sea to land

bir orman bir gece kar altındayken

2012-01-30T14:59:00.002+02:00

sanırım çoğumuz beyaz bir sabaha uyandık , cuma günü annemlere gittik pazar akşamı döndük çok şükür yollar iyiydi sadece kızkardeşim ankaradan hızlı tranle gelirken 6 saatte geldi onun stresini de çabuk atlattık kavuşmanın mutluluğu ile annem harika yemekler pastalar yapmış kereviz , patates böreği (biz deli börek deriz akıllısı su böreği oluyor ) yaş pasta , elmalı turta ,
tarhana çorbası , uf uf analtmakla bitmez.
iki düğün vardı birine uğradık fazla kalmadık diğerine geçtik.orda da biz varana dek bütün seremoniler bitmiş nikah pasta takı felan hallolmuş bize işin eğlence kısmı kaldı , oynadık da oynadık hatta gecenin ucunda yerlere oturup türkü söylemediğimiz mi kaldı , bayrak açıp onuncu yıl marşı ile salonu turlamadığımız mı ?
kuzu annemde kaldı bu nedenle rahatım yerindeydi elbette onun da rahatı yerindeydi annemi çok özlüyor kavuşunca hallerini görmelisiniz yerlerde kucak kucağa yuvarlanıyorlar anneanne torun:)
benim çok kıymetli çok eğlenceli bir arkadaş grubum var ama böyle düğün dernek olmazsa bir araya gelmek zor takdir edilir ki .
istanbul dan düğüne gelen arkadaşlardan biri dedi ki siz böyle toplanıp kahvaltılar piknikler yapıp fotoğraflarını paylaşınca ben sizi kıskanıyorum .biz de ama zaten onlar senede bir ya oluyor ya olmuyor sen bize dışardan bakınca biz hep öyleyiz mi sanıyorsun dedik.bu düğünde işte öyle fotoğraflarda yerini alacak biz yine bir düğün bekleyeceğiz birbirimizi görmek için.

avuçlarında hala sıcaklığım

2012-01-24T16:29:00.002+02:00

biliyorum orjinali avuçlarımda hala sıcaklığın ...
ama bu başka.

kuzumu gece yanımda uyutuyorum , çünkü hayatta uyumaktan zevk alabileceğim başka biri yok bu şekilde. elleriyle yanaklarımı avuçluyor burnu burnuma değiyor onu bırakmak istemiyorum
biliyorum yanlış ama benim 12 saat çalışmam da yanlış hiç izin kullanamam da yanlış haftasonu ev işlerinden oğluma zaman kalmayışı da yanlış 4 yanlış 1 doğruyu götürüyor
ona hasretimi doyurabileceğim başka bir şey bulamadım uykuda buluşuyoruz

bendeki ışığa ve parlamaya gelince , zaman herşeyin ilacı ve ben zamanla yaşam tarzıma alıştım diyelim

ve bir de kimse kuyu kazmaca oynamıyorsa benimle kendi kendime kazacak değilim. eee kazılmış koca koca kuyuların etrafını dolaşıp buraya gelebildim düşe kalka
darısı gelecek günlerin başına

ama her an herşey olabilir . biz günü yaşayalım , parfümüm gelmedi kalmamış yeni bir koku bulmam lazım çok pahalı olmasın

şafak türküsü

2012-01-23T16:08:00.003+02:00

iltifatlar için teşekkürler .... yorumlarınız benim için candır. tek tek teşekkür ederim . katalogdan ruj ,rimel , fondöten ve parfüm sipariş ettim ,topuklu bot aldım giyiyorum, 4 yeni bluz aldım . 3 adet kolye aldım . haftasonu tek tek deneyerek kıyafet kombinlerimi yapıp hazırladım hafta içine ... tarih bunları yazsın burda lütfen .

kuzuma telefonumdan müzik dinletmeye daha karnımdayken başlamıştım , sonra uyumaya geçişlerde bu müzik uygulaması devam etti.
ben gençliğimde ve sağken rahmetli hiç "ah.-met ka.-ya" dinlemezdim elbette onu ve şarkılarını bilirdim bulunduğum ortamlarda çalmıştır ama ben bizzat gidip kasetini almış dinlemiş değildim. hamileyken onun şarkılarına aşermiştim :)))
kızkardeşim de telefonuma epey bir şarkısını yüklemişti. oğlumun uyutma müzüklerini ayrı kategoride toplamıştım geçen gün o kategoriyi artık sıkılarak dinlemediğini farkedip hepsini çal dedim sırayla çalınca araf sonra da şafak türküsü çaldı. ben de bu güzel değilmiş dedim ama o "güzel" olduğunu ısrar edip dinlemek istedi. ve sonra söylemeye başladı " saçlarına yıldız düşmüş koparmı kopar" çok tatlıydı anlatamam

kapıldım gidiyorum bahtımın rüzgarına

2012-01-05T14:44:00.004+02:00

burası bunları yazacak kadar gizli bir yer mi bilmiyorum ama gizli kalmasını istesem sanırım yazma gereği duymazdım . açığa vurmak içimden atmak istiyorum bunları .

son zamanlarda bir çaba içinde buluyorum kendimi . saçıma başıma kılığıma kıyafetime parfümüme hatta masamın düzenine kadar özenmeye başladım yıllar sonra . öyle yataktan kalktığım gibi işe geliyordum hemen açıp bilgisayarı akşamın körüne kadar çalışıyordum aynalara küs kendime küs öyle moralsiz bir haldeydim. bir gün içim açılsın diye makyaj yapmıştım hani şu kayınvalidemin bana büyücü dediği sıralarda
biri da bana bir iltifat bir iltifat etti nasıl hoşuma gittiyse artık alışkanlık oldu bu makyaj yapma işi bende her sabah boyanıyorum
bir de gittim saçlarımı da boyattım kestirdim felan
takı takmazdım aldım taktım bir sürü takı
tırnak uzattım oje sürdüm derken işte dışardan bakınca değiştim diyebilirim sayesinde.
hayır sebep olduğu şeyler gayet güzel ve abartılı bir şey yok zaten moda , kozmetik ve kuaför kadınlar için olmazsa olmaz değil mi , haksız mıyım ?

ama ben bunu o bana iltifat etti diye yaptım ya ilk başta işte o yüzden suçluluk duyuyorum
evli barklı kadınım ya olmaması lazım bunun benim hayatımda bu iltifat beklentisi yasak bana.

zaten gün içinde doksan kişi var muhatap olduğum kimi abi kimi kardeş kimi arkadaş kimi de işte bir iltifatı çok görmeyen nazik bir beyefendi kimi öküz kimi kazma kimi odun...

onca sıkıntı arasında bir tebessüm kondu diye yüzüme yer şimdi içim içimi benim

yemesin mi
yesin mi

Sunay Akın dan bir öykü aktarıyorum

2011-12-23T15:35:00.003+02:00

Karı koca uyumuştur çoktan.daha doğrusu koca uyumuş ,karısı onun rüya denizine kulaç attığından emin olmak istiyor.yataktan usulca doğruluyor elbiselerini usulca giyerek ses çıkarmasın diye yatmadan açık bıraktığı pencereden usulca bahçeye atlıyor.Kadının gönlü başka bir adamdadır.Ve aşığı bir ağacın altında onu beklemektedir.İki sevgili kararlıdır , bu gece kaçacak kimsenşn kendilerini bulamayacağı bir yerde yeni bir hayat kuracaklardır.
Soluklanmak için verdikleri ilk molada kadın evden kaçtığından beri ayakkabısının içinde bir şeyin kendisini rahatsız ettiğini söyleyerek elini çıkardığı ayakkabının içine sokar .Kadın avuçlarında tuttuğuna inanamaz ; elinde bir tomar para vardır .
Kadının geride bıraktığı kocası herşeyin farkındadır . " Ama" der kendi kendine ; " bu kadının bende emeği var , çamaşırlarımı yıkadı banyoda sırtımı sabunladı , önüme sıcak çorba koydu . Yaban elde muhtaç olmasın." Geride bırakılan koca parasının bir kısmını kendisini terk eden karısının giderek uzaklaşan adımlarının içine koyar.

Aldım eline işyerinde kaçamak da olsa soluksuz okudum benim ilgimi çekti "bir çift ayakkabı " isimli kitabı Sunay Akın'ın.Bu hikaye de ordan. Bu kitabı okuyan var mı bir şey danışacağım da ona ...

reddi miras

2011-12-13T09:52:00.002+02:00

cumartesi kısa günde bir faaliyet yapamadan akşamı etmiştik ki bana bir beyaz şarap almış gelmiş kocam , yanında da balık . ben rakı balık bilirdim ama o böyle uygun görmüş olsun keyif yaptık üstüne de kahveleri içip oturduk
uyduktan sonra gece bi kalktım karnım ağrıyo ve o ağrıyı ben sabaha kadar çektim karnımı ütüleye ütüleye bir hoş oldum sıcak uygulama yapınca ağrı azalıyor diye.
derken artık dayanamayıp acile gittik gaz sancısı var sanırım dedim doktor eliyle muayene etti karnında gaz yok senin miden rahatsız ülser olabilir gastrolojik muayene ol dedi bir iğne yapıldı gittik eve.
bu aslında son aylarda 3.kez yineleyen bir durum oldu gece sabah kadar süren ağrı durumu
endoskopiden korkuyorum diye de gidemedim uzman doktora henüz
yaşadıklarımdan sonra benim ülser olmam da gayet normal bu stres bir şekilde boy gösterecekti vücudumda .ayrıca anne tarafımdan genetik bir miras bana
baba tarafımda ise tansiyon ve kalp var

bizde maddi bir miras yok ama işte bol bol genetik miras sana

2011-12-08T15:10:00.002+02:00

aklımdaysan o an
geceyi eli kolu bağlı arkamda bırakarak
düşerim bir yıldızın peşine
şimdi ver elini mavi rüyalar
rengi mi olurmuş rüyanın deme
sen hiç kor ateşe bakıp masmavi parladığını görmedin mi ?
düşe kalka olduysa sabah
ayrılmak sanma bunu
koklarım doyasıya ıhlamur çiçeklerini
kırmızı bir şala bürünür
ısıtırım yüreğimi

aralık

2011-12-07T10:33:00.002+02:00

ben severim vur patlasın çal oynasın şarkılar eller havaya yılbaşı kutlamalarını yani hayatımda bir iki kere bu şekilde olabildi ise de iyi ki oldu. deliye hergün bayram değil ki yani ben her cumartesi çıkıp eğleniyorum o gece evde oturacağım diyeceğim bir durum yok .
şurda senelerdir evde oturuyorum her cumartesi hatta hatta her gün ; kırk yılda bir kere de çıkalım eğlenelim istiyor bünye .
bakalım artık şartlar müsaite doğru meyilli giderse çıkacağız o akşam da ben şimdiden heyecan yaptım bile ya çıkamazsak diye
neyse hayat genel olarak kış güneşinde pencere kenarında kıvrılma arzusu duyarak ve fakat bunu hiç yapamayarak geçiyor hafta içi işe gel eve git haftasonu süpür sil çamaşır as topla nevresimler perdeler kıvamındayım
bir satır kitap okumuşluğum bir kare film izlemişliğim yok hey gidinin özlemi sen bu hallere geldin de bunu bile yeterli görmeyen bir adamla evlisin ben sana daha ne diyim

2011-11-21T14:57:00.000+02:00

yasak bir oyuncağı saklandığı yerden bulması gibi bir çocuğun
kalp atışlarımı yeniden duymaya başladım
kaldırıp bakarken örtülerin altına
sana rastladım
var mıydı umut
yoksa hayal miydi
hemen bir tarak bulup tarasam saçlarımı
asi bir rüzgar çıkıp dağıtır mı
yoksa beklesem gelip okşar mısın
başımı yaslasam omzuna
sen de ağlar mısın
koynunda koklasam hasreti
sen de özler misin
uzatsam elimi eline
tutup kaçar mısın
bu yasak oyuna
var mısın

2011-09-23T16:47:00.002+03:00

biz de bayramı tatile çevirebildik ne mutlu ... hem de hayatımın en güzel tatiliydi başta kuzumla yaşamak zaten ve datçayı görmek bunu dedirten ; çok beğendim ben datçayı bayram kalabalığına rağmen çünkü orada bunu çok duydum

asortik krebi okuyordum "ben terketmeyi düşünerek yaşamam terkederim " demiş yok öyle bişey mutlu mesut gidiyor eşi ile hayatı maşallah ama lafı sevdim ben etkilendim ; terketmeyi düşünerek yaşadığımdan olsa gerek. eşimden kaynaklı değil anladım ; ben o kadar çok kendi kendime yaşamışım ki ; yıl olarak çok uzun olmasa da içi dolu geçmiş o zamanın ve hep o zamanı özlüyorum kendim olmayı birey olmayı sadece kendimle ilgili sorumluluklarımın olmasını doyasıya özlüyorum . belki beni biraz geniş bir çemberde tutan bir evliliğim olsaydı bu özlemi bu kadar duyumsamazdım ama çok daraldım. hanginiz kayınvalidenizle yaşamayı becerdiniz çocuğuma baksa bile ben 70 yaşın üstü ile geçimde zorlanıyorum iş kocayla bitmiyor
hanginiz "büyü yapıp kocasını üzmekle" suçlandı hem de o büyünün kalıntıları oturma odanın kapısında bırakacak kadar aptal
ben ; çam ağacından imal kapının ağladığını düşünüp ve de üşenip temizlemediğim çambalından yola çıkılarak itham edildim büyü ile
şaka gibi
söyleseler inanmazdım yaşadım

4 köfte

2011-08-12T15:55:00.002+03:00

diyetisyene gittim yani 1,64 boy 81 kilo olarak geç bile kalmışlığım var fekat stres altında yemeden yaşamayı beceremiyorum :) gerçi asıl kilo alma nedenimin çok yemek değil ,durup durup günde 1 öğün yemek olduğunu da söyledi diyetisyen ve işte onun süt yoğurt ayran dolu diyeti ile şimdi mutluyum ama kilo verdim mi bilmiyorum ? pazartesi bi giderim olmazsa .

oğluşa bir süredir anne sütü vermiyorum geçti gittiii ne günlerdi ama ayrılmaz ikili olmuştuk 2 gece de ayrı kaldık biri babaannesinde biride annemde

odasını ayırma diye bir sıkıntım yok çoğu zaman ilk uykusunu zaten bizim odada uyumazdı süt isteyince yanıma alırdım orda uyur kalırdık şimdi ayrı uyumayı beceriyor burdan da anladım ki iyi uyumayı özlemişim artık iyi uyuyorum

ama ne fayda ki hala gergin hala mutsuzum . evdekiler yetmiyor gibi işte de terör estirip her öğlen yemeğe gittiğim arada muuhabbet ettiğim tek arkadaşımla bozuştum bağır çağır birbirimize girdik . konuşmuyoruz çok gerekirse mailleşiyoruz o da 3 günde 1 bana işle ilgli resmi bir mail attı o kadar

bayramda tatile gidebiliriz ;gitmeyebiliriz ? ben yıllık izin alamadım sadece o tarihlerde tatil imkanım var eşim de istemiyor çünkü sıcakta kalabalıkta yorulacağını düşünüyormuş çocukla . haliyle tabi çocuk yokken olduğu gibi tatil olmuyor yoruluyoruz ama istiyor insan tebdil-i mekan. ve bir de oteller niye fiyat artırır ki bayramda ? biz dar gelirliler illa çadırda mı kalalım ?

ona kızgınım
kendime kızgınım
işyerindeki kıza kızgınım
müdüre kızgınım
kayınvalideme kızgınım
iş geliyor bir noktada oğluma bile kızıyorum bu kadar yaramaz olmak zorunda mı?

biz bir gülün dikeniyiz aslında

2011-06-27T18:20:00.002+03:00

eee gül dikensiz olmaz ama aslında o dikenlerle bir bütündür gül ve gülü seven dikenine katlanır; sorun şu ki ben dikeni elime battı dediğimde bu illa kocamın eline de diken batmış olmasını gerektirmez onun dayanıklılık alışkanlık ve beklentileri farklı benim farklı
o marstan ben venüsten
ben anlatsam anlatsam o dinler ,genel hatları ile sorun yoksa işin içini kurcalamaz çok konuşmaz

şimdi biz kararlaştırdık cuma akşamı denizi olan bir şehrimize seyahat ettik orda otelde bi oda tuttuk yattık kalktık sabah oldu deniz kenarında kıyafeti ve ayakkabısı ile oturmaya yeltendi kaldırdım orda giremezmiş başka yere götürdüm orda da gölgede yattı bana da çocuk üşür dedi çocuğu suya sokamadım başına güneş geçer dedi çocukla ben gölgelik altında durduk neyse ki kumla suyla avuttum ve ensonunda akşam oldu biz çocukla ikimiz bayıldık uyuduk o tabi bütün gün yatmıştı hadi kalkın gezelim dedi iyi biz de kalktık kucağımda bir kuzu ile bara gidemeyeceğime göre sahilde yürüdük tabi sıkıldı ofladı pufladı odaya döndük yattık
sabah oldu kahvaltı ettik arabaya bindik geri döndük ben bembeyazım hala oysa cumartesi pazar toplam 48 saat içinde insan biraz güneş görür fakat biz olunca mevzu görmeden geri gelebilirsin böyle

konuşup kararlaştırdık ama bana sen istedin diye gittik muamelesi yaptı
ben yine mutsuz oldum
ama aldırmıyorum artık
büyüsün oğlum ikimiz babasını ....

