24 Nisan 2009 Cuma

Periyodik olarak belli günlerde enerjik oluyor belli günlerde de böyle sıfırın altında geziyorum.. Kulaklarım bile ağrıyor sizin hiç kulak kepçeniz ağrıdı mı ? Fena bişey.
Halsizlikten zaten uyumak üzereyim ve bu durumdan nasıl kurtulacağımı da bilmiyorum. Dün tatildi ya evde dinlendim güya. Ne gezer... Bizim evde ikinci bir banyo var , ebeveyn banyosu.Şu ana kadar kendisi kiler vazifesi görüyordu malum henüz biz ebeveyn değildik. Ama dün itibariyle aslına geri döndü ve banyo olarak hizmete açıldı :)Ama orayı boşaltmak tam bir macera oldu.Mevsim dışı ayakkabılardan tut seyahat çantalarına kadar, gerekli şeyler yanında arada elime geçen her türlü ambalaj malzemesini de poşet ,karton ,hediye kağıdı demeden buraya koymuşum.Bu gereksiz şeyleri toplayıp ayıklayıp atılacakları attık bazılarını da geri dönüşüm kutularına götürdük. Akıllanmışımdır ve bir daha biriktirmem umarım.

Nerden bulduysa güzel ambalajında miki fareli bir uçurtma ile plastik bir top bulmuştu eşim bir zamanlar ve meğer bu ikisi de o kilerdey-miş.Unutmuşuz biz varlıklarını. Görünce ikimizin de gözleri parladı. Bu oğlumuzun ilk oyuncakları dedik ve evde ikisini de şanlarına yakışır biçimde vakit gelene kadar ağırlayacak bir başköşeyi aramaya koyulduk. Her şeye yer buldum ama bu ikisini yerleştirmek öyle zor oldu ki anlatamam ; galiba delirdik biz dedim içimden.

Yarın haftasonu ve şehir dışında olacağız .Diğer hafta sonu da eğer 1 mayıs tatil olursa yine buralarda olmayacağız.Eşim Pazar günü iş için Ankaraya gidecek ve tatil olursa ben de Perşembe akşamı gideceğim yanına ; kızkardeşimle ve Ankaradaki arkadaşlarımla görüşeceğim. Tatil olursa diyorum çünkü bu resmi tatil nasıl bir kavram olacak ve içine bizi de ( bankaları da ) alacak mı bilmiyorum. Keşke

Yazının sonuna geldim
Uykum geçmedi

20 Nisan 2009 Pazartesi

Göz açıp kapayana kadar yarıya geldik sayılır. Peki ne yaptın derseniz hiçbir şey.Bir tek çorabı bile yok kuzunun.Nedense içimde alışveriş arzusu yok.bu arzu neyle nasıl doğar bilmiyorum. Yumurta kapıya dayanınca belki.

Dün öğleden sonra bir kahve içimlik süre kadar bir parkta oturduk.Hava güzeldi ya ondan fırsat bildik çıktık. Orada da bir arkadaşla karşılaştık.İkiz bebekleri var 1 yaşında ; Defne ve Deniz. Defne çok güzel ,yeşil gözlü beyaz tenli bir kız .Erkek kardeşi Deniz ise hani böyle esmer siyah gözlü zayıfca bir oğlan.Biz Denizi kucağımıza bir aldık hiç bırakasımız gelmedi. Ne bileyim sanırım erkek bebişler ilgimi daha çok çekiyor. O anda bana bir huzur geldi. Sabahleyin evi toparlayıp süpürüp silelim dedim ; biz ne zaman eşimle birlikte iş yapacak olsak tartışırız zaten ve yine tartıştık.Ben de bu tartışma yüzünden yola çıkıp biz çocuk olunca ortak hareket etmeyi nasıl başaracağız sürekli kavga gürültü mü olacak bu evde diye çok endişelenmiş ve çok ağlamıştım. İşte Denizi kucağımıza aldığımız o ana kadar da ne kadar eşim beni sakinleştirdi ise de ve alıp böyle açık havaya felan çıkardıysa da için için ağlıyordum.Ama o anda acaip bişey oldu ve herşey geçti. Sanki Deniz’i Allah çıkardı karşıma ya da bebeğim benim üzülmeme dayanamadı ve Denizle telepatik iletişim kurarak onun bakışları aracılığı ile bana bir mesaj gönderdi.bilemiycem.

Ama dün sabah olanları yaşamış olmak bana çok ağır geldi.O kadar kötüyüm ki tesiri ne zaman geçer bilmiyorum.Ev işlerinden nefret ediyorum.Yardımcı çağırmayı öneriyorlar.Benim sorunum öyle elinde süpürge bez ortalığı silip süpürmekte değil ki.Yardımcının yapamayacağı şeylerde zaten sorun.

