1 Nisan 2015 Çarşamba

nefes


Karanlık bir gecede yıldızları seyrederken tuttuğum dilek
 
Güneşe dönünce yüzümü duyduğum neşe
 
Baharın çiçeklerindeki heyecan
 
İçimdeki çocuğun sesi  
 
Ve bir nefes gibi
 
ol
 
istedim
 
seni bekledim
 
bir taş atınca dalgalanan durgun bir göl gibi sessizdim.
 
Seni sevdim
 
Varacağım yer değildi mühim olan güzel bir seyahatteydim,
 
Yolum sen durağım sen
 
Gökyüzüm toprağım sendin
 
Şimdi söylemiyorsa şarkılar baharı
 
Saklıyorsa güneşi bulutlar
 
Kapandıysa pencereler içine
 
Bil ki sensizim.

1 yorum:

cinar dedi ki...

nasıl benden geldi bu dizeler anlataam, şiir sevmem pek, okumam da o yüzden. ama bazen böyle içime işler. çok güzel olmuş Denizcim..