2011-06-06T09:46:00.002+03:00

illa biyerde okuyup yada birinden duymuştum eskiden. bunun için mi bilmiyorum önyargıyla ve bilinçaltı çağrışımla mı alakalı onu da bilmiyorum ama bildiğim tek bir şey var bebekten sonra eşimle ilişkimde "mutsuzum"
evvelinden de biz tabiri caizse dip yapan borsa gibiydik sonrasında yükseliş trendine girerdik ama şimdi ben dibin dibindeyim yaşamak için sebep arar hale geldim anne olmak önemli ama bu değil aradığım sebep benle ilgili sadece beni yaşatacak şey ne?
herşeyin sebebi ben; mutlu olsaydım da bendendi şimdi de .
demek ki ben yanlış yaptım.hep kendi kararımı verdim ya bunedenle kendimi suçluyorum sanki başka bir yolu seçseydim daha mutlu olacaktım ,kim bilebilir oysa?
yutuyorum
içimde birikiyor
bugün birikenler hazmedilebilir miktarda
ya patlarsam ?
patlamaktan korkmaktan mutsuzum oysa inanmak,bu patlamayacak daha iyi olacak diye umut etmek gerekirken
yapamıyorum
eskiden beri bardağın boş kısmına odaklanırım

gül ve balık

2011-06-02T10:38:00.002+03:00

bir blog keşfettim yakın zamanda , bu kadar zamansızlıktan dem vururken blogları keşif yolculuğuna nasıl çıktım ben de bilmiyorum ctesi mesai bile yapılıyor yani uff o derece yoğun ama ben işte yazmadan okumadan duramıyom bu blog şeysini
ne diyordum bir blog keşfettim , öyle işte , okuyorum .
öncelikle kitap okuyup bitirme mevzusunda onu kıskandım.benim hayatım kuraklık içinde de bu manada . önce sevmek lazım tabii. Elbet ben de seviyordum bir zamanlar okumayı ama kendime acıyorum okuma sevgisi bile kalmadı bezgin bekir hayatımda.
Sonra kırtasiye konusundaki çılgınlığına şaşırdım,çok düzenli olmalı takdir ettim. Çünkü ben o kadar malzeme alıyor olsam ev ne hale gelir bilmiyorum şu halimle bile gayet dağınık vaziyetteyim ki hiç bir alanda alışveriş huyum yoktur.şampuan bile biter ondan sonra acilen karşı apartmanın altındaki bakkaldan alırım mecburen.
Ve aslında en çok da ona hayran kaldım .Ben yaparım diyerek yola çıkmış , uzaklarda bir hayat kurmuş... Gerçi neye göre uzak ?
Neyse katılım gösterdiğim hediye çekilişindeki hediyeler değil aslında bu yazıma sebep sadece
yazmak istedim
dileyen için burdan : http://yolunneresindeyim.blogspot.com

doğa

2011-05-23T12:30:00.002+03:00

şuydu buydu demeden pat diye karar verdik ve gittik ,daha kuzuyu suya sokmaya erkendi istemedi soğuk soğuk tenine değince ağladı ve vazgeçtik.kıyıda oturduk yedik içtik taş kum oynadık çimlere yayıldık birbirimize sarıldık ve geldik
ona doyulmaz ama onu yaşamak güzel çok güzel
sürekli aynı ortamda olunca yeni buluşlarını yakalamak zor oluyor ,böyle ortam değişikliği onu keşiflere itti, bizi de o keşifleri tatlı tatlı izlemeye...
ama bir gerçek var ki ben ondan başka kimseyi görmez olmuşum , babasını boşlamışım , bana tatilde seni özledim dedi çünkü günlük hayatta işe gelip giderken bari olsun başbaşa kalıyorken dört gün biz nerdeyse hiç görüşemedik varsa yoksa kuzucuk
çok resim çektik ama benim teknik imkansızlıklarım onları paylaşmama şans vermiyor
onu mavi fonda çok yakışıklı bulacaktınız oysa ki

elleri

2011-05-16T15:46:00.002+03:00

ona şarkı söylemek çok zevkli , çünkü çok ilgileniyor elleyim tombik tombik bu haftasonu ona ilk kez söyledim ve hemen tekrarını ister oldu sonra malum ali ba .nın çiftyiği kuzular meee der
ama herşey böyle tozpembe değil bazen inatçılığı tutuyor yapma olmaz hayır .... yüzlerce kez tekrarlansa da vazgeçmiyor evdeki bizikletinin üstünde artislik yapıyor sandalyeyi musluğa yanaştırıp el yıkamak istiyor yumurtaları alıp alıp yere atmak istiyor gaga gaga .
sıkıldığım anlardayım tatil ayları gelirken olur bu bana açar açar nereye gitsek diye bakarım bu önümüzdeki aylarda işle ilgili stratejiler yüzünden tatile gidemeyebiliriz gidedebiliriz ama gidememe ihtimaline karşı bu cuma izin alsam da dört gün kaçsak havalar iyi gider mi yoksa izin para zaman yol zahmeti boşa mı gider ?neyse henüz üç gün var erken karar vermeyim son güne bırakıyım bakalım hayırlısı ?
kuzum altta yanda bir diş ile uğraşıyor balon gibi şişmiş diş eti nasıl acıyor kimbilir ona yardım etmek için bişeyler olmalı ama bilmiyorum

badem içi

2011-05-10T11:38:00.003+03:00

marketten aldığım badem içini gün içinde en fazla beş altı adet yiyerek metabolizma hızımı düşürmemeye çalışacaktım güya hani öğün aralarında atıştırmak maksatlı ama açtım ve paket bitti. siz öyle misiniz bilmiyorum ben canım sıkıldığında keyfim kaçtığında ve de en çok çalışmak istemiyorsam kendimi yemeğe kaptırıyorum . lezzet sunum görsellik çeşit vs farketmiyor öğtücü moduna geçiyorum.
ve evlilik müessesemiz , çocuk olunca ne zaman patlayacağı belli olmayan bir volkana dönüşmüşken
çocuğuma çok iyi bakıyor olsa da asla hayalimde olmayan bir biçimde evde kayınvalidemle yaşamaktayken
yıllar yıllar önce bu iş bana göre değil diyerek bütün kariyer haritalarımın dışına çıkarak istifa ettiğim sektöre mecburen dönmüşken
sektöre dönmeme sebep bu şehirde başka çalışacak iş olmadığı gibi gidecek sinema oturacak park bişeyler yiyecek içecek restoran kafe yokken
hoş olsa da benim hiçbişey yapmaya zamanım yokken

mutsuzum
yiyorum
kilo veremiyorum

ve ayrıca ikide bir didişip durmaktan sıkıldım susup konuşmadan yaşadım 3 gün iyi geldi fakat sonu yok ben de bıraktım tekrar konuşmaya başladım fakat anneler günü konuşmadığım güne denk geldi beni boşver bana trip atıp annemi de aramadı ama ben ona trip atmadım gittim annesine hediye aldım

o

2011-04-05T17:52:00.001+03:00

kadar sevdim ki

resmini

işte bugün konuştu benle :)

ilkyaz

2011-03-29T18:42:00.002+03:00

çok özlüyorum içimden geldiği gibi yaşamak ve yazmak günlerimi... tamam bir kısım vaktimi işe adamak zorundaydım o günlerde de ama kalan kısımlar bana aitti. şimdi ise kime ait bilmiyorum kalan kısım da yok yiyorum yatıyorum kalkıp işe geliyorum. araya bir çocuk sıkıştırdım babanesi büyütüyor kocamla olan ilişkime gelince ise kavga gürültü olmasın yeter modundayım içimden geldiği gibi bir abla olup kızkareşimin düğün telaşında bir çorbaya tuz eklemek imkanı bile bulamıyorum ev aldı eşya aldı görmedim davetiyeler basıldı geldi öyle haberim oldu artık giyinir kuşanır el alem gibi düğünde bi çeyrek takar çocuk durmuyor der salondan çıkarım bu kadar yani pes diyorum nefretlerimi sunuyorum beni bu hale getirene... oysa ben onun bu telaşında her ama hersaniye yanında olmak isteği ile yanıp kavruluyorum. içimden geldiği gibi yaşamadığımdan içimden geldiği gibi yazmadığım bir saydam oluyor kısa uzak sessiz neşesiz

2010-12-08T15:55:00.002+02:00

1 gün oturuyorduk 2 gün sonra kocişin doğumgünüydü onufarkettim
fakat o iki gün geçerken silinmiş hafızamdan
unutmuşum taa akşam anımsadım 1 bis.krem tanesine mum diktim üfledik 3ümüz
ne hoş 3ümüz olmak
ama ikimiz daha hoş şu aralar kuzucuk sevgili oğluş bitanesi
anne olmam iyi de onun annesi olmam daha iyi be :) sanki seçmişim onu ben , böyle elimle benim oğlum olsa olsa bu olur diye o derece
fekat yaramaz bişey de ben yine de
seviyorum yaramaz afacan şeyleri
dur durak yok
onu isterim bunu isterim
aferim
yırtık ol annnen gibi olma oğlum iste iste

ben de eğitime gidecekmişim , nasıl ayrılacaz emiyor hooop hep beraber gideriz ama ehliyet otobüzle gideriz peki durmazsa napalım yol bitene kadar durmasa da dayanıcaz ,yolun sonunda anne için bir eğitim süreci yanında herkese bol bol teyzoş ikramı var ne de olsa eğitim iyi ki ankara istanbul olsa napardık nası giderdik nerede kalırdık gerçi bostancı mı ne orda hala var ama bana el gibi ben alışamadım eşimin kardeşlik ilişkilerine annesi bi yana da ailesinin diger üyeleri olmasa da olur

biraz kilo vermiştim bi dönem ağır iş stresi sıcak yaz günleri ardından besin kaynaklı mide bağırsak fesadı ile eski epey eski bir kotuma sığarak güller açmıştım yüzümde evde zaten kucağımda elde avuçta sabun kayar gibi kayan bir oğluşu tuta tuta aman ondan da yemiyveririm diye iki kaşık yemek yiyip nereme yediğimi bilmeden kalkıyorum sofradan da süt iznim bitip öğlenleri işyerinde kuru gıdaya talim etmeye başladığımdan ağırlık artıyor üffff

saçlarımı boyamak ve boyamamak .işte bütün mesele bu. beyazlar çok çok arttı ama bir kere boyadın mı kurtuluşun yok gibi geliyor boyayınca tek tek olan teller komple bir beyazlığa mı bırakıyor etrafta saçı milim milim uzayıp işten güçten boyatamamış şekilde gezmektense vicdani retçi gibi pozlara girmek boyaya karşıyım demek mi doğru

elma

2010-11-05T14:55:00.001+02:00

oğlumun hızlı ve çevik bir genç olması hoş ama oturup onu konuşturma imkanı olmuyor iki dakikada sıkılıyor sadece baba araba ve elma diyo

öğrenmedim

2010-09-27T13:27:00.002+03:00

evet araba kullanma konumumda 2aydır bir değişiklik yok bu yüzden bu küçük şehirde bir sorun yaşamıyor ama şehir dışına da çıkamıyoruz zaten çıkacak halimiz de yok.

ben mutluyum.şükrediyorum.eşim oğlum ve kayınvalidem biz evde çekirdek aile olarak 4e terfi ettik hepimiz için şükrediyorum.ama sabah uyanıp bu işe gelmek mutsuz ediyor beni.ya da annemi özlemek.kardeşimi görememek.ve bu özlemlerin uzayıp gitmesi.gereksiz sanki.iş için.bişey için yaşanan ayrılıklar.anlamsız.keşke birarada olmayı başarsaydık ama artık çok geç.ben burdayım annem evinde kardeşim evlenip oraya yerleşecek.dağıldık.

oğlum babaannesini seviyor sanırım iyi de vakit geçiriyorlar yemesi içmesi de iyi gibi.ben ne kadar uzmansam artık iyi gibi demeye yetecek bilgim yok ama çocuk dış görünüşten kurtarıyor işte kilo alımı yavaş ama çok aşırı hareketli ayrıca kilosu son 3 aydır fazla artmamış olmasına rağmen hala standartlara uygun.başta iyi almış şimdi onun meyvelerini yiyor.yürüyor.bayağı.

onu bir bakıcıya değil de babaannesine emanet etmek çok iyi.biliyorum.ama benim tercihim ona kendim bakmak.hal böyle olunca da bu şanslı durumdan bile üzüntü çıkarabiliyorum.

üzülecek yer arıyorum
ama buluyorum da
ve mutluyum ama üzgünüm
nasıl oluyorsa ???

hsonu

2010-07-19T14:25:00.002+03:00

cuma günü hava kapalıydı derken yağdı biraz serinledi biz de iş çıkışı hazırlanıp oğlunu çok özleyen anneannesine koştuk gittik.
sevinçle kucaklaştılar oğlum ev değiştirince heyecanla aktivitelerine devam etti
biz de eşimle biraz dışarı çıktık günlerdir tartışma kavga gürültüden sonra güle oynaya bu fırsatı değerlendirdik , güldük eğlendik birer kadeh de içtik.dönüşte kırmızıda geçmişiz gecenin ikisi üçü yollar boş biz de dikkat etmemişiz trafik durdurdu ve eşimin sürücü belgesi artık yok.
ben çok pratik değilim ve sevmiyorum araba kullanmayı
bundan sonra öğreneceğim sanırım :)

the show

2010-07-14T10:18:00.000+03:00

Bu blog denizden karaya bir yolculuk hikayesiydi, son bir yıldır bir bebek hikayesi halini aldı ise de sanırım bir tek benim blogumun başına gelen bişey değil bu. Günlük hayatta nasılsa blogda da öyle , herşeyimiz çocuğa endeksli ve bu olağan bir şey
Sabahları o izin verdiği kadar uyuyoruz haftasonları tatiller farketmiyor hatta
işgünlerinde uyuyakaldıysak da sebebi odur , uyanmamıştır biz de tabiii
Yatak keyfi yerine onun bezini değiştiriyor aceleyle elimizi yüzümüzü yıkayıp dur oğlum yapma oğlum cümleleri arasında giyinip onu babannesine emanet edip asansörde saç tarayıp arabaya binince dinleniyoruz. Yolda simit alıp varınca kahvaltı edeceğiz.
İşyerindeyiz , bu kısmı geçiyorum
Akşam çıkışta eve ekmekle tuz götürmeyi ; ona yetişmek telaşından unutuyoruz ne varsa onu yiyoruz.Ama yemek yerken de sıraya giriyoruz birimiz onu oyalıyor birimiz yiyoruz.
Yemekten sonra bulaşıklarda babaanne imdada yetişiyor “bütün gün sizi özledi hadi oynaşın ben yıkarım” diyor.Oynaşırken bakmışız vakit geliyor uyutuyoruz , artık on dakika sonra ben de sızmış oluyorum.
Onu sevdiğimden onunla birlikte olmaktan zevk aldığımdan onu özlediğimden eminim
Bu cümleler ondan şikayet değil.Halimiz bu bizim.Benim oğlum kendi başına yerde oyuncaklarıyla oynamıyor ya da biz yemek yerken mama sandalyesine oturup eşlik etmiyor ya da sokakta bebek arabasında gitmiyor da illa k, kucakta gidiyor ve yatağına yatırınca kendi haline uykuya dalmıyor. Sürekli bir kişinin onunla bitişik yaşaması gerekiyor ki çoğunlukla evdeysem bu ben oluyorum. Bu da güzel ; zaten onu çok özlediğim için her anımı her saniyemi onunla geçirmekten de şikayetçi değilim.
Ama takdir edersiniz ki kendime yapışık bir küçük çocukla evde başka pek bişey yapamıyorum. Ne evle ne de eşimle doğru dürüst ilgilenemiyorum.Sabah kalkıp ütülü pantolon gömlek buluyorsa susup otursun bence ama o da bunu yapmıyor.
Son zamanlarda çok tartışır olduk ,tatile gittik iyi gelir diye umuyorken nerdeyse otelden bavulu toplayıp kaçacaktım.Nereye dedim ? bilmiyorum
Sorgulayacak bile halim yok yorgunum ve ipin ucunu bıraktım , çözüm bulamayacağım için zamanla hallolur diye umut ediyor ve diğer şeylerden tat almaya çalışıyorum. Ara sıra kendimi çok yalnız hissediyor ve annemi daha çok anlıyor ve ona daha çok ihtiyaç duyuyorum .

2010-06-16T09:34:00.000+03:00

ben ve o
hep yalnız kalmayı hayal ediyorum onunla
özellikle uyandığı anda yanında başucunda beni görmesini
sessiz kıpırtısız bir evde öyle sessiz bir uyanışta ve iliklerine kadar yayılan o ılık gülümsemeyle karışık gözlerin mahmurluğuna bulaşmış çapak çapak aşk dolu bakışlara yakalanmak istiyorum sonra
kucaklaşmak yılların hasretini söndürmek istercesine
sonra yatakta bir o yanak bir o yanak bir gıdık bir bacak bir ayak
çoraplarını çıkardığım anın tadı dudak kıvrımlarında gizli
minicik ayak ağzımı bile doldurmuyor ama ısırıyorum o gülüyor
kıkır kıkır
ben ve o
biz başbaşa kalmayı çok özleyen anne oğuluz.
bu özlemden olsa gerek belki de hep babamızı kırıyoruz
sanki o üçüncü kişi
aşkın katili.

bebeğin ilk günleri ve tecrübeler

2010-06-11T13:52:00.003+03:00

bebeğin ilk günlerinde ; daha önce internette turlayıp anne bloglarında bulduğum ve çıktısını alıp eve götürdüğüm bazı bilgileri kullandım , çok faydalı oldu. en çok da bir kaç ayrı annenin " zor günlerdi ama geçti" manasına gelen cümlelerini okuyunca biraz sabır geçecek bitecek diye kendime telkinde bulunma imkanım oldu.

bir de benden olsun dedim:

1. kırkımız çıktıktan sonra aklım başıma geldi benim niyeyse ve süt sağmaya başladım oğluş 9 aylık oldu hala sağıyorum. neyle derseniz "medela" küçük bir pompa verdi bir arkadaşım , onunla.

-- okuyorsa burdan çokkk teşekkürlerrr yeniden - -

doğum iznindeyken oğluş beni emiyordu ben hoop kalanı gidip sağıyordum,kaldıysa tabii çok azdı sütüm. damla damla süt biriktirdim ben. gün oldu 10 ml koydum gün oldu 100 ml. hepsini no frostda beklettim ve bu sayede hem sütüm arttı hem de oğlum istediği an benim sütümü içebildi. sıpa tadını biliyor ama taze sağıp bıraktığımı severek içti ama buzluktan çıkana burun kıvırdı ise de mamasız büyüdü yani bu depolama sayesinde. depolama için medela kaplardan aldım ama yetmez diye tek kullanımlık poşetlerden de aldım değişik markalarda var piyasada .

emek vermesem uğraşmasaydım sanırım mamaya çoktan başlardık. başlamadık da ama anne sütü diye de hiç takıntı da yapmadım ben sadece takmak yerine çalışmak fiilini kullandım. çünkü süt için herşeyden önce psikoloji önemli dediler. ikinci olarak da su iç diyorlardı ben de sürahiye sıcağa yakın ılık su doldurup kucağıma alıyordum ,bir iki bişey atıştırıp en çok da tane ile hurma arkasından bardak bardak su içiyordum , süt içiyordum , onu içemezsem ayran , ayrıca rezene çayı ve kaynar ( yeni bahar tarçın zencefil kökü felan bişeyler var gaza iyi geliyor bebek sizden alıyor ya anne gaz önlerse bebek de iyi olur )

2. bebeğin ilk günleri bir şans oldu ve bize kimse gelmedi , ben sezeryan yapmıştım , yerimden fazla kalkmadım bu sayede yaram dikişim kolay iyileşti .imkanınız varsa ilk günler az hareket edin.

3. küçük bir fanlı ısıtıcı aldık , altını açarken soyup giydirirken ve banyo zamanı yaktık , kaloriferler yansa da rutin sıcaklık yetmeyebiliyor bu şartlarda

4. akşam saat sekizbuçuk ya da dokuzda ben uyuyordum , kaça kadar dayanırsa artık 11 belki 12 işte o saate kadar babası bakıyordu bebeğe ve böylece uykuda sütüm çoğalıyordu benim , işte o saatte bebeği emzirince bu sütle ufaklık gece fazla rahatsız olmuyordu. her gece sökmez bu taktik ama denemekte fayda var.

5. ben bebeğe su verenlerdenim. kaynamış sudan her emzirme sonrası bir iki çay kaşığı içirdim , ağzında pamukçuk olmasını engeller diye... ayrıca benim memebaşım da yara olmadı hamileliğin sekizinci ayında lansiloh kreme başladım ve emzirirken de devam ettim. emzirmeye başlamadan önce de bebişin ağzına bir damla ve meme başına bir damla su ile ıslatarak kuru kuru emmesini önledim.hem benimki çok acemiydi ağzını açmıyordu kolay kolay o bir damla su ağzını açtırmayı kolaylaştırıyordu.

ay işte böyle ufak tefek şeyler takmaya değmez de yazdım işine yarayan olmazsa ben bakarım ikinciyi doğurursam unuttuklarımı hatırlarım değil mi :))))

2010-06-08T13:57:00.002+03:00

rüyamda cehape den milletvekili seçilmiştim
aday bile olmadan hem
birileri benim ismimi listeye yazmış ben de seçilmişim
aslında bu hayat tarzını benimsemeden önce yani evlenip çolukçocuğa karışmadan önce olsaydı bu rüya belki peşinden giderdim.artık oy kullanmaya bile gitmeme şükretmek lazım.
her anne baba böyle mi biz mi beceriksiz çıktık bilmiyorum çocukla bişey yapmayı beceremiyoruz.öyle iş ev arasında geçiyor vakit. yemek içmek gibi şeyler o da keyifle bile değil yasak savar gibi acele acele. birimiz yerken birimiz kucakta gezdiriyoruz. cuamrtesi gecesi onu uyutup balkonda biraz oturalım dedik , ama oturduk fakat herzaman çok güzel olan hava biz oturacağız diye bozuldu balkon keyfimiz kaçtı.oysa gündüz nice uğraşlarla kışın tüm kirinden arındırmıştım balkonu. bir sürü şey attım . nedense balkona koyuvermişiz elimize geçeni.hele o soda şişeleri. geri dönüşüm kutusuna diye beklettim beklettim sonunda götürdüm bir koca kovayla attım geri dönüşüme.
zaten son bir kaç gündür hiç keyfi yok havaların , hava güzelse gündüz kuzu dışarda biraz vakit geçiriyordu bu havalarda çıkamadı da ,gece uykusunu etkiliyor tabi gündüz gezince gece iyi uyuyordu, geceleri ağlıyor hep.diş çıkarmaları yüzünden de olabilir bu ağlamalar.üstte ortanın yanında bir dişi daha başını göstermiş.bu dişin bir eşi daha olmalı çifte gelir derler ama göremedim ben.
izinlerimi yaz gelmeden kullanmak zorunda kaldığım için şimdilik tatil hayali kurmuyorum. zaten yolculuk sevmeyen bir bebeğim olduğundan tatile gitmek değil gitmemek tatil olur bana heralde. ama yine de suyu seven yüzmeyi seven bir adı balık olan ben nasıl dayanacak bilmem. hele bir temmuz gelsin bakarız . 3 temmuz doğumgünüm belki o haftasonu kısa bir kaçamak yapılabilir.
keşke

ben böyle sevilmemiştim hiç...

2010-06-01T09:39:00.002+03:00

bir süredir bunu düşünüyorum , Onur bana sarıldıkça tepeme çıkmaya çalıştıkça yanaklarımın neresi dek gelirse ısırmaya çalıştıkça , emzirme seansına geçişte yatıp kollarını bana uzatırken mümkünse bir yerime dokunmak suretiyle uykuya dalmak isterken kapıdan beni görünce akşam gözlerinde güller açarken. . .
beni bu kadar seven hiç kimse olmadı şimdiye kadar annem sevmiştir tabi ama göstermedi .
nasıl olur da ben onu çok daha çok sevebilirim diye düşünüyorum
ona cevap vermek onun beni sevdiğinden daha çok sevmek istiyorum ve de sevdiğimi göstermek sarılmak öpmek tepeme çıkarmak istiyorum.
şımarırmış umrumda değil
ben şımarmadım,dedim ya annem sevmiştir ama göstermedi diye,öpülüp koklandığımı hiç hatırlamıyorum.

şu dünyaya geldim gidiyorum bunun acısı ile
çok içime kapanık çok utangaç çok durgun oldum , zararını gördüğüm kanısındayım
onur rahat olsun
sevgimden şımarsın
özgüveni tam olsun
hiçbişeyden çekinmesin
fırlama bir tip olsun
ama akıllı olsun
onu severek açıyım zihnini
kitabını alıp okumak niyetindeyim , izindeyken tvde rastladım dr sabiha paktuna keskin benim tam idolüm , o kadar güzel şeylerden bahsetti ki
bir aile var çocuk yaramaz diye tv kanalına başvurmuşlar bu dr hanımdan yardım alacaklar.Dr hanım önce evlerine gidiyor gözlemliyor.sonra ekranda yorumlarını bizimle paylaşıyor.diyor ki " evet eviniz güzel eve çok para harcamışsınız güzel ama bunlar rahatınız ve konforunuz için değil başkalarına gösteriş yapmak için mesela perdeler koltuklar felan ama balkon ve merdivenlerde demir korkuluk yok çocuk için tehlike arz ediyor " bu tesbit işte! dedim ve dinlemeye devam ettim. . . çok beğendim çok.
sonra ay.şe . ar.man röp. okudum bu cümleyi de fena tuttum " Sevgiyle dokunulan çocuğun zihni gelişir, etrafı açılır. Zekanın ve zihnin gelişmesi için kitabi bilgi değil, inceleme ve araştırma kabiliyetini öğretmek gerekir. Bu da dokunmakla, sevgiyle sağlanır"

hayattan kareler

2010-05-27T09:58:00.002+03:00

nisan ayı başından bu yana onura babaannesi bakıyor , gerçi ben de iki hafta aralıklı olarak yıllık iznimi kullandım bu süre içinde , babaanneye çok eziyetimiz olmadı ve sonuçta onur sekiz ayını doldurdu artık dokuz aylık oldu
alt iki dişi çıktı (23 nisan sabahı gördüm dişleri )
kanepeye tutunup ayağa kalkıyor ve tek başına orda duruyor artık ayakta
ona ilk adım ayakkabısı aldık çok tatlı .
malum biz anneannemize çok alışmıştık bu nedenle son iki aydır her haftasonunu ve şu kullandığım yıllık izin tatillerini hep anneanne ile geçirdik yani özlemeye fırsat bırakmadık
ama kötü olan git gel bayağı yol yaptık arabayla ve benzin parası nedeni ile kredi kartım göçmüş durumda.
neyse onura geri dönelim
sabahları erken uyanan bir bebek , babası ve ben onun sayesinde uyanıyoruz , kalkınca tatlı oluyor seviyoruz biraz sonra hazırlanma telaşında babaanne ile oyun odasında vakit geçiriyorlar
yatağı ve dolabı henüz bizim odada , onura ait oda boş oyuncakları sere serpe dağıtıp orda vakit geçirebiliyor rahatça
kahvaltıda bir gün yumurta bir gün de peynir ağırlıklı besleniyor ıhlamur içiyor pekmezle
ben işe giderken süt sağıyorum azcık çünkü gece boyu emdiğinden fazla olmuyor onu da kahvaltıdan sonra uyumak için biberonla alıyor o sütü
öğlene kadar kısa bir süre de bahçeye iniyorlar babaanne ile sonra biz geliyoruz oynaşıyoruz oğlumuzla sonra yine süt bırakıyorum gündüz emmiyor beni ama biberonla sütümü içiyor uyuyacağında ,
öğleden sonra çorba yoğurt meyve felan yediriyor babaannesi , çok iştahlı değil ilk birkaç kaşıkta ağzını açıyor ama çabuk doyup vazgeçtiğinden sık ve az yiyor
22 mayısta dra gittik kilo 9300 boy 75 ama bu ölçüler çok sağlıklı olmayabilir onur hiç durmadı kıpırdadı durdu hatta çok da ağladı önceki gece ateşlenmişti huzursuzluğu üç gün sürdü ama geçti çok şükür
akşam geldiğimizde yemek felan derken biraz zor oluyor ilgilenmek onurla sonuçta şöyle böyle saati 9 ediyoruz ve uyutuyorum onu ayağımda sallıyorum
onur camdan dışarıya bakmayı çok seviyor bahçede hareketleri insanları arabaları gördükçe çok tatlı sesler çıkarıyor onları çağırır gibi
odamızda bir oyuncak balık var onu da tanıyor ve balık nerde diyince bakıp eliyle gel gel yapıyor balığa , bunun gibi tiktak ( saat ) nerde ışık nerde gibi ona nesneleri tanıtmaya çalıştık artık biliyor bunları da gel gel yapıyor
alkış yapmayı öğrenmişti sevinince çok güzel minik elleri ile alkışlaması harika bir şey
sonra , dans ediyor , sevinince ve hoşuna giden müzikte bu müziği bazen ben söylüyorum türk malı dizi jeneriğini seviyor mesela kafa sallıyor bildiğin yana salııyarak headbang ayrıca dizleri kırmak suretiyle de vücudu yaylandırıp dans ediyor , teyzoş bize athena dan kime ne yi çaldı ve çok oynadık onda.
haftasonu beraberdik teyzoşla kuzen damla ve onur onun gözbebekleri
daha da yazabilirim kuzum neler yapıyor burda kayıt altında olsun diye ama biraz da iş yapıyım
belki başka zaman
şimdilik bu kadar

2010-05-11T17:40:00.002+03:00

seni dinledim nefes nefes doğarken gün
kızıla boyanırken gökyüzü gözlerimden inen
ılık bir kırmızı gelincik kadar narindi çiğ taneleri
bir aydınlık
bir ışık
bir yaşam
kollarıma doğan
günedoğan

ve ilk tatilimiz

2010-05-04T11:42:00.002+03:00

yirmiüçnisanı fırsat bilerek kuzumuzu tatile götürdük belek letonyadaydık üç gün aman diyim sezonda oraya gitmeyin sezon fiyatları o kadar pahalı ki ama otel bu fiyata değmez neyse ki biz ucuz zamanda gitmişiz.ama fena da değil hani sakin kuş sesleri ile uyandık sincap geziyordu odanın önünde odalar ev tipi bir evde dört beş oda var otel tipi odalarda kalmadık doğaya yakın olalım diye iyi de etmişiz kuzumuzla çok güzel vakit geçirdik şarabın dibine vurdum akşamları oğluma süt vermesem daha da içecektim ama az içtim
oğlum güneşlendi gezdi ama denize havuza girmedik pek hava sıcak değildi ben bir kere girdim soğuktan bırrr zor oldu ama girdim
daha sonra ben izne devam on gün kuzumlaydım baba çalıştı biz de anneanne ile oturduk gezdik avm lere gittik kuzum oraları da gördü kış bebeği olduğundan yeni yeni dışarı çıkıyor
çok tatlı yaaa
on gün iyice alıştım ona ve şimdi işe gelmek kabus gibi ondan ayrılmak
rüyadayım sanki yanındayken uyanmak istemediğim bir rüya
gerçek aşkım
oğlum

vee onur ankarada

2010-04-13T09:41:00.002+03:00

ben ankarada okudum üniversiteyi , sonrasında da sık sık tatil ve haftasonlarını ankarada geçirdim ,arkadaşlarım ordaydı hep ve dayanamayıp tekrar iş bulup oraya yerleştim. eşimle evlilik kararı almasaydım hala ankarada yaşıyor olabilirdim. beni çeken bir yanı vardır hep o şehrin , belki de yaşanmışlıklar.
kızkardeşim de orda yaşıyor ve biz ilk fırsatta hem onu görelim hem bana nostalji olsun diye oğlumla ankaraya gittik tabi babamız babaanne ve anneannemiz de var yanımızda.
uzun yol bizimkini çok sıktı benim oğlum çok hareketli arabada zapt etmek onu pek zor oldu ama gidince sevindi teyzoşuna ,onun evini çok sevdi rengarenk çünkü teyzoşun duvarları hep bişeylerle dolu oysa benim ev beyaz o kadar
sonra teyzoşun ev arkadaşlarıvar kızlar onları da çok sevdi
güzel vakit geçirdik
ve döndük
annem orda kaldı
bugün ve ilerleyen günlerde oğluma babaannesi bakacak artık ne kadar sürer bu bilmiyorum çünkü babaannemiz yaşlı ve oğlumun hareketliliğine ayak uydurması zor. ama annem de bizimle kalmasının sürekli bir hal almasını istemiyor kendi evinde olmak istiyor biraz babanne idare etsin bakalım babamız bakıcı için erken dedi .

2010-03-22T14:32:00.002+02:00

oğlum çok hızlı batının en hızlı silah çeken kovboyu yani bezini bağlatmıyor bana akla karayı seçiyorum onu giydirirken yedirirken
bir bakıcı bulunmadı henüz ama onu bizim gibi eğleyip oyalayıp bakacak sabırlı sevgi dolu bir teyze çıkarmı emin değilim
annem çok seviyor oğlumu elinde olsa bırakıp gitmez ama şartlar öyle gerektiriyor bir süre daha bizimle olacak ama eninde sonunda bizim kuzu bakıcıya verilecek madem öyle daha fazla gecikmesin ki alışsın huyuna suyuna dedik
dedik demesine ama sağda solda konuşuyorumda bakıcı çıkmadı henüz
annemin ona bakmasını çok isterdim , benim annem olduğu için değil gerçekten çocuk dilinden anlar şefkatlidir eğlencelidir ve fedakardır çok
onu çok sevdiğimi anne olunca daha iyi anladım kıymetini bilememişim eskiden

hayat beni neden yoruyosun

2010-03-16T10:18:00.002+02:00

bloglardan birinde okumuştum feysbuk ta bir grup açmışlar ser.d.a.r or.taci yoran hayat bizi ne yapmaz diye aha benim lafım .
benim kuzu annemi yormak için varım diyenlerden doğduğundan beri hiç iştahlı olmadı emzirmek için çok uğraştım çok didindim acıkınca küçük küçük çekiyor bi sonra doyuyor o kadarcık emersen büyüyemezsin kuzum diyorum ama nafile,
şimdi ek gıdalara geçtik esas sorun burda ağzını açmiyor çocuk kapatıyor dudaklarını sımsıkı
sevdiği bir tek elma püresi onu da iki kaşık
neyse benim çocuğum hareketli ve iştahsız olacak tabiii en zoru olacak ki ben yorulayım kolay olan hiçbişey gelmedi benim başıma karakter olarak zaten zor biriyim
beni özleyenler yorum yazmış canım emrecim biyocum sağolun tek tek ama daha fazla yazamıyorum keşke fırsatım olsa hem sık sık yazabilsem hem de okuyabilsem sizleri
hem oğluma ait bir günce hazırlamış olurdum burda
doğduğu zaman evdeydim izinliydim ya çok sık yazdım bir deftere nerdeyse her anını kaydettim resimlerle felan da süsledim ama işe başlayınca töbe estagfurulalh WCye bile çıkamıom ne defteri ne blogu ne kocası ne aşkı ne uyuması ne süslenmesi ne kitabı ne TVsi

arz - ı halimdir altıncı aydönümünde

2010-03-10T16:05:00.001+02:00

oğlum
dün altı aylık oldu , kelimelerin yetersiz kaldığı bir nokta onu nasıl seviyorum nasıl birşey varlığı ailemiz için bu altı ay nasıl geçti... yazacak çok şey olsa da dedim ya kelimeler yetersiz şu noktada.
yerde yuvarlanıp duran gözlerinin içi gülen minicik elleri ile dokunuşları içimi ürperten bi küçük adam.küçücük...sevgi dolu.ondaki sevgi enerjisi hiçbirimizde yok.sadece seviyor hiçbirşeyden nefret etmiyor.hissediyorsun o pozitifliği.seni seviyor annesin. oyuncaklarını seviyor. camdan bakmayı seviyor. bebek arabasında gezmeyi seviyor . vesaire vesaire . uyumak yemek yemek hoşuna gitmiyor ya da durmak istemiyor ama bunları istemiyor olması nefretten sayılmaz sanırım.

oğlum
var hayatımda , işe gidip geliyorum , uyumak yemek yemek acele ile yıkanıp giyinmek dışında sıfırlanmış durumda hayat. neyse ki annem var ama o da artık limitini doldurmak üzere bir bakıcı bulmam gerekiyor annem evine gidecek artık ben o gidince hiç iflah olmam

babamızla durumlar aynı yaz gelsin diye bekliyor güya haftasonları açıkhavaya çıkarız hepimize iyi gelir evde kapalı kalmaktan bunalmışız ama bebekle nereye gideriz daha mı iyi oluruz yoksa daha mı kötü bilemiyorum

negatif bir yazı oldu

ben herkesi özledim bloga yazmayı blogları okumayı arkadaşlığı gevezeliği paylaşmayı... ama imkanlarım elvermiyor yazmaya okumaya özlediğimle kalıyorum bir tek bu değil özlediğim bir kitap alıp okuyamadım aylardır hiç bir sosyalitem yok ve üstüne üstlük yorgunum

bir yudum sohbet

2010-01-14T10:32:00.002+02:00

özlermiş insan kendiyle bir yudum sohbet etmeyi meğer benim sohbethanemmiş burası gizliden.
öyle büyük sırlarım olmadı tek burada dillendirdiğim ama şimdi ihtiyacı içindeyim.
sırtımda kaşınan bir sivilce var , elim erişmiyor , onun derdindeyim.

eşime karşı soğudum.
sanki bir görevdi ve yapıldı bitti.
zaten bebek bana yetiyor da artıyor , uyumuyorum doğru dürüst ,iş stresi beynimi kemiriyor ayrıca evde annem ve eşimin annesi oluyor hep. ama bahane değil bence.istemiyorum.zamanı vardır belki hem aceleci değil karşıdaki zaten farkında bile değil sanıyor ki tek sebep bebek yorgunluk uykusuzluk. o nedenle de bu sorunu sadece ben biliyorum beni yoruyor neye kafamı buna taktım o da meçhul

olur mu böyle ? geçer mi sonra ? geçmezse ne olur?

geldim

2009-12-11T16:41:00.002+02:00

merhaba blog merhaba arkadaşlar
yazmak istiyorum hem de çok o kadar çok şey birikti ki anlatacak gerçi birikenlerin çoğu duygularım heyecanlarım umutlarım kaygılarım sevinçlerim yani tam anlamıyla kelimelere sığmayacak mevzular olduğundan yazma kabiliyetim yetmeyecek ama deneyeceğim
ben 14 ağustosta izne ayrıldıktan sonra annemin yanına gittim , evlenmeden önce kaldığım odayı oğlumla beraber istila ettik saatlerce uyuduk o odada ağustos sıcağında serin serin . Onur karnımda iken hep sakin bir bebekti son ay bile :) mümkün mertebe de gezdim ; akşamları felan dondurma yemeye gittim sağa sola bana hep bir fazla top veriyorlardı onur için. çok mutluydum çok heycanlıydım .babamız haftasonları geliyordu hafta içi merak içinde kalsa da iş nedeni ile yanımızda olamadı.
neyse bizim gelin yani erkek kardeşimin eşi de hamileydi benden 10 gün önde . biz beraber aynı doktora gitmeye başladık . ama zaman geçiyor yeğenim gelmiyordu. annesi şişmiş karnı ile ufluyor artık doğsana diye karnına sesleniyordu .

bir sabah kendimi farklı hissederek uyandım bir ağrı vardı ama ne ağrısı bilemedim . tam o sırada erkek kardeşim hanımın sancısı geldi diye haber verdi.annem de ablan da iyi değil siz gidin de arkanızdan ben gelirim dedi.aklımıza gelmiyor ki benim sancımın da geleceği , daha vakit var en az on gün. doktor gelini yatırmış sancılar çoğalsın diye beklerken kardeşim ablam da rahatsız deyince git ablanı da getir demiş . zaten biz sezeryana karar vermiştik eğer ağrılar doğum ağrısıysa gecikmeden ameliyata girsin demiş. kalktık gittik hastanaye doktor muayene etti nişan gelmiş dedi hadi ameliyata . eşimi aradım doğuma gireceğimi söylemeden ; gelmesi için bir başka bahane buldum kendimi iyi hissetmiyorum gel de hastanede buluşalım dedim. annem ve erkek kardeşim bir benim yanımda bir gelinin iki ayrı odadayız .o normal doğum sancı bekliyor ben ameliyat sırası. günlerden dokuz eylül.ben yeşil elbiseyi giydim ve gözlerimi kapattım , uyandığımda bağırıyordum çığlık çığlık eşim elimi tutuyordu. odadaydık. biraz sakinleşince bebeği verdiler kucağıma konuşamadım durdum . ya eşim ... hastanede buluşacaktık diye gelmiş beni aramış telefona kardeşim bakmış , 209 nolu odaya gel demiş ama benim doğuma geldiğimi hala anlamayan eşim ben hastalandım sanmış odaya bir girmiş bir bebek var başında annem kardeşim aa babası geldi demişler , kimin bebeği diye sormuş ister istemez beklenen kardeşimin bebeği benimkine daha var.onlar demişler senin bebeğin.çok büyük şoka girmiş adamcağız. neyse o arada ben de gelmişim ameliyattan.allahtan uyanırken onu gördüm de bana moral oldu. sonra sıra geline geldi sancılar artmayı bebek de zaten 40 haftayı çoktan doldurduğundan o da sezeryan. o akşam annem hem anneanne hem babaanne olarak dolaştı hastane koridorlarında bi o odada bir bu.ertesi gün çıktık hastanaden.7 gün sonra oğlm sarılık teşhisiyle yeniden yattı biz de beraber 1 gün kaldık

sonra ...
9 aralıkta 3 aylık oldular oğlum ve yeğenim ( yeğenim kız :)
sık sık beraber olduk , bunu biraz da çocuklarımıza borçluyuz aynı gün dünyaya gelmeye karar veren iki kuzeni ayrı tutmak bize yakışır mı ? bundan sonra da kardeş gibi büyütcez işallah
emzir agz çıkar bez değiştir , süt olsun diye süt iç su iç meyve suyu komposto iç gibi rutinlerle geçti üç ay. bebeğim gözlerime bakıp güler oldu agu agu diye konuşur oldu ama gel gelelim işe de başlamak gerekti
annem geldi biraz kalacak ama ne kadar belli değil o gitmeyi düşündüğünde de bir bakıcı arayacağız henüz değil
henüz bebeğe benim sütüm yetiyor sağıyorum öğlen de gidip emziriyorum , bakalım nereye kadar?

imkanım olsa oğlumu dünyaya getirme sürecimi ilk andan hani o çubukta çift çizgi gördüğüm andan başlayıp işe başladığım güne kadar bin milyon kez yeniden yaşamak isterim. ama işbaşı yapmak zor oldu çok zor.

şimdilik bu kadar

sizlerde ne var ne yok
tek tek bloglara bakamıycam vakit yok
bana yorum yazarsanız kendinizden de haber verin son 4 ayda değişiklik oldu mu evlenen bebek haberi alan var mı ?

yüzdük yüzdük kuyruk

2009-08-14T12:04:00.000+03:00

bugün doğum iznine çıkıyorum
bloga sadece işyerinde girdiğim için muhtemelen dört ay kadar buralarda olamayacağım
ama sizin beni düşünüp iyi şeyler dileyeceğinizi ve bize dua edeceğinizi biliyorum
ben de sabırsızlıkla bir gün gelip oğlumu burada anlatmak için heyecanlanıyor olacağım
sevgiler

2009-08-07T14:59:00.002+03:00

işyerine bir haftalığına geçici görevli olarak bir arkadaş geldi ; bana aynı halama benziyorsun dedi
eskiden beri halaya babaanneye benzetilirim zaten ruhum yaşlı galiba benim tutup Tv artistine benzeten çıkmadı hiç çıksa bile Altın Kızlar daki Dorothy olurdum anca .
yaşlı görünmek bir yana davranışlarım konuşmalarım vesaire de bu durumu destekliyor ; mesela telefonda çıtır bir fıstıkla konuşmadığına herkes emindir benimle konuşurken.
neyse belki de çaktırmadan içimde neşeli küçük kız çocuğu yerine bilge bir anane yetiştirmişim demek ki , hani genelde "içindeki çocuğu uyandır" mesajı verilir toplumda ben ters anlamışım içindeki büyüğü olaraktann

amaaa eskiye rağbet olsa bit pazarına nur yağardı

emrime amade

2009-08-04T16:02:00.002+03:00

keşke becerebilsem biraz naz yapmayı . kocam bu aralar harika harika. krema gibi.

hamileliğim sürecinde kocam beni hep beceriksiz buldu tansiyonum çıktı diye ağrım oldu diye hep beni suçladı dikkat etmiyorum iyi yemiyorum ceviz yemiyorum diye felan kızdı durdu

nihayet cumartesiden itibaren son doktor kontrolmüz neticesinde beni başarılı buldu ,çocuğun kilosunu duyunca ...

krema kıvamına geldi de.

nerdeee

benim ondan bişey istemeye bile halim yok

kuluçka tavuğu gibi 40gün sabit bir yerde oturup durma niyetindeyim mümkünse
sonra da kolaycacık doğurmak
bu 40gün başka bir arzum yok
ama bu arzumu yerine getirebileceğini hiiiiççç sanmıyorum

az kaldı ...

2009-07-29T12:50:00.002+03:00

pek yazamıyorum artık ; çünkü işe gelip acil yapılacakları yapıp kaçıyorum ... yani yarım saat uğrayıp gidiyorum sanılmasın alt tarafı 9,5 da gelip 5,5 da çıkıyorum ama bir banak için bu saatler bir mucize

evde iyiyim . beni buranın havası mahvediyor . hem fiziksel hem moral.
şöyle böyle derken bu haftayı biriteceğim ve kaldı 2 hafta daha.
sık dişini özlem .
az kaldı.

merak etmeyin daha iyiyim ; ve tabii ki ağlamıyorum . o anlık bir deneyimdi. tekrarlanmadı çok şükür.

zor günler

2009-07-20T18:03:00.002+03:00

tansiyonum yükseldi
rapor kullandım 3 gün
ama ilaca başladık ki bu kötü
ayrıca karnımda garip dayanılmaz ağrılar oldu dr NSTye bağladı ama erken doğum riski görmedi
bütün bunlardan sonra işe geliyorum dayanamıyorum ağlıyorum hüngür hüngür
kimsem de yok
telefonda ağlıyorum ben de
annem zona geçiriyor acısı zor bir hastalık ona pek anlatamıyorum
yanıma da çağırmadım dinlensin diye
kızkardeşim bir de hemşire kuzenim beni dinlediler telefonda

idare etmeye çalışıyorum 1 ay böyle gidermi bilmiyorum 14 ağustosa kadar çalışşacaktım güya

kek

2009-07-08T09:31:00.000+03:00

doğumgünümü kutlayan arkadaşlarıma çok çok teşekkür ederim.tek tek yazmıyorum isimlerini kırılmaca yok anlaştık mı ?

otuz ya da otuzbirinci haftadayım , gelecek hafta gidip çalışmaya devam etmek üzere rapor alacağım ama hiç içimden gelmiyor . çünkü izne başladığım zaman 1-ramazan olacak ve yiyip içmeyen insanlar arasında yiyip içip gezmek oturmak hoş değil 2-bugün olduğum gibi hafif ve hareketli olamayacağım için evde kapalı kalma ihtimalim çok yüksek...

oysa ben serin sabahlarda bir çay bahçesinde bir arkadaşımla buluşmak sonra bir alışveriş merkezini arşınlayıp buz gibi bir limonata içmek için öğleden sonra bir başkası ile bir pastanede buluşmak felan istiyorum ve evet bugün bunları birarada yapacak gücüm varken izne çıkamayışıma hayıflanıyorum
neyse
canım kek istedi geçenlerde hatta doğumgünümde. o akşam anneme gidecektik anne bana kek yap dedim . ben yapınca kabarmıyor. eve gittik baktım kek yok. tabii üzüldüm ama onun telaşesi de çoktu: kızkardeşimin erkek arkadaşının ailesi haftasonu anneme gelecekti.özel bi durum için değil de tanışıp kaynaşmak için. çocuklar evlenmeyi düşünüyor ama hemen değil dolayısı ile biz de resmiyete dökmek için acele etmeyelim dedik ama aileler tanışmak istedi biz de önce bize davet ettik ki zaten ben ve gelinimiz hamile olunca bizim onlara gitmemiz zordu ( annem tek başına gitmeyeceğine göre bizim aile kalabalık yani )

o nedenle annem benim keki yapamamış , hala canım kek istiyor mu? yooo geçti

bugün benim doğumgünüm

2009-07-03T14:39:00.000+03:00

ben ilkokuldayken yaşadığımız o küçük ilçede yaz tatilleri camiye giderdik , sureleri öğrenirdik felan. o yaz tatillerinden birinde "doğum günüm tatile rastladığı için" camide tanıdık tanımadık hangi çocuk varsa toplamışım eve.annem iki tane pasta yapmış , limonata bardaklarından da iki takım çıkarmış. 12 kişilik masaya sığamayacağımız için ikinci bir açılır kapanır masayı kurmuş ... mış-muş diyorum çünkü bu detayları bir fotoğraf karesinden aldım , o kalabalığın sığdığı ama zor sığdığı bir kareden. fakat genel olarak olayı hatırlıyorum . zaten olay yani resmen. bu fotoğraftakilerin çoğunun ismini hatırlamıyorum. fakat o gün ne derece mutlu olduğum ve fotoğraftaki koca gülümsemenin altında yatan o coşkunun tadı hala damağımda. ve partinin sonuna doğru aramıza katılan, o arkadaşlarımdan biri değil ama babamın çok yakın arkadaşı olan cihan teyzeden hediye gelen "miki fareli" etek de aklımda.sonra o eteği giyip pastadan iki dilimini de alıp babaanne ve dedeme gidişim... daha hava aydınlıkken yani bana göre henüz akşam olmamamışken onların akşam yemeği yiyor oluşlarını hatırlıyorum tabii akşam erken yatıp sabah erken namaza kalkan büyüklerim için bu normaldi. babaannem bana mavi renli beyaz pıtır pıtır çiçekleri olan bir kumaş hediye etti , annem ondan bana bir etek diksin diye. dedem de biraz para verdi.allah rahmet eylesin ;ikisine de.

o doğumgünüm çok özeldi ama ben hep böyle kutlamalarla geçirmedim doğumgünlerimi , bazen bir önceki ya da sonraki günden farkı da olmadan yaşadım.

nitekim bugün de öyle.

eşim ; çok ince nazik biridir de özel günler konusunda hiç hiç ama hiç becerikli değildir.
bi kere adam kendi doğumgününü bile bir çırpıda söyleyemez ( ama sor türkiyedeki ekonomik krizlerin değil tarihlerini saatlerini bilir , o gün borsa kaçmış kur neymiş ne olmuş .. ilgi meselesi )
bu nedenle deliye her gün bayram şeklinde aklına gelince hediye alır aklına gelince yemeğe çıkarız ama hiç bir onun aklına gelince anımız benim doğum günüme rastlamaz :)))

onunla birlikte olmaya başladığımdan beri üzüm üzüme baktı ve ben de eskisi gibi kutlama hevesi taşımaz oldum. bir iki yakın arkadaşın telefonu , annem ve kızkardeşim ile görüşürsek onların öpücüğü ve hediyesi ... ha bi de t.cel den bedava 50 mesaj !
kime çekeceksem ?

yaklaşıyor

2009-07-01T15:59:00.000+03:00

sen şimdi ne bir sessin
ne de bir gülüş.
Ama hızla büyümektesin
taa içimde bir yerde .

Ben çok şiir yazdım
Sevdiğim adamlara
Sevdiğim şarkılara
Güneşe yıldızlara

Aşık olup yazdım
Ayrılıp yazdım
Kavuşup yazdım
Ama hiç böylesini yazmadım

Hiç bu kadar gerçek olana
bu kadar yakın olana
kendimden bile

sana doğru adımlarım yavaştan hızlıya geçti
artık buluşacağımız o anın heyecanı çoktan sardı beni

hayalden gerçeğe aralanırken o pencere
ışıktan kamaşan gözlerimden inciler dökülse de
açmak istiyorum
bir an önce “Annen” olmak istiyorum

temmuz

2009-07-01T12:04:00.001+03:00

o zamanlar yaz mevsimini daha coşkulu karşılar ve yaşardım , e haliyle yaşım daha genç , başımda kavak yelleri ... akşam geç saatlere kadar dışarda olabilme şansına sahiptim , yasemin kokuları hanımeli kokuları içinde parklarda arkadaşlarla sohbetler ...
kocamla tanışmamıştık daha , sevgilim olsun telaşındaydım.
ben en çok o halimi özlüyorum biliyor musunuz .
hani bi şekilde tanıştığım bir erkek olması , ondan hoşlanmaya başlamam sonra da ona kendimi beğendirme telaşlarım , içimdeki kıpırtılar...alelade bir buluşmayı olay haline getirerek hazırlanmalar. ondan gelecek bir işaret için gözünü kulağını dört açıp beklemeler. bu hallerimi özlüyorum işte , saklıyacak değilim.
işte bu hallerimdeydim o temmuzda.
ismi ışık idi
ressam ve fotoğrafçı.
bana bir film tavsiye etmişti
hala seyredemedim
robin williams'ın oynadığı "aşkın gücü" ( what dreams may come )

her ne kadar içimde bazı telaşları yaşasam da ona açık etmemiştim hiçbişeyi çünkü korkmuştum , kaçarsa diye. evet daha fazlasını isterdim ama o fazlaya ulaşma çabası içinde elimdekinden olmaktan korkmuştum. onunla atölyesinde kahve içmek sohbet etmek sonbaharı beklemek ki sararmış yapraklarda yürüyüp fotoğraf çekecektik , ona kart yollamak bana bir resmini göstermesi gibi zevklerimden de vazgeçemediğim için hep böyle kal hep bana yakın ( ister dost ister sevgili ) şarkısına takıldım kaldım

şimdi mi?

daha o zamanlarda bıçakla kesilir gibi kesildi görüşmelerimiz. şimdiye kalmadı yani bişey. belki de ben açık etmedim sanarken ettim ve o da böyle birşeyi istemediğinden açık açık söylemektense uzaklaşmayı tercih etti o gün için. sonuçta köprünün altından akan sular malumunuz.o napıyor bilmiyorum . ben yoluma devam ettim. ve burdayım.fakat her bülent ortaçgilden "o eylül akşamı" nı ya da pink floyd dan "wish u were here" şarkısını dinleyişimde ,onu gülümseyerek hatırlayıp izleyemediğim o filmi düşüneceğim

ayrıca
bir önceki yazıma yorum yazarak beni blog aleminde yalnız bırakmayan arkadaşlarıma çok teşekkür ederim. belki hamilelik alınganlığı belki de başka bişeydi bilmiyorum ama aklımdan geçeni yazmakta bir sakınca görmedim ve aklımdan da geçti yani yazıp da hiç yorum almamış olmak kimin hoşuna gitmiş de benim gidecek :) haksız mıyım.
bebiş hareketlerini çoğalttı artık her an benimle birlikte olduğunu hissediyorum ona kavuşmaya doğru geri sayım başladığı bu aylarda biraz korksam da mutluyum çok.

2009-06-26T17:30:00.000+03:00

bir yorum.

son yazıma gelmiş

ben de gidip gidip bütün bloglara yorum bırakamıyorum vaktim olmuyor ya da yazmış ne güzel üstüne diyecek bişey yok ki şeklinde kalakalıyorum ve yazmıyorum
ama
1 yorum

şevkimi kırıyor
genel olarak kendim için blog yazmaktaysam da
nereye kadar ?

bi yere kadar

neyse
olsun
yeter ki gönüller bir olsun
veee sevenlerime selam olsun

oğluşumla bugün öğlen kırdık ve iskender yedik bi de soda içtik şiştik hareket edemez vaziyette koca bir öğleden sonra geçirdim
kilo alımım hızlandı sanırım tartıya gitmeye korkar oldum.şeker yüklemesi yapıldı bilenler bilir korkunçtur 113 çıktı

ara öğünler yaparak kan şekerini ve bebeğin kan şekerini düzenle dedi dr
deniyorum bunu ama zor

günde üç öğünü bile beceremezken gayet zor

onun dışında hayat sıcak hava nedeni ile kapalı kapılar ve açık klimalar altında geçiyor.
düşündüm de heyecanlandığım pek bişey kalmamış. ne çabuk söndü bu heyecan ışıkları bende?
bi gezmeye gitcek olsak belki zıp zıp zıplardım şimdi ama işte o da yok....

gitmek dışında da heyecan kaynağı gelmiyor aklıma .bebek hariç tabii o biraz farklı bir konu ben benden bahsediyorum. mesela yakışıklı bir adam görüp heyecanlanmak ,bir kıyafet ya da ne biliyim onun gibi bişeyi almak için ;çok merakla beklediğin filmi görmek için heyecanlanmak ,loguma yorum gelecek diye heyecanlanmak.... kalmadı söndü.

2009-06-15T14:32:00.001+03:00

aylardır beklediğimiz gün nihayet gelmişti ve evet ,bir haftasonu kaçamağı için tam zamanıydı.ben günler öncesinden küçük bir çantaya mayo ve havluları koydum ,buzluğa su şişelerini attım , pazartesi dönüşte işe giyilecekleri hazırladım yani kafamda yola çıkmaya engel bişey bırakmadım.bizim gittiğimiz yer kuş uçmaz kervan geçmez tozlu yollarla varılan bir koy. günübirlik o koyda yüzmeye gidiyor sonra geri dönüp pansiyonda kalıyoruz.dolayısı ile içecek su yiyecek hatta duş suyumuzu bile taşıyoruz ama değiyor.

cumartesi sabah güneşin ilk ışıklarıyla yola çıkacağımız için cuma akşamından hazır olmak gerekli.fakat ben kendimi tutamayıp yemek sonrası ağırlık da çökünce uyumuş kalmışım. eşim de her zamanki gibi kıyamamış ama sabah bunun acısını çıkardı.neyse bi şekilde yola çıkıp nefis deniz manzaramıza kavuştuk ki bir de ne görelim.bizden başkaları da var.aile değiller bekar gelmişler .evet bu durumda ne ben orda denize girerim en eşim beni onların önünde denize sokar.

çıktık oradan yola ama nereye belli değil . kriterimiz sakin olcak bikere,kalabalığa gelemeyiz ama haftasonu kendimize özel plaj bulmak ne mümkün.sonuçta biraz mesafe katederek kafamıza uyan bi yer bulduk. neticede bizim küçük koy gibi balıklarla oynaşa oynaşa tertemiz bir suda yüzemeyecek olsak da duşu şezlongu olan ; boğazın kurusa soğuk bir kola söylesen gelecek bir yer de fena değildi.değildi de biz varana kadar epey yorulmuştuk.biraz yüzdük gerçi ama sonrası bir otel klimalı bir oda ve yatak . sonra akşam yemeği. biraz yürüdük.ben çok yoruldum diye tekrar odaya çıktık. sabah erkenden plajdaydık. sırf denize bakmak bile güzeldi. ara sıra yüzdüm ama çoğunlukla şemsiye altında durdum.öğleden sonra dörtte dönüş yolundaydık.dağları aştık ve evimize ulaştık.

uzak bize deniz ama yapacak bi işimiz yoksa burda kalmak yerine yolculuk da bir keyif diyerek gidiyoruz , kaldı ki ben zaten ayaklarımı uzata uzata gittim diye yorulmadım ama araba kullanan kişi bile bu yolculuğa razı ( eşim )

2009-06-10T12:16:00.002+03:00

çınarcım "evdesin" demiş ya yorumunda yaram depreşti ;hayır canım çalışıyorum hem de nasıl...
zaten henüz resmi izin sürem bile gelmedi ki gelse dahi çalışabilir raporu alıp 1 ay daha burda sürüneceğim ki bebekle geçireceğimiz süreye bu süreyi ekleyebilelim. tabii sağlığım elverirse.
çok kolay bişey değil sekiz dokuz saat masa başında oturmak bir hamile için hemde 7.aydan sonra o koca göbekle fakat annelik fedakarlıktır ve işte daha bebek doğmadan başlıyor fedakarlıklar. görünüşe göre ağustos ortasında izne çıkacağım. o zamana kadar burdayım.zaten evde bilgisayar yok ve izin süresince de blog tatilde olacak.
en azından biraz naz yapsam iş yüküm biraz hafiflese ama hiç beceremiyorum ben , hala eskisi gibi davranıyorum ,biraz akşamları erken kaçabilirsem ne ala. bankada olmasam önceki işimde olsam hamileliğim daha kolay geçerdi orada revir bile var gidip uzanabilirsin , bahçede kısa yürüyüşler yapabilirsin ve tabii iş yükü buraya göre az olduğundan yer yer kaçamaklar. ancak her işte bir hayır varmış hamilelik geldi beni yeni işimde buldu.şikayetçi değilim hayırlısı ile gelsin de ne zaman geldiği önemli değil. bi ara bebeğimiz normal yollarla olmayacak biz doktorların eline düşeceğiz diye korkmuştum ; ama hiç beklemediğimiz bir anda sürpriz yaptı bize.

oldies but diye başlasam

2009-06-08T17:09:00.003+03:00

Eskiden sevdiğim şimdi uzaklaştığım pek çok şey var ;mesela basketbol. Nerde maç görsem izler hatta maç görmeye giderdim stadlara ki o zamanlar bayanların pek takıldığı yerler değildi oralar.
Fakat o zamanlar da başarılı olsalar da şimdi zirveye çıkmış olan hidayet ve mehmet bu aralar beni yine maçlara çekmiyor değil ,en azından haberlerde o bölümde sesi açıp acaba hidonun takımı şampiyon olacak mı diye merak edebilir oldum.
Hayat dışarda sıcak hava eşliğinde biraz yavaşlar gibi görünse de hızla akıyor. Ben içerdeyim. Nasıl yani diyeceksiniz ? şöyle ki arabaya bin işe gel klima aç akşam çık arabaya bin eve git haftasonu sıcak diye dışarı çıkma eşin gidip az alışveriş yapsın sen dolunayı bile pencereden seyret.Ben eskiden böyle miydim ? Her güneş batışında havayı koklamadan edemezdim ve her dolunayda aydedeyi koluma takar şarkı söylerdim ; ah gençliğim ah.sug,b,cim de bir şarkı yollamış blogundan nasıl iç geçirmeyim şimdi ben ?
Funda Arar evvelden sevip dinlediğim bir sanatçıdır, hani o " yanar yanar yanmaya yanmış gönül" gibi şarkılarla başlar muhabbetimiz. geçen yıl canlı performansını da izlemiştim bir konserde çok laubali olmadan samimiyet kurabilen ama sesi ve şarkıları ile zaten "samimi olmasa da olur"dedirten bir havası vardı. şimdiki "senden öğrendim" şarkısı da dilimden düşmüyor bugün söyleye söyleye çalıştım işyerinde ( kısık sesle canım öyle bağıra bağıra değil bir odam var çok şükür beni kimse duymaz) , oğluşum da annesinin bülbül (?) sesine hayran kaldı heralde tepinip durdu.
Elif Şafak ise ilk kitaplarını okuyup sonra araya mesafe koyduğum bir yazardı. gidip almadım Aşk romanını da o gelip beni bulunca ; hazır gelmişken okuyuverdim. Ben Konyada yaşadım,hala da oralardan çok uzaklaşmış sayılmam , Mevlana ya bu kadar yakın olmaktan mıdır (fiziksel olarak diyelim ) onun felsefesine hiç merak salmadım ben nedense. Kitabı da derine inmeden bir roman olarak okuyup geçtim. Ama bir yerin altını çizdim ,onda da şöyle diyordu "Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil seninle beraber aksın. Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını" beni blogumdan eskiden beri tanıyanlar bilir denemişimdir bu kuralı ben :)))

2009-06-01T16:46:00.002+03:00

bugün 1 haziran ve yaz geldi
ısınınca genleşen maddelerden biriyim
yaz geldi mi sanki içimde hiç bişey tutmam salıveririm
doğum günüm bir yaz günüdür
düğünüm de bir yaz akşamıydı
tatiller gelir gözümün önüne yaz diyince ;gezmişim görmüşüm işte ne güzel derim
geçen yıl kaş'ta geçirdiğim kısacık günlerin devamı gelsin de başka ne isterim.
yaz mevsiminin meyvelerine bayılırım gelsin karpuz gitsin kiraz hele karadut olmazsa olmaz.
peki ya dondurmaya ne demeli ; hamişlere yasak ama buz gibi bira gibisi de yoktur yaz sıcağında
şöyle bardağın dışı buğulanmış olcak hem de .

hayallerle dolu bir haftasonuydu benimkisi ; banyoda ayaklarımı yıkamanın ötesine geçememişken ya da ne bileyim öğleden sonra bir bardak çay keyfine eyvallah derken kurulan hayallerle dolu..

boş gezenin boş kalfası olabilecek ,sırt üstü yatıp ekmek elden su gölden yaşayacak bir tip değilim , ve zaten mecburum çalışmaya ama mecbur olmasam da kendime iş güç yaratırdım sanıyorum.yaratırdım yaratmasına da yaz günlerinde biraz esnek davranırdım o kesin. bazı seyahat bloglarına bakıp bakıp iç çekiyorum

telefonda napıyorsun dedi bir arkadaşım ve cevabım oldu : duruyorum

durgunum.

hareket istiyorum

ama nasıl ?

sarı mı?

2009-05-28T17:04:00.001+03:00

Dün akşam yemeğini biraz fazla kaçırmışım çünkü karpuz vardı doyasıya yedim Sonra uzandım ki göbekteki başlasın kıpranmaya.Biz de babasıyla koyduk elimizi göbeğimin üstüne keyif yapıyoruz üçümüz.buraya kadar iyi.sonra babası onunla konuşmaya başladı.sana at aldım araba aldım geyikleri yaptı biraz. Yatağını ne renk alalım diye sordu bi de.saymaya başladı kahverengi beyaz mavi sarı . hop. Sarıda bir tekme.
Yarın gidip sarı bir yatak alcaz ona :)

2009-05-25T18:05:00.002+03:00

birkaç gündür bloga bebeğe ait olmayan ne yazabilirim diye düşünüyorum.hep ondan bahseder oldum ya:) sevgili kardeşim sevinç eski yazılarımı özlediğini söylemiş ,eski yazılarda okul günleri arkadaşlıklarından bahsederdin demiş.doğrusu geriye dönüp bakmaz oldum ,hatıralarımın üstünü bir perde örttü sanki.özlemiyorum artık eskiyi. evliliğimin ilk dönemlerinde çok bunalıp eskiyi düşündüğüm özlediğim çok oldu. ama zamanla öyle alıştım ki bu yeni duruma; evli olmaya ve kocama geriye dönüp pek baktığım yok.alıştım dediysem herşey sütliman herşey mükemmel demek değil bu ama pürüzlerin de olabileceğini ;onların aşılabileceğini anladım ya da onlarla birlikte yaşanacağını.geçen gün kızkardeşimin bana yolladığı bir kartı buldum ; yollayıp elime ulaştığında da çok ağlatmıştı beni yeniden elime geçtiğinde de ağlattı. hani bir şiir var ya yastıkta bıraktığın çukur diye..o şiire ithafen demiş ki bana kartında " eski çukurun burada dursa da yeni çukurun oraya oluşacak ve eminim oraya daha çok yakışacak " bilmem artık öylemi değilmi.

kızkardeşim hayatımın çok özel bir yerini kaplar.ama şu günlerde kıpırdayan bebişim ve bana hissettirdiklerine şahit olamayışına çok üzülüyorum , öyle bir an geliyor teyzesi de burda olsaydı diyorum. umarım şartlar uygun olur da doğumumda yanımda olur. şaka gibi ama eşimden çok onu yanımda istiyorum.beni sakinleştirecek beni anlayacak ve bana yol gösterecek kişinin o olduğuna inanıyorum.

annem bir dönemki suskunluğunu bozdu , bebişe almadığını bırakmamış beni de soruyor sık sık. zaten biz gidip duruyoruz yanına eşyaları ordan alıyoruz çünkü böyle olunca da o gelmiyor diye sitem etmeme gerek kalmadı.hem doğumu onun yanında yapmama da karar vermiş kendince bana öyle dedi.

yavru kuş bugün ölçüldü biçildi 718 gr. çıktı ;diğer ölçüleri ile birlikte hepsine dr tamam dedi uygunmuş haftasına ... ben de yaklaşık 3kg aldım sanırım hadi bilemedin 4 olsun emin olamıyorum değişiyor kilom çünkü. ve 24.haftadayız.iyi gibi.böyle gitmeliyiz işallah. 28 hafta civarı şeker yüklemesi yapılacakmış ,başka da bişey bilmiyorum artık.kendi doktorum doğum iznine ayrıldı ; çok izin kullanmıycakmış işler yolunda giderse bir ay gibi bir süre sonra gelecek.
bu arada bir aksilik olmamasını diliyorum.

şimdi bir deniz kıyısında olmak vardı

2009-05-18T10:14:00.002+03:00

havalar aniden ısındı ; ondokuz mayıs tatili ile haftasonunu birleştirip bir deniz kıyısına atma isteği duyduk ise de kendimizi mümkün olAmadı. zaten cumartesi günü toplantı vardı haftasonumuz bile bize yar olmadı . ama neyse ki cumartesi toplantı çıkışında güzel bir alışveriş yaptık bebek için . Annem sağolsun bisürü kıyafet almış bebişe hastane çıkışları tulumlar bodyler. yelekler örmüş . ağız bezleri bile var 4-5 tane. biz de ana kucağı battaniye bir emzik ve bir biberon alarak olaya dahil olduk . gerçi yatak kaldı en önemlisi ama onunla ilgili de gezdik gezdik gördük ve hep yaptıracağız diye düşündüğümüzden almaktan vazgeçtik .
kalan vaktimizde de parklarda oturduk bol bol ve benim bahar alerjimi üstüne üstüne giderek azdırdık. kocaman kocaman hapşırıyorum , üstüste defalarca .babası sesleniyor oğluna " korkma yavrum bişey yok deprem felan olmadı " diye , o derece gürültülüyüm anlaşılan hapşırırken.
bir de dişim ağrıdı çok kötüydü ve çürümüş farkında değilim ,ihtimal vermezdim çünkü çürüyeceğine iyi baktığımı zannederdim çünkü. gerçi sebebi yine ben değilim diye düşünmekteyim bu çürüğün. yıllar önce bir trafik kazasında ön dişim kırılmıştı. yerine bir adet protez diş takıldı ama takarken bir yanındaki dişin yarısını da götürdüler ki şimdi çürüyen dişim o. hamile olmadan önce iyi bir diş bakımı yaptırmam gerekirdi tabii , fakat çok da ihtimal vermiyordum bu dönemde hamile kalacağıma ve yaptıramadan bebişle karşılaştık işte. şimdi ne yapacağımı bilemiyorum . belki bir randevu alıp dişçiye gitmeliyim.

bi soru sorsam

2009-05-11T14:41:00.004+03:00

önce bir soru sorayım : bebek karyolasının parmaklığı inip -çıkabilen bir model mi olmalı? bebeğ kucaklayıp alırken-yatırırken indirmek suretiyle belimizi zorlamazmışız dediler ama güvenemedim.yardım eder misiniz.

babamız iş için yine 5 gün şehir dışında bir hafta önce de yoktu normalde olsa bişey demezdim ama hamile iken zoruma gitti bu seyahatler ama adamcağızın elinde değil görev icabı gidiyor dahası haziranda da varmış ki ben o zaman koca bir göbekli olcam sanırım annem yanıma gelir yalnız kalamam.
dün değişik bişey oldu ,evde yemek yapcaktım tam pilav için şehriye kavruluyo baktım tüp bitti.bizim evlendiğimizden bu yana 2 ya da 3. tüpümüz bu.öyle çok sık bitmez ama neyse telefon ettik getirdiler. veee bir de kolye hediye ettiler anneler günü için. bak dedim oğluşum bana tüp bahanesi yolu ile taaa oralardan hediye yolladı , nitekim bence tesadüf ötesi bişey çünkü ne ben öyle sık sık yemek yaparım ne de pazarları evde oluruz düne özgü bir haldi bu ,hediye içinmiş diye geçirdim içimden
tv izlemek için kanepede uzanmıştım kumanda da göbeğimdeydi kıpırdanmaya başladı kumanda bebişin hareketleri artık dış dünyadan farkediliyor babası da uzun uzun göbeğime bakmak suretiyle bir kerecik de olsa yakaladı "tekme"sini...
hayat akıyor
az kaldı
bazen korkuyorum ama bazen
genelde anı yaşıyorum
ileriye düşünmeden

2009-05-08T17:18:00.002+03:00

bu aralar bloga rahat erişemiyorum ; umarım geçici bir sorundur . şurda kendimize ait minicik bir alanımız var onu da kaybetmeyelim . sebla ve asortik abla ; meraklanmayın ben iyiyim sadece bloga erişemediğimden yazamadım.
görüşmeyeli durgun ve yorgun olmaya devam ediyorum , yiyemiyorum yani bebeğe yarayacak şeyleri yemediğimi düşünüyorum , ama napıyım midem iyi değil.hazırlıklara gelince hallolur heralde , takmıyorum artık daha bi rahatım bu konuda çünkü aslında onları takmaya takatim kalmıyor ki. vitaminler de laf.içsem de aynı içmesem de.
hayatımda başka bişey yok.eskiden olsa bu vakitler ufaktan tatil planı yapardık bu yıl iznim yok doğuma kadar.
farkındaysanız bebiş bebiş diyorum bir ismi yok henüz. iş kendi çocuğuna gelince ne zormuş.hiç bi ismi beğenemiyorum .

1 mayısta çalışmıyor oluşumu fırsat bilip geçen haftasonu 3günlüğüne ankaraya gittik , çabuk yorulduğum için çarşıya fazla çıkamadım çünkü arkadaşlarımı görmem daha öncelikliydi bu üç günde.Ve görüştük .arkadaşlarımı zaten çok severim ve görüşmek isterim de görüşmek bu sefer daha bi önemliydi çünkü biri sekiz aylık kız annesi ,diğeri ikibuçuk yaşında erkek üçüncüsü ise beni takip ediyor bir iki ay geriden ; hamile ... yani malum konularda konuşabildik ki çok faydalı oldu diyebilirim , çünkü korkumu biraz yendim.çok iyi tanıdığım bildiğim iki arkadaşımın benimle aynı yolu yürümüş ve kayda değer yol kat etmiş olmaları bana da cesaret verdi.üçüncüsü ise bu konuda cesareti benden aldı diyebilirim.

ayrıca eşim de gitti benimle evlerine ve eşleri ile tanıştı.sonuçta beyler hanımlarına yardım ediyorsa evin düzeni ile beraber herkesin hayatının nasıl kolaylaştığına da şahit oldu.bir arkadaşımın evi düzenliydi ,diğerinin ki o kadar değil,üçüncüsü karmakarışık. sebebi de basit.baba faktörü. eşim yardım edecekmiş gibi görünüyor ama iş başa düşünce anlayacağız esas.biz buralarda fazla ev gezmesine gitmiyoruz. zaten gidip gelecek kimsemiz de yok.

güzel bahar havaları, eskiden olsa ben şiir yazardım .eskiden....

2009-04-24T15:35:00.000+03:00

Periyodik olarak belli günlerde enerjik oluyor belli günlerde de böyle sıfırın altında geziyorum.. Kulaklarım bile ağrıyor sizin hiç kulak kepçeniz ağrıdı mı ? Fena bişey.
Halsizlikten zaten uyumak üzereyim ve bu durumdan nasıl kurtulacağımı da bilmiyorum. Dün tatildi ya evde dinlendim güya. Ne gezer... Bizim evde ikinci bir banyo var , ebeveyn banyosu.Şu ana kadar kendisi kiler vazifesi görüyordu malum henüz biz ebeveyn değildik. Ama dün itibariyle aslına geri döndü ve banyo olarak hizmete açıldı :)Ama orayı boşaltmak tam bir macera oldu.Mevsim dışı ayakkabılardan tut seyahat çantalarına kadar, gerekli şeyler yanında arada elime geçen her türlü ambalaj malzemesini de poşet ,karton ,hediye kağıdı demeden buraya koymuşum.Bu gereksiz şeyleri toplayıp ayıklayıp atılacakları attık bazılarını da geri dönüşüm kutularına götürdük. Akıllanmışımdır ve bir daha biriktirmem umarım.

Nerden bulduysa güzel ambalajında miki fareli bir uçurtma ile plastik bir top bulmuştu eşim bir zamanlar ve meğer bu ikisi de o kilerdey-miş.Unutmuşuz biz varlıklarını. Görünce ikimizin de gözleri parladı. Bu oğlumuzun ilk oyuncakları dedik ve evde ikisini de şanlarına yakışır biçimde vakit gelene kadar ağırlayacak bir başköşeyi aramaya koyulduk. Her şeye yer buldum ama bu ikisini yerleştirmek öyle zor oldu ki anlatamam ; galiba delirdik biz dedim içimden.

Yarın haftasonu ve şehir dışında olacağız .Diğer hafta sonu da eğer 1 mayıs tatil olursa yine buralarda olmayacağız.Eşim Pazar günü iş için Ankaraya gidecek ve tatil olursa ben de Perşembe akşamı gideceğim yanına ; kızkardeşimle ve Ankaradaki arkadaşlarımla görüşeceğim. Tatil olursa diyorum çünkü bu resmi tatil nasıl bir kavram olacak ve içine bizi de ( bankaları da ) alacak mı bilmiyorum. Keşke

Yazının sonuna geldim
Uykum geçmedi

2009-04-20T15:58:00.001+03:00

Göz açıp kapayana kadar yarıya geldik sayılır. Peki ne yaptın derseniz hiçbir şey.Bir tek çorabı bile yok kuzunun.Nedense içimde alışveriş arzusu yok.bu arzu neyle nasıl doğar bilmiyorum. Yumurta kapıya dayanınca belki.

Dün öğleden sonra bir kahve içimlik süre kadar bir parkta oturduk.Hava güzeldi ya ondan fırsat bildik çıktık. Orada da bir arkadaşla karşılaştık.İkiz bebekleri var 1 yaşında ; Defne ve Deniz. Defne çok güzel ,yeşil gözlü beyaz tenli bir kız .Erkek kardeşi Deniz ise hani böyle esmer siyah gözlü zayıfca bir oğlan.Biz Denizi kucağımıza bir aldık hiç bırakasımız gelmedi. Ne bileyim sanırım erkek bebişler ilgimi daha çok çekiyor. O anda bana bir huzur geldi. Sabahleyin evi toparlayıp süpürüp silelim dedim ; biz ne zaman eşimle birlikte iş yapacak olsak tartışırız zaten ve yine tartıştık.Ben de bu tartışma yüzünden yola çıkıp biz çocuk olunca ortak hareket etmeyi nasıl başaracağız sürekli kavga gürültü mü olacak bu evde diye çok endişelenmiş ve çok ağlamıştım. İşte Denizi kucağımıza aldığımız o ana kadar da ne kadar eşim beni sakinleştirdi ise de ve alıp böyle açık havaya felan çıkardıysa da için için ağlıyordum.Ama o anda acaip bişey oldu ve herşey geçti. Sanki Deniz’i Allah çıkardı karşıma ya da bebeğim benim üzülmeme dayanamadı ve Denizle telepatik iletişim kurarak onun bakışları aracılığı ile bana bir mesaj gönderdi.bilemiycem.

Ama dün sabah olanları yaşamış olmak bana çok ağır geldi.O kadar kötüyüm ki tesiri ne zaman geçer bilmiyorum.Ev işlerinden nefret ediyorum.Yardımcı çağırmayı öneriyorlar.Benim sorunum öyle elinde süpürge bez ortalığı silip süpürmekte değil ki.Yardımcının yapamayacağı şeylerde zaten sorun.

Ben oldum olası bir “er” mentalitesine sahibim.Çavuş veya onbaşı değilim. Mesela evde yatak yorganların , kıyafetlerin ,tabak çanakların, kağıt küreklerin derli toplu ve olması gerektiği yerde olmasını sağlayamıyorum ,yerleşemiyorum. Yoksa ortalık süpürüp silmek ,cam silmek ,halı silmek kapı silmek sorun değil. Fiziken yorucu belki ama akılla ilgili kapasite gerekmiyor.Bir iş bile sayılmazlar benim nazarımda.Çünkü bana göre İş ; organizasyonu yapmak, karar vermek, komuta etmekte. Ki benim yapamadığım da bu.

Yemek yapmak gibi. Al kızım pırasaları hadi pişir diyen olcak ben her akşam yemek yaparım. Ama ne yemek yapcam malzemesini nasıl ;ne zaman alcam gibi sorular yüzünden kahvaltıya talim...
Ufff ; çok kafam karışık çok.

2009-04-13T11:42:00.000+03:00

haftasonu topladığım enerjiyle işte karşınızdayım

veee belki duyanlar oldu ama duymayanlar için bebeğimizin cinsiyetini açıklıyoruuuummm : erkek-miş.
doktorumuz çok kesin konuştu ama artık bilemiycem ilerde bir gün durup birden bire aa bu kızmış dermi :)neyse canım farketmez zaten ilk bebeğimiz bu;hem ikinci olsa ne değişir ki bu aşamada sağlıklı bir evlat sahibi olmak dışında neyin önemi var değilmi ?
haftasonu annemlerdeydik ,erkek kardeşimler ve biz birarada kalabalık sofralar bol bol mağaza gezmeler şeklinde dolu dolu geçirdik iki günü.bebek mobilyaları hakkında geniş bir bilgi dağarcığımız oluştu.şekiller resimler ile şimdi gidip ; yakın zamanda evimize vestiyer doalp yaptırdığımız mobilyacı ile konuşacağız. bu alternatiflere yakın bir bebek odası için ondan da fiyat alıp karar vereceğiz. gerçi ilk aylarında odasında değil benimle yaşayacakmış ve bir de küçük beşik lazımmış ama fırsat varken bütün araştırmaları yapacağım sonra bebekle zor olur.

2009-04-06T10:32:00.000+03:00

cumartesi sabah uyandıktan kısa bir süre sonra gece gördüğüm rüyayı ve sayesinde yaşadığımı hatırladım ... ben rüyamda türk.sel in reklam tavuğu var ya onu ve sonra da yumurtasını gördüm. normal bir yumurta gibi kabuğunu kırdım içinden sim.kart alacaktım galiba.ama o yumurtanın görüntüsü hiç hoş değildi ve midem bulandı. ve uyurken dahi olsa sesli sesli tepki vermişim ( ayıptır söylemesi öğghhhh felan gibi ) eşim bu sese uyanmış ve bakmış ben uyuyorum ; rüya gördüğümü tabii ki anlamamış ve heralde midesi uyurken bile rahat vermiyor yazık ona diye düşünmüş.sabah anlatınca güldük bayağı.
vestiyer ve dolaplar takıldı ; takılması esnasında ev çok kirlendi ,kendileri de zaten talaş tozu içindeydiler ; eşimle yardımlaşıp temizledik ama yerleştiremedik ;zaten dolapların bazı yerlerinde eksikler var onlar da gelip takılınca yerleştirmek daha mantıklı diye bıraktık.
cuma günü dr.a gittim üçlü test için ölçüm yaptı ; kan verdim.tahliller haftaya çıkacak. bu arada dr. cinsiyetini gördüğünü ve çok net olduğunu söyledi.ama ben öğrenmek istemediğimi söyledim . hem yanımızda babamız yoktu hem de acele etmek istemiyorum. belki haftaya söyletiriz ; ben hiç heyecanlı ve meraklı olmasam da baba heyecanlı ve öğrenmek istiyor gibi.bu sakinliğime dr. da dahil anlattığım herkes şaşırdı.
zaman su gibi geçerken ; ileriki günleri düşünmeyip dertlenmemeye çalışıyorum. nasıl olsa vakit gelip çatınca yeterince içiçe olacağım sorunları daha şimdiden yaşamaya başlamak istemiyorum . iki kişilik hayatımızın tadını çıkarmaya çalışıyorum çünkü bebekle birlikte hayatımıza hem o hem de onun bakımı nedeniyle yeni birileri daha dahil olacak ve belki bir daha hiç iki kişi olmayacağız. onu özleyeceğim hissine kapıldıkça vaktimi eşimle geçirmeye daha özen gösterir oldum ( uyumadığım zamanları desek daha doğru olur çünkü hal iyi bir uyuma potansiyelim var )
ben hala hamilelik öncesi kıyafetlerimleyim.bu kilo bile çok zaten bi insana aman nolur fazla kilo almayım . iştahım düzelir gibi oldu gerçi artık kontrol etmem zorlaşıyor gibi neyse ki yaz geliyor ve domates salatalık biber üçlüme kavuşacağım.

2009-03-25T16:52:00.000+02:00

Bugün hiç çalışmadım desem yeridir ; bu ay 31 çekiyor ama zaten bir gün fazla çalışmış olacaktık onu da bugüne mahsup ettim diyelim olmaz mı ?
Haftasonu eşim mobilyacılar sanayine gidip vestiyerle banyo ve balkona birer dolap yaptırmak üzere araştırmalarda bulunurken ben önce kitabımı (empati) bitirdim sonra da evde süpürge artı vileda yardımı ile toz aldım. Karnım daha büyümemişken bari bu işleri yapmalıyım değil mi. İlerleyen aylarda yardıma ihtiyacım olcak heralde.Neyse babamız anlaştı bir ustayla onbeşgün bilemedin bir aya kadar dolaplanmış olacağız. Bu küçük misafir için ilk hazırlıklar ; onun odasını işgal altından kurtarmak için bu dolaplara ihtiyacımız vardı.
Akşam ise bir etkinliğe katıldık ; Kafkas Dansları gösterisine giderek. Doğrusu organizasyon kötüydü ama tabii ki danslar müzikler süperdi. Eşim Çerkez ama eminim bu gösteri daha çok benim hoşuma gitti.
Ertesi günü hiçbişey yapmayarak geçirdiysem de Pazartesi belim ağrıyarak kalktım, bu sabaha kadar da kıpırdayamaz haldeydim. İlaç da almadım nolur nolmaz diye.Neyse ki bu sabah kendimi iyi hissettiğimi anladım yüzüm gülmeye başladı. Yarım saat kadar evde salonda oturup kahve içtim müzik dinledim ve keyif yaptım.Radyoda Anjelika Akbar dinletisi vardı bu kadın müthiş bir yetenekmiş yahu.Sonrasında kalkıp işe gelmek çok zor oldu diye mi bilmem hiç konsantre olamadım ve çalışmadım işte . . .
İkinci trimestere girdim ama hala rahata eremedim ; yoksa beni kandırdılar mı üç aydan sonra geçecek diye. Eski günleri nasıl özlüyorum anlatamam .
Hele insan kokularından hiç söz etmeyeyim . Hoş bir parfüm bile olsa bir insanın taşıdığı koku şayet kişi bana yakın duruyorsa midemi bulandırıyor. Kendim nasıl kokuyorum bilemiycem ama etrafımdakiler kusuruma bakmasın artık yüzlerine bişey demesem de yüzüm buruşuyordur belki ve de içimden durmadan arkalarından konuşuyorum .
Bu bahsettiğim konular dışında bir anne adayı olduğuma dair hiçbir iz yok bende. Kilo aynı ; ruh hali aynı . Bir gün bakıcam kucağımda çocuk işte o anda şok olacağım sanırım ; o derece hazırlıksızım duygusal ve düşünsel bağlamda. Hatta sık sık kendimi yaz tatili hayalleri içinde buluyorum minimum 5 -6 aylık bir gebe nasıl tatil yapacaksa . yüzebilir mi ? batmaz mı suda ?

Ama ben uzun zamandır ilk kez cumartesilerimin tatil olduğu bir işteyim ve bu işe başlama sebebimi deniz kenarına iki günlük haftasonu kaçamakları yapma imkanı olarak adlandırabilecek durumdayım ; dolayısı ile suda batacak kadar karnım büyüse de haftasonlarının en azından bir kaçında kaçmak hayalimi sürdüreceğimdir.

2009-03-19T17:46:00.000+02:00

aşerme diye bişey varsa bana olmuyor ,tam tersi şöyle yiycekleri düşünüyorum canım bişey çekse yesem ve enerjimi toplasam diye nafile.. okuyup da beni zaafiyet geçirecek biri sanmayın kiloluyum ama benim kilomun kaynağı yeme içme değil muhtemelen genetik . hamilelikten önce de böyle çok iştahlı değildim ama bu son durumda hiç bişey yiyesim gelmiyor . ama bu sabah canım şalgam suyu çekti. bi akşam çiğköfteyle şalgam suyu içmiştik ; bi keresinde de adanalı bir arkadaşım ikram etmişti ömrümde iki defa içtiğim şeyi nasıl oldu da canım çekti bilemiycem . neyse öğlene kadar durdum sonra bi köftecide köftein yanında söyledim ama içemedim ; berbattı tadı :( benim canım bunu çekmemişti ki. annem mersine gitti ya dönüşte getir bana biraz dedim . bakalım onun getireceği şey canımın çektiği şey olacak mı ?

yeniden cumaya kavuştuğumuz bu günlerde haftasonu ılık ve güneşli bir hava olsa diye dua edersem yine kar yağarmı ya da fırtına mı çıkar acaba ? hep öyle oluyo da. neyse yaw yağarsa da oturur kitap okurum. Adam Fawer tarafından malum Olasılıksız kitabını müteakip yayınlanmış olan Empati kitabını okumaktayım ; beğendim. Diğer kitabını kızkardeşim okuyor bitirince değiştireceğiz.

soyutlanmış soğutulmuş gibiyiz ; kıştanmıdır nedir. ne insan görüyoruz ne mekan . yani eşim de ben de iş-ev rutinine öyle uyduk ki bi dürtenimiz de yok. newşehire felan gidelim dedik ama burası o kadar rüzgarlı ki orası da öyleyse gezemeyiz ki deyip vazgeçtik. arkadaşlar-arkadaşlıklar soğuyalı yıllar oluyor ; hayranım eşleri ile arkadaşlarına oturmaya gidenlere , biz bunu hiç yapamadık .

küçük şehirlerde daha sıcak olur derler insan ilişkileri bence insan sıcakkanlıysa heryerde çevresini kurar ; benim gibiyse işte de böyle kalır . hele bir de evlendiği adam benim kocam gibiyse katmerli soğuk nevale olunur.

2009-03-17T09:17:00.000+02:00

13.haftayı da bitiriyoruz bebişle.annesi kendine kıyafet almak için haftasonu epey dolaştı ama bütün hamileler de bütün diğer hanımlar gibi 38 beden olmak zorunda olduğu için hiç bişeye sığamadı :))) şimdi bile zor sığdıklarımı alıp bir kaç hafta sonra kullanamaz hale gelmektense hiç almamayı tercih edip bir tane uzun tunik ile geri döndüm.
tek sorunumuz bu olsun amaaannn boşver.

dün yine doktordaydık bizimki öne gelip uygun pozisyon vermemeye devam ediyor hala bir ense ölçümü yapabilmiş değil doktorumuz. bu arada doktorumuz ikinci bebeğine hamile ;ilk çocuğu ise benim eşimle adaş. ismin yaygın olmayışı nedeniyle bu ortak yön bizi bir daha yakınlaştırdı ; kıkır kıkır güle oynaya muayene oluyorum diye bu öğle arası yine bekliyor bizi ; bebiş inatçıysa biz daha inatçıyız oley!

yemeklerden haz etmeyişim devam ediyor, bu gidişle enerji kıtlığı yaşayacağım. işler de yoruyor haliyle . dün akşam sekizden sonra saate bakmayı bıraktım ki kaçta çıktık bilmiyorum. gidip yattım. babamız çok üzülüyor , gelip konuşacak nerdeyse müdürle ama zor tutuyorum. bir yandan da haklı.işyerinden pozitif ayrımcılık beklemiyorum hamile olduğum için ama zaten hamile olmayıp erken çıkan ve sebepsiz ayrımcılık hakkına sahip olan birileri varsa benim sebepli ayrımcılık talebim gayet normal di mi.

2009-03-12T10:28:00.002+02:00

daha rahatım ... ama kafa olarak . belki de midemde olup bitenler yüzünden ki bunları tarif edemiyorum bile ; bedenim öyle rahatsız ki kafamdakilerle uğraşamıyorum bile. yani önce can sonra canan - mış .
annem gitti. ama nereye ? güneye ;yengemi ziyarete gitti. şimdi oraların tam zamanıdır dedi. ılık güneşli havalar umarak ; sabah yolcu ettik. keşke biz de öyle ılık güneşli bir havada en azından şöyle bir bahçede oturup çay içsek bu haftasonu olur mu acaba ? akşam akşam iyi göremedim ama sanırım badem ağacı çiçekleri açıyor . bahar böyle haberciler gönderdikçe benim içerde durasım gelmez olur hep zaten.
pantalon ve hırka içine tişört giyerek eski kıyafetlerimle hayata devam ediyorum ama sanırım iç çamaşırıma sığamaz oldum çünkü sabah giydiğimde o derece rahatsız etmese de eve gidene kadar şişiyorum ve akşam olsa da eve gidip şunu çıkarsam diye bekler oluyorum . bu yüzden işe mecburen gelmek dışında boş vakitlerimi mümkünse evde rahat kıyafetlerle geçirmek istiyorum bi yere gidesim gelmiyor , ya da birisini eve davet etmek istemiyorum.bu gruba eşimin annesi de dahil ; aramızdaki mesafe benim onun yanında pijamalarımı giyip uzanmama engel. annemin yanında öyle değil tabii ; rahatım . annem bize gelince kayınvalidemi çağırırdık eskiden ama bu sefer çağırmadık fakat haberi oldu ve galiba kırıldı. gerçi bi akşam gidip evinde ziyaret ettik ama bakalım affetti mi.

yardım edin banaaaa.....

2009-03-09T10:09:00.002+02:00

çorba oldu kafam arkadaşlar ; annelerden yardım istiyorum.

gebelik testinden sonra bi kan tahlili yaptırdım o kadar. orda da biraz demir eksikliği çıktı ama benim eskiye göre bu eksiklik solda sıfır kaldığından gayet mutlu hissettim kendimi.sonra da başka hiç tahlil yaptırmadım.ilk doktorum çok sayıda tahlil isteyip bir de demir hapı vitamin bulantı vs için hapları dayayınca ondan ayrılmış başka doktora gitmiştim ve bu ikincisi için tam benim kafadan demiştim ;tecrübeli bilgili diye karar vermiştim.
cumartesi günü 12.haftamız bittiği gün olup yine kontrole gittik. ultrasonla bebişe baktık ;hatta kahvaltı etmedin mi sen , bu niye uyuyor dedi ve uyandırdı karnımda ultrason aletini gezdire gezdire. bebeğin hareketlerini de izledi. sonra bana kilo alma diye uyarıda bulundu.
sonra gelecek ayki kontrole kadar eşinle beraber üçlü test yaptırıp yaptırmayacağınızı konuşun karar verin öyle gelin dedi.bu arada üçlü test nedir ne için yapılır anlattı.

öncelikle ikili test yapmaması garibime gitti. sonra üçlü testi tamamen bize bıraktı. sonra kilo alma dedi bana ama kan değerlerimi bilmiyo ; vitamin demir hiç sormuyo ... ne yapıyo bu adam?

annem geldi , o da diyo ki eskiden nerde öyle aylık ultrasonlar filan. bu doğal bir olay akışına bırak çok kafana takma diyo. eğer sorun olsaydı doktorun müdahale ederdi diyor.

2009-03-05T16:07:00.001+02:00

yorgun halsiz isteksiz devamlı uyumaya hazır yeme içmeden haz etmeyen ağzında tad kalmamış

desem

kimi tarif etmiş olurum?

2009-02-23T17:07:00.000+02:00

kadar sevdim ki resmini işte bugün konuştu benle...
yorulmuştum çalışmaktan karda uzun yürüdüm senle

belki biliyorsunuzdur yeni türkünün bu şarkısını ; çok çalışıp yoruldum ve bir mola verip şimdi tam da içimden bebeğime seslenirken aklıma geldi bu şarkı ; hani onun şarkıdakinin de aksine daha resmini bile görmediğimi ama onu sevip onunla konuştuğumu ; onun da benimle ... farkettim de

bana “annecim sakin ol , sıkma dişlerini “ diyor sanki. Onun sesini duyunca bırakıveriyorum elimdeki o sıkı sıkı tutmaya çalıştığım ipleri , zaten ben ipleri tutup çekmeye çalıştıkca ucundaki benden iyice kaçıyormuş : bak bırakınca daha iyiymiş.

haftasonu tembellik yaptım , dinlenmiş olmalıyım ;ama benim pilim buraya kadar dayandı . çok uykum geliyor biliyor musunuz . kalsiyum kaynağı diye süte yoğurta ayrana dayandıkça beslenmem mevcut uyuma potansiyelimi aştım gibime geliyor. Eski hali bile içler acısıydı , şu andakini düşünmek bile istemiyorum.

Hayatla çok az bağım vardı zaten onlar da kopmuş gibi. TV radyo gazete internet film sinema müzik dergi .... hiç ama hiçbiri yok. Kızkardeşim kitap toplayıp geliyo bazen onları okuyorum kendim almayalı yıl oldu . Ayşe Kulin okudum bikaç tane , bi de Amat ; Bir de afgan yazar Khaled Hosseini’nin iki kitabını okudum beğendim tavsiye ederim gerçekten. Issız Adam ı seyretmiştim ; gerçekten ağladım gerçekten etkilendim ; Cemal Hünal tip olarak eski bir defteri açtırdı bana ve de sonuç tam da buydu zaten. Ayrıca o tam mevsiminde İstanbul , beyoğlu ; yemek ;şarap, hoş mekanlar eşliğinde SÜPER müziklerle film tam benlikti. Bir de Devrim Arabaları ‘nı seyretmiştim . oldukça etkilendim o filmde de. Ama sonunu bildiğim için etki yarılanmıştı.

