13 Nisan 2010 Salı

vee onur ankarada

ben ankarada okudum üniversiteyi , sonrasında da sık sık tatil ve haftasonlarını ankarada geçirdim ,arkadaşlarım ordaydı hep ve dayanamayıp tekrar iş bulup oraya yerleştim. eşimle evlilik kararı almasaydım hala ankarada yaşıyor olabilirdim. beni çeken bir yanı vardır hep o şehrin , belki de yaşanmışlıklar.
kızkardeşim de orda yaşıyor ve biz ilk fırsatta hem onu görelim hem bana nostalji olsun diye oğlumla ankaraya gittik tabi babamız babaanne ve anneannemiz de var yanımızda.
uzun yol bizimkini çok sıktı benim oğlum çok hareketli arabada zapt etmek onu pek zor oldu ama gidince sevindi teyzoşuna ,onun evini çok sevdi rengarenk çünkü teyzoşun duvarları hep bişeylerle dolu oysa benim ev beyaz o kadar
sonra teyzoşun ev arkadaşlarıvar kızlar onları da çok sevdi
güzel vakit geçirdik
ve döndük
annem orda kaldı
bugün ve ilerleyen günlerde oğluma babaannesi bakacak artık ne kadar sürer bu bilmiyorum çünkü babaannemiz yaşlı ve oğlumun hareketliliğine ayak uydurması zor. ama annem de bizimle kalmasının sürekli bir hal almasını istemiyor kendi evinde olmak istiyor biraz babanne idare etsin bakalım babamız bakıcı için erken dedi .