Ben oldum olası bir “er” mentalitesine sahibim.Çavuş veya onbaşı değilim. Mesela evde yatak yorganların , kıyafetlerin ,tabak çanakların, kağıt küreklerin derli toplu ve olması gerektiği yerde olmasını sağlayamıyorum ,yerleşemiyorum. Yoksa ortalık süpürüp silmek ,cam silmek ,halı silmek kapı silmek sorun değil. Fiziken yorucu belki ama akılla ilgili kapasite gerekmiyor.Bir iş bile sayılmazlar benim nazarımda.Çünkü bana göre İş ; organizasyonu yapmak, karar vermek, komuta etmekte. Ki benim yapamadığım da bu.

Yemek yapmak gibi. Al kızım pırasaları hadi pişir diyen olcak ben her akşam yemek yaparım. Ama ne yemek yapcam malzemesini nasıl ;ne zaman alcam gibi sorular yüzünden kahvaltıya talim...
Ufff ; çok kafam karışık çok.

13 Nisan 2009 Pazartesi

haftasonu topladığım enerjiyle işte karşınızdayım

veee belki duyanlar oldu ama duymayanlar için bebeğimizin cinsiyetini açıklıyoruuuummm : erkek-miş.
doktorumuz çok kesin konuştu ama artık bilemiycem ilerde bir gün durup birden bire aa bu kızmış dermi :)neyse canım farketmez zaten ilk bebeğimiz bu;hem ikinci olsa ne değişir ki bu aşamada sağlıklı bir evlat sahibi olmak dışında neyin önemi var değilmi ?
haftasonu annemlerdeydik ,erkek kardeşimler ve biz birarada kalabalık sofralar bol bol mağaza gezmeler şeklinde dolu dolu geçirdik iki günü.bebek mobilyaları hakkında geniş bir bilgi dağarcığımız oluştu.şekiller resimler ile şimdi gidip ; yakın zamanda evimize vestiyer doalp yaptırdığımız mobilyacı ile konuşacağız. bu alternatiflere yakın bir bebek odası için ondan da fiyat alıp karar vereceğiz. gerçi ilk aylarında odasında değil benimle yaşayacakmış ve bir de küçük beşik lazımmış ama fırsat varken bütün araştırmaları yapacağım sonra bebekle zor olur.

6 Nisan 2009 Pazartesi

cumartesi sabah uyandıktan kısa bir süre sonra gece gördüğüm rüyayı ve sayesinde yaşadığımı hatırladım ... ben rüyamda türk.sel in reklam tavuğu var ya onu ve sonra da yumurtasını gördüm. normal bir yumurta gibi kabuğunu kırdım içinden sim.kart alacaktım galiba.ama o yumurtanın görüntüsü hiç hoş değildi ve midem bulandı. ve uyurken dahi olsa sesli sesli tepki vermişim ( ayıptır söylemesi öğghhhh felan gibi ) eşim bu sese uyanmış ve bakmış ben uyuyorum ; rüya gördüğümü tabii ki anlamamış ve heralde midesi uyurken bile rahat vermiyor yazık ona diye düşünmüş.sabah anlatınca güldük bayağı.
vestiyer ve dolaplar takıldı ; takılması esnasında ev çok kirlendi ,kendileri de zaten talaş tozu içindeydiler ; eşimle yardımlaşıp temizledik ama yerleştiremedik ;zaten dolapların bazı yerlerinde eksikler var onlar da gelip takılınca yerleştirmek daha mantıklı diye bıraktık.
cuma günü dr.a gittim üçlü test için ölçüm yaptı ; kan verdim.tahliller haftaya çıkacak. bu arada dr. cinsiyetini gördüğünü ve çok net olduğunu söyledi.ama ben öğrenmek istemediğimi söyledim . hem yanımızda babamız yoktu hem de acele etmek istemiyorum. belki haftaya söyletiriz ; ben hiç heyecanlı ve meraklı olmasam da baba heyecanlı ve öğrenmek istiyor gibi.bu sakinliğime dr. da dahil anlattığım herkes şaşırdı.
zaman su gibi geçerken ; ileriki günleri düşünmeyip dertlenmemeye çalışıyorum. nasıl olsa vakit gelip çatınca yeterince içiçe olacağım sorunları daha şimdiden yaşamaya başlamak istemiyorum . iki kişilik hayatımızın tadını çıkarmaya çalışıyorum çünkü bebekle birlikte hayatımıza hem o hem de onun bakımı nedeniyle yeni birileri daha dahil olacak ve belki bir daha hiç iki kişi olmayacağız. onu özleyeceğim hissine kapıldıkça vaktimi eşimle geçirmeye daha özen gösterir oldum ( uyumadığım zamanları desek daha doğru olur çünkü hal iyi bir uyuma potansiyelim var )
ben hala hamilelik öncesi kıyafetlerimleyim.bu kilo bile çok zaten bi insana aman nolur fazla kilo almayım . iştahım düzelir gibi oldu gerçi artık kontrol etmem zorlaşıyor gibi neyse ki yaz geliyor ve domates salatalık biber üçlüme kavuşacağım.