Şimdi bunlar iyi günlerim ;biliyorum . Arkadaşlarım var bana bunu sürekli tekrarlayan. Kıymetini bil diyorlar , gez dolaş eğlen diyorlar.Ama zaten depolanmıyor . O anda canı çekiyor insanın. Neyse zaten ben 33üme kadar gezdim gezeceğimi artık dizimi kırıp büyüteyim kuzumu

2009-02-20T14:28:00.000+02:00

bir: dil sınavını geçtim ; hem de 2.derece .

iki: bebeğe ezginin günlüğünden zerdaliler dinletiyorum kış günü iyi gider di mi

üç : annem bu hassas dönemimde beni unuttu resmen .biraz da gelinden kıskanıyorum onu . bazı sebeplerle erkek kardeşim ve eşi annemin evinde kalıyorlar nereye kadar gidecek bu bilmiyorum ayrıca gelin işten çıkarıldığı için evde bütün gün annemle ikisi ne yapıyorlarsa artık annem arayıp sormaz oldu beni .hatırlatırım gelin de hamile. ona pişirip pişirip yediriyordur. ben hem işe gidip geliyorum hem de evde bir tas çorba yok. gel iki gün kal bana bi destek ol ; değil mi .ama nerdeee. bi de çağırınca bana " misafir telaşın olmasın sen dinlen " diyor .... misafir ne demek ?

2009-02-16T13:13:00.000+02:00

şiirlerimi okuyanlar olmuştur belki bir dönem blogumda kendi yazdığım şiirleri paylaşıyordum . benim şiir yazdığım zamanlarda onları ilk okuma şerefine sahip bir arkadaşım vardı ; istanbula gittiğimde onunla görüştük. bana neden artık şiir yazmadığımı sordu.
nedenini bilmiyorum dedim ama evet , yazma dürtülerimden kurtuldum sanırım. "kurtulmak" iyi bişey gibi, evet iyi bişey .ben kendimi iyi hissettiğimde yazmazdım çünkü. kendimi kötü hissetmem gerekliydi yazmak için ve şiir yazmayışımdan anlıyoruz ki iyi hisler içindeyim. ama edebiyat dünyası beni kaybetti bu yüzden ,tühhh... :)))) onların da çok umrundaydım ya.
bebeğim için bişeyler yazmaya çalıştım ama olmadı. henüz bir meraktan öte de gidemedim zaten. kendimi merak ediyorum ; çünkü her halimi tahayyül edebilirken ben anne halimi edemiyorum.

2009-02-11T11:07:00.000+02:00

insan oğlu kuş misali ;dün istiklalde ağa lokantasında akşam çorbamı içtim ama evimde kendi yatağımda uyudum . ne kadar uzak bir mesafe oysa . bu lokantayı bir arkadaşım tavsiye etmişti , beğendim herşeyiyle , tavsiye ederim . yorgunluğu bir yana kuzucuk beni rahatsız etmedi yolda umarım ben de onu bu yolculuklarla rahatsız etmemişimdir ama aslında herşey onun için , maaşımıza ekstra para katarsak ona ciciler alırız değil mi
(bankanın dil sınavı idi gidiş sebebi ,kazanırsak ücret artışı var )

babamızla aramız soğudu , duygusal manada değil o konuda gayet yakınız ama hamile kalmadan önce yapışık ikiz gibi sarmaş dolaş iken şimdi hiç sarılıp koklaşasım gelmiyor afakanlar basıyor. zaten sık sık daralıyorum . böyle kalbim hızlı atıyor gibi oluyorum. gün içinde böyle kendimi tarlaya bayıra atasım geliyor odadan çıkıp , o dereceye geliyorum bazen. neyse konuşup anlattım babaya bu uzaklık hissimin kaynağını. umarım anlamıştır.

bi de istiklalde yürürken malatya pazarı diye biyere girip dut kurusu ve üzüm pestili aldım . azcık bişey .ama kendimi mutlu etti bu hediye. burada hiç görmemiştim. ama bu tatları biliyordum bi yerlerden( önceki hayatımda malatyalımıydım ? )görünce atladım resmen.

2009-02-05T13:05:00.000+02:00

yeni (aslında eski ) doktorumuza gidebildik ; en son mayıs ayında bizi yumurtlama hapları ve çatlatma iğnesi ile gönderdiğinden beri uğramamıştık şimdi bebeğimizle beraber gidip doktorumuz olmasını istedik , çok iyi geldi bana bu doktor ,çünkü ne kan testi istedi ne hap yazdı :) konuştukları da içime iyi geldi. mesela bebeğimizin özel bir tarihte doğabileceğini ( 09.09.09 veya 20.09.2009 ) söyleyip güldürdü bizi ...

sonra bizim 11 mm lik fasulyenin " bu kalbi bakın atıyor " diyerek artık içimde bir canlı olduğunu da hissettirdi .

sakinleştirdi beni ; ve sakinlik bana çok iyi geldi.

hımmmm; böyle keşke ben hep hamile olsaydım dedim.

onun dışında bizi sabah uçağı ile istanbula gidiş ve o akşam uçağı ile dönüş gibi saçma bir maraton bekliyor. hem de hafta içi ... hafta sonu olsa bi dinlenir bi gezerdik ama ı ıh. neyse gezmeyi seviyorum ve bu gidiş gelişi de "gezme" kategorisine zorla koyarak içimdeki gülücükleri küstürmemeye kararlıyım.

havaalanı alışveriş merkezi gibi kapı girişleri xrayli olan yerlerde ne yapmam gerek ?

2009-02-02T15:01:00.000+02:00

ben son post 'dan beridir yeniden kontrole gidemedim ; ayrıca hap felan da içmiyorum gıcık olurum ben hap içmeye . kan tahlili yaptıracağız bi bakalım duruma göre doktoru da değiştircem zaten ne o bakmadan hapları dayadı .yarın akşam bi başka doktora gitcea aslında taa mayıs ayında biz bu doktora giderek bebeğimizin ilk tohumlarını onun yardımıyla atmışız çünkü kullanılan yumurtlama hormonları bir dönem ki altı yedi ay gibi bir dönem hala etki ediyormuş. iki haftasonudur ankaradaydım yoruldum bittim bu bikaç gün içinde de bi istanbul olayı var iş için bunlar hep
bugün müdürüme söyledim çok güzel tepki verdi sağolsun moralimiz yerine geldi .
yeğenimin kalp atışları duyulmuş sanırım bizden bir hafta büyük olacak biz henüz duyamadık .

2009-01-23T11:01:00.000+02:00

dün resmi çekildi miniğin ; gerçi boş bi kesecik ama resim işte .
doktorumla ilk tanışmamızdı pek bişey anlamadım hızlı geçti oysa ben daha çok konuşup soracaktım sanki?
bana folikasit,demir hapı,progestan ve bulantı için bi hap verdi.kasık ağrımdan dolayı duvarı güçlendirmek için progestan sanırım . bu kadar ilaç içmeye karşıyım ben ,kendi kendime doğal yollarla besinlerimi alamaz mıyım ?daha 1 hafta bile olmadı gerçi öğreneli ama programa başladım kendi çapımda. sabahları süt ve ceviz .öğleyin az çorba ve sebze . akşam salata meyve şeklinde bişeyler yedim.
bilenler bilmeyenlere anlatsın derler ; annelerden yardım istiyorum

2009-01-21T18:04:00.000+02:00

hiçbişey hissetmiyorum ; çok erken mi acaba bişey hissetmek için ? yani ben henüz sadece kan tahlili ile sonucu öğrendim ve ultrasona daha girmedim bu yüzden şüpheleniyorum hissetmeyince tahlil yanılmışmıdır? cuma gitcem doktora ... resmini çekcek fasulyenin heralde , bana kalsa 9 ay hiç gitmem doktora ama galiba gerekli ? midir ?

2009-01-20T09:12:00.002+02:00

bugün o'nunla 3.günümüz ... babası "bebeğim senin annen çok tatlı birisi" dedi dün akşam bize ; o da mutlu yaniii :))) haberi ilk aldığında hissizdi ama artık tepki vermeye başladı. çok komik bi de kimseye söylemiyo . ben de pek az kişiye söyledim ; işyerinde kimse bilmiyor oysa sağ kasığımda ara ara cız cız batmalar var ve elimi orda tutma ihtiyacı duyuyorum bu anlarda sanırım açycı bayan kavradı durumu rahatsızmısın dedi :) değilim... hiç rahatsız değilim. anne olmaya hazırlanmak rahatsızlık verir mi hiç

sessiz balık

2009-01-19T08:07:00.002+02:00

günlerden 17 ocak 2009 ; daha bir kaç gün önce "hala" olacağımı öğrendiğimde başka yarım kalmış bir cümle gibiydi herşey . ama o gün , 17 ocak günü cümle tamamlandı ; bana bu haberi veren erkek kardeşim "dayı" olacağını öğrendi...
karışık mı oldu,
açayım biraz :
bebek bekliyoruz
hem ben
hem de erkek kardeşimin hanımı
birkaç gün arayla öğrendik
hepsi bu işte

ne hissediyorum ???

geçen mayıs ayında bir dizi ilaç kullanmış ve bebeği bekler olmuştum ancak teşrif etmediği için de sanırım bana biraz daha izin verdi annem yeni işine alışsın ; düzenini kursun sıra bana öyle gelsin dedi diye düşünmüştüm.eşimle yeniden doktora gideceğimizi ; onun da artık muayene olması gerektiğini konuşmuş ve bu doktora gidiş meselesini de en erken yine mayısta yaparız diye düşünmüştük.kısacası beklemiyordum bu haberi; acaip sürpriz oldu .

şu anda sadece bir kan tahlili sonucundan iabret olan bu minik için içimde çok şey biriktirdim
fakat dökülmesi zaman alabilir
dile geldikçe buradayım diye umuyorum

sevgiler...

2008-12-31T17:35:00.002+02:00

durmak geldi birden içimden , durduğum noktayı da resmetmek.ve geldim buraya
geçen zaman içinde kayda değer hiçbişey olmamış
yeni iş yeni olmaktan çoktan çıktı , hatta masamı da kafamı da çook dağınık hale getirmeyi başardı.
( keşke resmini çekip koyabilsem şuraya masamın ve kafamın :)

yeni yılda daha çok görüşmeyi diliyorum
sevgiler

burdayım

2008-09-25T18:34:00.002+03:00

canlarım yaaa o kadar çok özledim ki sizleri...
ramazan olduğu için akşam işten koşarak çıkıp eve gitmek zorunda kaldığımdan hiç internete giremedim.neyse az kaldı.ramazandan sonra akşam iş çıkışlarında biraz zaman ayırırım heralde bloguma ve sizlere çünkü buna ihtiyacım var .seviyorum işte napıyım.yazmayı okumayı yorum yapmayı...
iş yerime adaptasyonda hiç sorun yaşamadım gayet cıvık bir yapım olduğundan hemen kaynaştım
işleri de bayağı anlamaya başladım bir ay olmadan kendime güvenim geldi bile baksana
onun dışında cumartesi evde olmanın tadını çıkardım bol bol uyudum :)
yazabileceğimi sanmıştım ama ne kadar rutin ne kadar sıkıcı olduğunu anlatamam git gel git gel işte hepsi bu
iki iş arasında verdiğim molada da evdeydim çoğunlukla ,evimde vakit geçirmenin tadını çıkardım.
sevgiler herkese
yine gelcem
ama bayramdan sonra
o nedenle

mutlu bayramlar şimdiden

son durumlar

2008-08-25T10:11:00.001+03:00

işimden iyi bir şekilde ayrıldım.
şu anda tatildeyim
öbür işe 1 eylülde başlıycam
bi süre yazabileceğimi sanmıyorum
beni merak etmeyin

iyi dileklerde bulunan herkese çok teşekkür ederim
sevgiler.

haber

2008-08-16T08:12:00.002+03:00

size bir haberim var , hani ben taaaa bi zamanlar iş görüşmesine gittiğimi yazmıştım ya ( burda )
aylar geçtikten sonra beni aradılar . ve işe kabul edildim. hayatımda beşinci kez yaşadığım bir olay olduğu için çok da heyecanlı değilim. ya da ben öyle sanıyorum. çünkü son üç dört gecedir gecenin orta yerinde uyanıp sabahlıyorum . uyandığım anda da kendimi halihazırdaki işyerime bu durumu nasıl izah edeceğimi düşünürken buluyorum. profesyonel hayatta çok normal bişey istifa etmek ve yeni bir işe başlamak. neden izah etmekte zorlanacakmışım ? ama yo burda profesyonellikte olmayan bir duygusallık var = "ben"
ne zaman duygularımdan biraz olsun arınıp kolay yaşayacağım bilmiyorum ?
evet bildiniz öbür işe kabul edildim ama henüz istifa edemedim.
pazartesi işallah.müdürüm yıllık izinde ve kötü haberi telefonda vermek istemedim, dönünce yüzyüze konuşalım diye ...
yeni işimin konusu bankacılık.bundan bi süre önce istifa etmiştim bankadan , istemiyorum böyle bir iş demiştim. şimdi geri dönüyorum.bankacı arkadaşlarım beni sahnelere döndürmek konusunda çok ısrarcı davrandılar .sen büyüdün değiştin. piyasa koşulları da değişti. eskisi gibi olmayacak bak dediler. inandım. sonra bi gün umarım "ben bu filmi görmüştüm" repliğini kullanmam.

wish me luck.çünkü ben istifa edince ihbar süresi mi nedir onu çalışmak istemiyorum. çok zor olur bana... umarım hadi sen git güle güle derler ve şu 15 günlük maaşımı elime verirler .
that's all I want.

şundan bundan

2008-08-11T12:04:00.000+03:00

*offffff.çok yorgunum.klima beni yoruyor.sıcak daha çok yoracaktır o yüzden klimayı kapatma seçeneğini işaretleyemiyorum.bu pazar da seyahat halindeydik.tabii bu her pazar biyerlere gitme işi de beni yoruyor.ama evde kalıp sıkılınca da başka türlü bi yorgunluk hissedeceğimden o şıkkı da işaretlemiyoruz.

*evlendiğimde ve sonra kendi evimize taşındığımızda bi şekilde bana hediye getirenler oldu.bu hediyelerin pek çoğunu da işime hiç yaramayacak bo.r.cam tepsiler oluşturuyor nedense.bir koleksiyoncu değilim ama artık bo.r.cam koleksiyoncusu sayılabilirim.çünkü fırın kullanma alışkanlığım yok , kullansam da bir bilemedin iki bo.r.cam tepsi bana yetiyor.ayrıca ben gittiğim hiçbiryere kendime düşürüp de bu bana gelen hediyelerden birini götüremiyorum.hem bana hediye geldikleri için hem de bana kalırsa karaktersiz oldukları için .gidip özel olarak ufak da olsa kendimden bişeyler kattığım emek verdiğim bir hediye alıyorum( düşünmek , seçmek , almak da birer emektir bence ) .öyleyse ne diyorduk adıma : bo.r.cam koleksiyoncusu

*tv den o kadar uzak kaldık ki , artık hiç bakmasak da olacakmış hissim var. ne güzel sohbet ediliyor o yokken. hem de mutfakta.trt fm eşliğinde.belki biraz da bahçedeki fıskıyeler....

*anneanneme çevirmenlik yaptım.bizim oraların kendine özgü bi dili vardır , ben ucundan kıyısından yakalamış biriyim de benden sonraki nesil bu dilden habersizdir. haftasonu anneanneme misafirdik , kardeşimin arkadaşları da misafirimiz olarak gelmişti.anneannem kıza "yu da getir" dedi. ben de "yıka da getir " demek istiyor şeklinde çevirdim.akşama kadar bu böyle değişik cümlelerde devam etti.akşam eşim "sen taşıma , yelli gönüm yoh" diye taşıdığım çantayı elimden aldı. öğrendi bişeyler hazahır

*annem gelmişti geçen hafta , kızkardeşimle.iki gün kaldılar.perdelerimi yıkadı annem.onun bi formülü var hiç kırışmıyo perdeler.artık napıyosa ?

sen benim şarkılarımsın

2008-08-10T16:01:00.000+03:00

“beni sevdiğini bilmek yetmiyor görebilmek yüzünü mümkün olmayınca”
sanırım aşkı yaşarken beraberinde hasreti de yaşadığımdan aşk bana hüzünlü geldi hep

“iki gözüm seneler geçiyor,gönül ektiğini biçiyor”
bazen buna ben sebep oldum ;kendi hüznümü kendim doğurdum.

“geceyi sana yazdım,sızımı sana”
ama bir yaz akşamı güneş kızıla boyarken gökyüzünü ben evime yalnızlığıma yürüyüp bütün gece gözyaşlarımdan yıldızlar kaydırdığımda

“yanarım benden kalan , küldür elbet”
bu hüzün boyumu aştı.ben de bir dilek tuttum o kayan yıldızlardan.

“incir yürek çoğalınca bu hicran”
kavuşmayı diledim,aşkı hasretsiz yaşamayı ve artık geceleri yalnız kalmamayı

“yalnız insan merdivendir ,hiçbir yere ulaşmayan”
umutlarımla beslenen ,hayallerimle süslenen bir geleceğe doğru yürürken bir yoldaşım olsun istedim

“Aşk onarır bizi , kırılınca aşk onarır bizi”
belki yanyana olsak da hüzün kokusu saracaktı bizi zaman zaman , ama güvendim ona , ve aşka

“öfkeden de ,gururdan da ,inattan da önde aşk durur”
en başından beri gelgitlerimiz olmuştu ama duramamıştık uzak,kalamamıştık birbirimiz olmadan

“biraz umut ver, ver ki yeniden başlasın”
zaten onu gördüğüm ilk gün bir umut vermişti bakışları bana,ondan uzaklaşıp da her gittiğimde o umudu özleyip ona geri döndüm ben

“kalırsa bir soru kalır benden, birde üç beş şiir iyi kötü”
ben de susturdum aklımdaki tüm soruları
cevabımsa “evet”oldu.

