişiye. Tesadüf bir görüşme sırasında odama geldi.Görüşmenin konusu da bir yanlış ödeme gelmiş paranın iade olması gerekiyor. Bu istifa etmiş arkadaş durup durup paranın sahibi yoksa bana verin ben alırım gibi şaka yapıyor. Onun dışındakilerse olayın ciddiyetine bürünmüşüz hatta tartışıyoruz , çünkü iade edeceğimize dair bana bir belge sunamıyorlar .Böyle durumlarda gerkiyor oysa.Bu tartışma büyümekte iken tekrar o lüzumsuz şakayı yapınca ben büyüğümmüş felan dinlemiyorum adama " yeter canım siz sululuk yapacaksınız diye biz iş yapamıyacakmısınız bizi rahat bırakın" diye kükrüyorum . Neyse herkes bişeyler mırıldanıp odadan çıkıyor , o sırada çalan ilk telefonda kim varsa ona da kükrüyorum ,artık sebep var ya da yok önemli değil. Ve gün boyu bu olayın etkisi ile başağrıları çekiyorum.
Veya ne zaman eşim bana standart dışı bir davranışta bulunsa yani kavga ediyor gibi olsak kavga etmeyiz de o sesini az yükseltse ; ben ağlıyorum. konuşamıyorum bile ağlamaktan ,sesim titreyiveriyor. Bu hareketim onu daha çok kızdırıyordu ilk başta , ama artık beni anlıyor bunu isteyerek yapmadığımı bunun bir oyun olmadığını

Ama mesela ben dün akşam fenerbahçe maçı esnasında da kalp atışlarımı yavaşlatamadım ve gece üçe kadar uykusuz kaldım sırf bu heyecan yüzünden.

4 yorum:

Archi*Sugar (Esra) dedi ki...

Ozlemcigim ilginc gercekten. Ilgini baska birseye cekmeyi denedin mi?

sevinç dedi ki...

hayatı cıddıye almak diyebiliriz belki buna...
aynı dertten muzdarıbim ben de...
içimdekine sus desem de kontrolu zor oluyor bazen...

Öykücü dedi ki...

Ani sinir patlamaları bende de oluyordu.Bir kişi beni rahatsız ettiğinde uyarmıyordum,sonra yine sinir ediyordu ben yine uyarmıyordum ve içimde biriken tüm öfkeyi sonraki ilk sinir edişinde kusuyordum üzerine.Yaptığı şeye oranla çok büyük bir öfkeyle karşılaşıyordu.Tepi yüzünden haksız duruma düşüyordum arşımdaki de mazlum oluveriyordu tabi:)

Oysa ilk seferde uyarsam -şaka yollu bile olsa- o kadar öfkelenmeyeceğim belki de.

Kocanla olan halin çok hoş:) Ne güzel kavgalar uzamıyordur böylece.Yatıp kalkıp şükretsin.

Ama şu en son yazdığın hoşuma gitmedi bir kardiyologa görünmelisin.Muhtemelen bir şey çıkmayacaktır ama en azından kontrol edilmiş olur.

Bir arkadaşım böyle ani ataklar yaşıyordu.Çok heyecanlandığında filan kalbi çok hızlı aıyordu meğer kalbin bir damarı fazlaymış.İlaç kullanıyor şimdi ve daha rahat.

Bir şey çıkmaz muhtemelen ama yine de ihmal etme.

Sevgiler..

Mücevher Kutusu dedi ki...

Çok zor bir durum senin ki. Ama o lakayıt tavra benim de benzer bir cevabım olurdu. Ondan sonra arayana patlamadığın sürece sorun yok bence :)

Birde ağlamamayı başarırsan süper olacak!