14 Mart 2017 Salı

şanslı şanssızlıklar

bende şans olsaydı dünyaya erkek olarak gelirdim diye söylendim durdum yıllarca , hamileliğimde de bebeğimin erkek olacağını öğrendiğimde onun adına mutlu oldum .Kızlar ile annelerinin arası nasıldır bilirim , kız çocuğum olsaydı bir anlamda kendim için bir şans olacaktı en iyi arkadaşım dostum sırdaşım olacaktı ama onun tarafından bakınca erkek olması iyi.


ama erkek veya kız bir evlat sahibi olabilmek , beraber sağlık ve afiyette olmak binlerce şükür sebebi.


bebeğim üç aylıkken işe başladım ben , standart doğum izni o kadar çünkü. Çok az . Yengeç burcu , evcimen ve duygusal bir kişilik olarak çok zorlandım o dönem. o zorluk öyle bir deldi ki ciğerimi bir daha çocuk yapmayacağımı anladım; tek bir annelik hakkım vardı o da yarımdı. şimdi instagramda takip ettiğim anneleri görüyorum da bebeğine kahvaltı ettiriyor. o kadar özeniyorum ki onlara. bir gün işe gelip işyerinde lazım olan anahtarları evde unuttuğumu farkedince almak için geri dönmüştüm eve . Onur kalkmış babaannesi ile kahvaltı yapıyorlardı ağzı yüzü yumurta sarısına bulanmış kara gözleri zeytin gibi açmış kocaman kocaman o hali hiç gitmedi gözümün önünden.


elbette onu babaannesi ile bırakmak bir şans. ama hiçbiriniz bu şansın bedelini ödemek zorunda kalmayın bence , kendi anneme bile minnet etmek istemem kaldı ki kayınvalideme ...


yaşadığımız yer küçük bir yer olması sebebi ile hayatımızda bazı kolaylıklar sağlıyor , ulaşım kolay ve yaşantımız olabildiğince sade , harcamalarımız düzenli ve sınırlı . Bu şansın bedeli ise bolca yalnızlık. Ailemden uzakta olmak. Eşimin ailesine fazla yakın olmak. Dengeyi kuramayışım. Arkadaş edinemeyişim ve sonrasında kitaplara sarılmam.


dedim ya şanslı şanssızlıklar



1 yorum:

cinar dedi ki...

devlet memuru olarak çalışmanın belki de en iyi yanı 2 senelik ücretsiz izin alabilmek. 2 sene ben baktım Çınar'a. annem de yardım etti 1 senesinde. evet güzeldi ama çok da zordu be balık. sen şimdi yapamadığın için daha da güzel geliyordur ama ben de işe başladığımda zilleri takıp oynamıştım :) 2 yaşından sonra da bırakacak kimse olmadığından, bakıcı tutturamadığımızdan mecburen kreşe başlamıştı :( o da benim içimde yaradır. ama o iki sene yesin, içsin, uyusun ve hatta düzenli dışkılasın diye bizim bir taraflarımız yırtıldı, öyle her gördüğün fotoya inanma :) herkes en güzel anını koyuyor, hatta an güzel olmasa bile foto güzel diye koyan oluyor. üstelik kaliteli zaman dedikleri şey günlük belki 10 dakika belki bilemedin en fazla yarım saat. iş çıkışı da o zamanı geçirebilirsin zaten. üzülme, daha önünüzde kocaman yıllar olacak inşallah, hep keyifle hatırlayacağınız anlar olsun. öperim :)