2 Mart 2012 Cuma

senin dolmuşun yok ki ...

oğlum bana "anne baba işe gitsin sen gitme" diyor her sabah . Arada bir onu kırmamak için babayı beraber uğurluyoruz ; biraz beraber oynuyoruz ve ben yine bir şekilde kaçıyorum. Ve biliyor ki bu durumda ben işe dolmuşla gidiyorum. Bu sabah uyanınca baktı etrafta baba yok demek ki o gitti dedi içinden hemen bana gelmiş " anne sen işe gitmeycen senin dolmuşun yok ki" diyor. Ben de istemiyorum zaten gelmek kuzummbenim ama işte napalım seni yine babaanne kandıracak pencereden gelene gidene bakarken siz ben kaçacağım . Akşam kapıyı açtığımızda da çığlık çığlığa bağırarak kucağıma koşacaksın . Neyse bugün cuma iki gün birlikteyiz kah mutlu mutlu oynayacağız kah sen yaramazlık yapıp beni kızdıracaksın ama çok güzel iki gün geçireceğiz. Bir aksilik çıkmazsa bu haftasonu fazla iş de yapmayacağım belki seninle gezeriz .
Bazen anlamıyorum senin beni bu kadar çok sevmeni . O kadar az görüyorsun ki beni sanki babaanneni benden daha çok sevmen gerekiyormuş gibi geliyor bana . bu algımı durduramadığım için olsa gerek en çok minnet ve saygı duymam gereken kişiyi kıskandığım için de sevemiyorum. İlkel ilkel duygularımın esiri oluşum ... cık cık cık.

Hiç yorum yok: