4 Ağustos 2017 Cuma

geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı

bir kişi değil bu başlığa sebep ; gençliğim
gitti bitti ve artık onu düşünerek ah vah etmek boşuna
o kadar durgun sıradan bir hayatım var ki , genç olsam hareketlenecekmiş gibime geliyor
ben enerjisi yüksek bir insanım ama sevdiğim şeylerde , örneğin ev işleri enerjimi verebileceğim bir şey değil , veya işyerinde evrak dosyalama vesaire konular
ama bir sohbet esnasında farkedilir bir enerji yayarım ya da dans edip eğlenirken :)
ve gezerken
gezelim yaa niye oturuyoruz
yaşım 41 bitti 42 den gün alıyorum
Türkiye nin Karadeniz'ini görmemişim , Pamukkale 'sini Erciyes'ini görmemişim
yurtdışına ise hiç çıkmamışım
beyaz yakalı çalışanım para kazanıyorum ama harcamak için zaman bulamıyorum
ben galiba erken emekli olacağım.
bu zaman yokluğu ve eşim ile olan gezme konusundaki fikir ayrılığımız canımı sıkıyor hem de çok


sonra
durup diyorum ki
tek derdin bu olsun
evet insan sağlık ve afiyette ise ; başka şeylere kafa yorabiliyor
kafa yorduklarıma şükür


neyse ben gidip emekli olma hayali ile çalışayım
Allah'tan bugün cuma , evde oturmalı bir haftasonu da olsa kulağa hoş geliyor.

14 Mart 2017 Salı

şanslı şanssızlıklar

bende şans olsaydı dünyaya erkek olarak gelirdim diye söylendim durdum yıllarca , hamileliğimde de bebeğimin erkek olacağını öğrendiğimde onun adına mutlu oldum .Kızlar ile annelerinin arası nasıldır bilirim , kız çocuğum olsaydı bir anlamda kendim için bir şans olacaktı en iyi arkadaşım dostum sırdaşım olacaktı ama onun tarafından bakınca erkek olması iyi.


ama erkek veya kız bir evlat sahibi olabilmek , beraber sağlık ve afiyette olmak binlerce şükür sebebi.


bebeğim üç aylıkken işe başladım ben , standart doğum izni o kadar çünkü. Çok az . Yengeç burcu , evcimen ve duygusal bir kişilik olarak çok zorlandım o dönem. o zorluk öyle bir deldi ki ciğerimi bir daha çocuk yapmayacağımı anladım; tek bir annelik hakkım vardı o da yarımdı. şimdi instagramda takip ettiğim anneleri görüyorum da bebeğine kahvaltı ettiriyor. o kadar özeniyorum ki onlara. bir gün işe gelip işyerinde lazım olan anahtarları evde unuttuğumu farkedince almak için geri dönmüştüm eve . Onur kalkmış babaannesi ile kahvaltı yapıyorlardı ağzı yüzü yumurta sarısına bulanmış kara gözleri zeytin gibi açmış kocaman kocaman o hali hiç gitmedi gözümün önünden.


elbette onu babaannesi ile bırakmak bir şans. ama hiçbiriniz bu şansın bedelini ödemek zorunda kalmayın bence , kendi anneme bile minnet etmek istemem kaldı ki kayınvalideme ...


yaşadığımız yer küçük bir yer olması sebebi ile hayatımızda bazı kolaylıklar sağlıyor , ulaşım kolay ve yaşantımız olabildiğince sade , harcamalarımız düzenli ve sınırlı . Bu şansın bedeli ise bolca yalnızlık. Ailemden uzakta olmak. Eşimin ailesine fazla yakın olmak. Dengeyi kuramayışım. Arkadaş edinemeyişim ve sonrasında kitaplara sarılmam.


dedim ya şanslı şanssızlıklar