“everything I do , I do it for you”
ve düğünümüzde ilk dansımızı yaparken bu şarkı çaldı çünkü o bana demişti ki “senin için yapamıyacağım hç bir şey yoktur”

şimdi yanındayım , ve umarım
“seninle açtım bu gözleri seninle kaparım ancak”

içinden aşk geçen kitaplar

2008-08-02T12:55:00.002+03:00

sevgili çınar beni bu konuda yazmam için sobelemiş. okuduğum bloglarda bu konuda yazılan yazıları görünce ben de düşünmüştüm acaba benim okuduğum bir aşk romanı var mıydı diye...
bulamamıştım
sobe sırası bana geldi ama hala da bulabilmiş değilim
belki kitap isimlerini hatırlarım ama içeriğini pek hatırlamıyorum ; bende izi kalmamış demek ki bu kitapların .mesela ben vadideki zambak ı okuyalı yirmi sene olmuş ,iz mi kalır ? son zamanlarda okuduğum kitaplarda iyi bir aşk hikayesi yoktu onu biliyorum.eğer çınar beni affedersen bu sobeden muaf olayım. ama aşk denince aklıma gelen onca şiirden birini de yazmasam olmaz :)

Gözlerine bakarken
güneşli bir toprak kokusu vuruyor başıma,
bir buğday tarlasında, ekinlerin içinde
kayboluyorum...
Yeşil pırıltılarla uçsuz bucaksız bir uçurum,
durup dinlenmeden değişen ebedi madde gibi gözlerin:
sırrını her gün bir parça veren
fakat hiç bir zaman
büsbütün teslim olmayacak olan...
nazım hikmet

bişeyler yazma gereği duydum

2008-07-31T15:58:00.005+03:00

ben apolitik , ülkesinde yaşananlara duyarsız ve vurdumduymaz biri değilim.hatta işim gereği RE.UT.ERS başında oturup olup bitenleri anında haber almakta , öncesi ve sonrası olabilecek gelişmeleri dahi yorumları ve makaleleri okuyarak değerlendirmekteyim , hatta eşimin borsaya ilgisi nedeni ile evde bile vaktimizin çoğunu tabir-i caizse "ciddi" meseleler hakkında sohbet ederek geçirmekteyiz.
hal böyle olunca içimi serinletecek şişkinliğimi atacak beni rahatlatacak ortamlara ihtiyaç duyuyorum. ben evlenip de geldiğim bu yerde hiç kimseyi tanımıyorum.erkek egemen bir şirkette çalışıyorum.ve sıkılıyorum.dolayısı ile benim sohbet edeyim diyeceğim tek arkadaş grubum kaçış yerim "blog" ortamı denebilir. olup bitenlere kayıtsız kalmışım gibi hissettim ve suçluluk duydum .bu nedenle böyle bir açıklama yapma gereği duydum.

geçelim diğer konuya

aşağıda öyle bi yazmışım ki ,okuyan nazar değdirecek nerdeyse .hele son paragrafta .aman maşallah diyin ... fakat aslında herşey öyle güllük gülistanlık değil. benim de sıkıntılarım benim de bunalımlarım oluyor . çoğu zaman buraya da yazıyorum . ama alıştım artık . birşeye üzülsem de çok kısa süre sonra " hayat ne güzel , ben çok mutluyum " şeklinde sırıta sırıta dolaşma moduna geçebiliyorum. çünkü ben ve sevdiklerim sağlıklı ve kendi halinde yaşayıp gidiyoruz . onlara bişey olacak olsa yine " hayat ne güzel , ben çok mutluyum " dermiyim ?

insan ölüm acısını bile yüreğinde taşıyarak yaşayabiliyor bunu biliyorum , gencecik yaşta babamı kaybettim , onu sevdiğim kadar kimseyi sevmediğim halde . çünkü hep daha kötüsü vardır diye düşündüm , ölümden daha kötüsü ...

dün

2008-07-28T15:46:00.000+03:00

Geçen Pazar evde oturunca bu Pazarı dışarda geçirme isteğimiz doruk noktasına ulaşmıştı. Ama nerde ? Hafta içinde planlarımızı yapmıştık ama bu planlar benim Cumartesi işten erken çıkmama bağlıydı .Ben de bunu başardım ,zaten her ihtimale karşın küçük bir çantaya mayo ve havluları koyup arabaya atmıştık , hemen yola çıktık.Yolculuğumuz bir güncük tatil için uzun sayılsa da akşam gün batımını denizde karşılamayı başardık.Çok güzel bir esinti vardı ; ağustos ayında bu esintiyi yakalamak büyük şans. Tek gece kalıp sabah çıkış yapacağımız için küçük bir pansiyon bulup oda anahtarımızı alıp yine deniz kenarına indik, balık lokantası bulmaya ve bulduk. Nefis bir ortamı vardı püfür püfür denizden gelen esinti eşliğinde yemeğimizi yedik ve yürüyüşe çıktık eşimle.İkimiz de çocuklar gibi neşeliydik. Daha birkaç saat önce akşam burada olup elele sahilde yürüyeceğimiz aklımıza gelmezken şimdi bunu gerçekleştirdiğimiz için kendi kendimize aferim dedik. Sabah uyanınca güneşi yine denizin üstüne doğarken yakaladım , eşim araba kullandığından ve de yine kullanacağından yorgundur dinlensin diye dokunmadım uyudu.Ama dokuza kadar durabildim sonra kaldırıp cup denize attım onu . O kadar harika bir denizdi ki ; bizi kendine aşık etti. Bundan sonra bazı zahmetlere katlanıp kendisini saha sık ziyaret edeceğimiz de aşikar ; hele öğle yemeğini yediğimiz balıkçının o lezzetlere toplam yirmibeş lira hesap çıkarmasından sonra , sırf balık ve roka salatası yemek için bile gidilir ...

küçük mutlulukların sevdiğimin de yanımda olmasına eklenince beni resmen coşturduğu bir gündü dün .

Elimden kaçırdıklarım hiç umrumda değil ; elimde olanlar bana yeter . İyi ki sevgimin ardına düşüp buralara gelmişim. Hiç pişman değilim. İş yerim , arkadaşlarım, sevdiğim şehir belki çok gerilerde kaldı ama artık “hayatım” var. Seni seviyorum “hayatım”

selam

2008-07-28T11:37:00.003+03:00

bu denizkızından size selam getirdim;

haftasonu kendisi ile

karşılıklı çay içtik de:)))

sarı

2008-07-21T10:09:00.001+03:00

bilmiyorum pazartesi sağ omzumdaki feci ağrı ile işe gelmek zorunda kalmanın eseri mi ;
yoksa haftasonu haftasonu diye dört gözle beklediğim şeyin tek bir pazar günü olup içine hiçbişey sığmayışı mı beni demoralize eden ama keyfim yok
haftalardır pazar günü evde değildik , bu pazar da çok canım çekti gezelim diye ama dişimi sıktım ve evde kaldık çünkü:
yatak takımlarını değiştirdim , artık yorgan örtülmüyor dün itibariyle pike kullanmaya başladık
evi süpürüyorduk ara sıra akşamları ama silmeye vaktim olmuyordu yerleri sildim
kayınvalidem reçel ve kendi yaptığı peynirleri vermişti , buzdolabını yeniden düzenleyip onlara yer açtım ve yerleştirdim
sığmadığından kavanozları değiştirmem gerekti daha küçük olanlarına boşalttım ve böylece elde yıkamam gereken epey bi bulaşık birikti
hepsi bittiğinde ben de bitmiştim
hala omzumun ağrıması bu sebepten
ve sırtımı yere koyup dinlenmek istediğimde de bizi çağırdı , "pişi" yapmış;hani üç aylar başladığında yapılıyor , kalktık ona gittik
eline sağlık pişilerde mis gibiydi ,çayla yedik geri eve geldik

bu arada annem ve kızkardeşimin bana gelmesini istemiştim , boş boş oturacaklarına buraya gelsinler de görüşelim demiştim. Onlar da siz gelin dediler
Ben de kaç haftadır pazarları evde değildim işim var dedim. Ne onlar geldi ne ben gittim, Aramızda mesafe o kadar uzak değil en fazla 2 saatte varılıyor
onlar gelmedi veya biz de gitmedik diye de moralim bozulmuş olabilir.

Gelecek hafta bu hataya düşmeyeceğim , evdeki işleri takmak yok , ya annemlerin yanına ya da başka bir yere mutlaka gidelim veya onlar gelsin bize
bana tatil günü evde oturmak yaramıyor
mevsim kış olsa sorun değil , ama hava böyle güzelken , günler uzunken gezmek istiyor canım
yaşadığımız yerde bir çay bahçesi bile yok gideceğimiz
bu yüzden de biraz dışarı özlemim

gazetede bir yazı okudum : ayakkabı ile ayakların savaşı
eve geldiği anda ayaklarını çorapsız yere basma ve terlik giymeden çıplak ayak yürüme adeti olan birisi olarak ; okur okumaz evet ya dedim.ben haklıymışım.

mavi

2008-07-16T14:40:00.003+03:00

kirpikteki gözyaşı bana "eee?" diyene kadar , blogumu açıp şöyle bi bakıp kapatıp tekrar gidiyordum. yazmak için konsantre olacak fırsat bulamıyordum , akşam nasıl oluyor anlamıyorum. gün oluyor bir bardak çay molası vermeden eve gidiyorum. eve gidince bişeyler yiyip vurup kafayı uyuyorum artık sabaha kadar deliksiz , o derece yoruluyorum işyerinde. klima bütün gün açık ve beynimi uyuşturuyor omzum tutuluyor değişik değişik rahatsızlıklar veriyor bana klima ama kapatınca da çokkkk sıcakkk oluyor.
evde meyveci dükkanı açtık , aylardan sonra ilk kez pazara giden eşim aklına ne geldiyse almış
böyle rengarenk , bu ne kadar güzel bir mevsim böyle :) üzümler şeftaliler kaysı kiraz armut aklıma gelenler bunlar şimdilik. ve kavunla karpuzu da unutmamak gerek.fakat eve gidince uyuduğumdan yemeye fırsatım olmayınca ben de işe getiriyorum bi iki tane , süper oluyo masamda bi güzel atıştırıyorum onları.

İhsan Oktay Anar 'ın Suskunlar kitabını okuyorum akşamları uyumasaydım bitirirdim ama uyuyorum ve olmuyo, okuyamıyorum. Bu pazar sabah kalkıp yarısını okudum önümüzdeki pazar da bitirirsem süper olur .Osmanlı zamanında geçen olayları anlatmış ve değişik değişik kelimeleri var , anlamasam da seviyorum benim tarzıma uyuyo bu kelimeler. Geçen gün kızkardeşim babaanne gibi konuşuyorsun dedi çünkü "kalabalığı yüreğim götürmez" demişim. siz bilir misiniz bu deyişi?

Dün akşam eşim ısrar etti uyuma film izleyelim diye , ve Prestij' i izleyip ( Londra' da 19.yy sonlarında yaşayan iki sihirbazın öyküsü ) beğendik ikimizde. Daha önceden çok sevdiğim oyunculardan olan Edward Norton'un oynadığı Sihirbaz filmini de izlemiştik birlikte .Ama Prestij'i izlemeye başlarken konusu hakkında hiçbir fikrimiz yoktu. Kızkardeşimin arşivinden gelmişti bize ve o tavsiye etmişti izlememizi , bu nedenle arka kapağını bile okumadan izlemeye başladık . İki filmden sonra hala bir üçüncüsü olsa izlerim dediğim bir konu çok sevdim doğrusu.

Kızkardeşim işe yerleşti , ağustos 15te başlayacak o zamana kadar tatilde. bizimle tatile gelmesini istemiştim ama o incedir siz başbaşa olun diye gelmedi. belki ilerde o da eşiyle katılır bize ve dördümüz gideriz.

Antalya , Kaş, Ölüdeniz ve Marmaris Turunç'a kadar uzanan sahil şeridinde gezdik .Kaş ve Ölüdeniz 'i beğendim. Bu tatili her birinde bir gece kalıp hatta gündüzleri de tekne turuna çıkarak geçirdiğimiz için doyumluk olmadı tadımlık oldu. Yine de tekne ile koylara ulaşıp oralarda denize girmek çok güzelmiş.Şimdiye kadar hep kumsalda yüzen birisi için mütiş bir deneyim oldu. Foto çekme alışkanlığımız olmadığı için paylaşamıyorum sizlerle , ama aklım orada kaldı doğrusu. Artık gelecek yıl bir başka kıyı şeridine tanıtım turu düzenleriz ,mesela bodrum kuşadası çeşme gibi ? neden olmasın...

her güzel şey bitermiş ...

2008-07-07T12:54:00.002+03:00

tatilimiz gibi

evet çok güzeldi , çok yer gördüm bolca yüzdüm , iki gece aynı otelde kalmadık hiç. tam bir tur gibiydi bu tatil . eşim çok araç kullanmak zorunda kaldı ama o bile hiç şikayet etmedi. artık akdenizde görmedim gitmedim diyeceğim biyer kalmadı sayılır. darısı ege 'nin başına.

ama bu tatilde şunu farkettim dereler ırmaklar hep kurumuş ...

şimdilik bu kadar , yokluğumda işler birikmiş.bi süre daha uğramayabilirim
sevgiler

bütün kış bu anları bekledik

2008-06-24T15:20:00.002+03:00

edit : kısa bir molanın ardından , burdayım.

birbirinin aynı günler yaşıyorum , evde de işte de.
bu aynılık da alışkanlık yaptı ama hiç şikayetçi de değilim
hatta ufak değişimler bende stres yaratıyor
çok muntazam olmasa da tik tak tik tak işleyen bir düzenimiz var ve küçük bir değişiklik bunu bozmaya yetip artıyor
düzen bozulunca da yeniden elde etmek için yapılan uğraşlar beynimi de vücudumu da pek bi yoruyor
çoğu zaman pazar günleri neden oluyor bu değişikliğe
haftaiçi evle iş arasında gidip gelmekten sıkılınca pazar günü bir bahane bulup kendimizi vuruyoruz yollara , göl kenarı ırmak kıyısı neresini bulursak artık ,hem sevdiklerimizle birlikte olma fırsatı buluyoruz hem de nefes alıyoruz.ama günübirlik uzaklara gitmeyi gerektiren bu gezilerden sonra artık haftaiçi düzeni de kalmıyor
uykusuz kalmalar biriken ev işleri artık alışveriş bile yapmıyoruz , zaten pazar günü evde yokuz diyerek :)
bütün kış bu anları bekledik , biraz güneş görmek toprağa basmak ayakları suya sokmak dalından elma çağlası toplayıp yemek için .bekledik beklemesine ama
bu saydıklarımı yapmak için aynı gün içinde bazen yüz bazen ikiyüz kilometre gidip gelmek zorunda kalmak değildi istediğim de yapcak bişey yok
bulunduğumuz şehirde bize eşlik edecek pek kimse yok bir gidecek pek bi yer yok iki.
hal böyle olunca ver elini yollar
bir de tatile gidip gelirsek bundan sonra duracağız , temmuz ağustos aylarında sıcaklar bastırınca evde kalmak en iyisi çünkü ,bizim ev serin oluyor nispeten .

tesadüf

2008-06-18T13:49:00.002+03:00

yazmayı unutacak kadar uzak kaldım blogdan , belki uzak kalmak istediğimden - kendimden...
kendimi bulmak çok kolay çünkü burada blogda yazarken. oysa ben kaçıyorum - kendimden...
kaçıyorum dediysem bir sıkıntı bir üzüntü durumundan değil.aksine iyiyim neşeliyim.ve bu ruh halini bozabilecek tek kişi tanıyorum:ben. o yüzden bozmasın diye bu ruh halimi kendimi susturma telaşım.

bu yaz ilk defa dün akşam yürüyüşe çıktık eşimle.gün henüz battığından hoç bir kızılık kalmıştı ardında . mavi gökte ise dolunay parlıyordu. havada hanımeli çiçeklerinin kokusuna karışmış bir sihir vardı sanki beni büyüleyen. bugün akşamdan kalmayım anlayacağınız. ama içmedim hiç bişey. sadece kısa bir yürüyüştü beni bu hale getiren.

tesadüf bu ya biz yürümeye başlar başlamaz gökyüzünde havai fişek gösterisi başladı.mezuniyet kutlaması yapılıyormuş sonradan öğrendiğime göre. bana sorarsanız havai fişekleri benim ve sevgilim içn ordaydı.çok güzel bir görüntüydü.

sevgili çınar ; sen tesadüflerin en güzelini yazmışsın.sonra da beni sobelemişsin.teşekkür ederim.

bizim de evliliğimiz bir nevi tesadüf sonucudur , evvelce bahsetmiştim eşimle internet aracılığı ile tanıştığımızı.aynı anda aynı şeyi düşünüp aynı adresi kullanarak birbirimize ulaşmamız tamamen bir tesadüf olsa da sonrasında geldiğimiz nokta bizim eserimiz.zor yolları geçtik.herşeyi tesadüfe bağlamayı o yüzden sevmiyorum.sobeni "havai fişekler" ile cevaplamış olayım.

benim de birilerini sobelemem gerekiyor oyunun devamı için.
öykücü , esra , asun
S O B E E E E E ! ! ! !

hem sevinçliyim hem üzgün

2008-06-05T14:04:00.001+03:00

sevinçliyim çünkü bugün kuzujum kız kardeşim kep giyecek. üzgünüm çünkü annemle erkek kardeşim gittiler ama ben kaldım , izin almak zor oluyor da. ama kuzujum törenin çok kısa süreceğini ve zaten kalabalıktan onu göremeyeceğimiz için üzülmememi söyledi; ben de öyle yapıyorum

fakat ne kadar üzülmesem de aklım onda kalıyor ve kafamı işe veremediğim için kendimi aynen şimdi olduğu gibi sevdiğim arkadaşlarımla dertleşirken buluyorum

bazen anlamakta zorlanıyorum ; ben bu dünyada en sevdiğim kişilerle birarada olmayacaksam ; en azından böyle özel günlerde ; ne anlamı var ki ? iş ne için ? para ne için ? neden bu kadar materyalist olduk....

Ve anne olma konusunda duyduğum hevesi işte tam da bu sebepten kursağımda bırakıyor ve "ne gerek var ki bu dünyaya bir çocuk getirmeye , onun ilk adımına ilk kelimelerine şahit olamamak ve hatta bir gün kep törenine gidememek ihtimali varken" diyorum

fotoğrafın dili

2008-06-03T16:02:00.002+03:00

“Aşk bize göre değil” dedi adam , kumral saçlarından bir tutamı düzeltirken gözlerinin önüne dökülen. Bakışlarını kızdan alamayarak hem de , aşk dolu bakışlarını . Sonra ağır ağır yürürken yanında adımlarına yetişmeye çalışan kıza dönüp “ Biz bu dünyaya adadık kendimizi , evde bekleyenimiz olursa nasıl gideriz peşinden ideallerimizin , gerçi sen anlamazsın zaten anlatsam da boş ver bunları hadi git eve” dedi ve durdu. Kaçak bir veda öpücüğünü yanaklarından esirgemeyerek kızın yanından uzaklaştı.

Islaktı kızın yanakları. Ayrılığı nasıl taşıyacaktı. Aynı sokağın çocuğu değiller miydi hep karşılaşacaklardı ve hep ıslanacaktı o yanaklar. Kız eve gittiğinde babasını annesine talimatlar verirken buldu.Evleri mütahide verilmişti , taşınacaklardı bu evden . Daha üç gün geçmemişti ki üstünden , bir kamyona doldurup neleri varsa gittiler.

O sabah adımını sokağa atınca pencerede perdelerin olmadığını gördü Adam. Açık kapıdan girdi karşıki eve ve öylesine dolaştı boş odaları.Oracıkta koca bir boşluk da onun yüreğinin odalarına çöktü. “En azından görürdüm be” dedi. Hüzünlendi .Bir sigara yakıp çıktı evden . Bir başka gün evi yıkan kepçeyi gördü.Sanki uzanıp ciğerini söküyordu o kepçe acıdı biryerleri ve hızla uzaklaştı oradan .

Akşamüstü kendi evine doğru yürürken yıkıntıya yaklaşıp “ne çok sevmişim ben seni” dedi , yıkıntıdaki tuğla kırıntıları ona cevap vermedi.

Sokaksa onu hiç dinlemedi.

Zaten iki çocuk vardı koca sokakta, birkaç parça da çamaşır ipte asılı

ve sessizlik

kahve diyince aklıma geldi

2008-05-30T14:13:00.000+03:00

Siz
Siz başka iklimlerin yağmurusunuz
Hep güneşle gelen incecik düşen
Siz ılık meltemlerde gelen deniz kokususunuz
Hep baharı taşıyan taze ve coşkulu
Siz başka bir gecenin mavisisiniz
Hep yıldızları olan pırıl pırıl
Siz başka düşlerin prensisiniz
Hep ulaşılamayan özlenen
Bir masalı yaşamak olurdu
Siz buralara yağmasanız
Buralarda esmeseniz bile
Yıldızlı bir gecede
Gözlerimi kapatıp
Mavi bir düşe dalıp
Tutabilseydim ellerinizi
Ve doya doya
İçseydim
Kahve-rengi gözlerinizi

gelmiyorsun

2008-05-26T09:20:00.003+03:00

hummalı hazırlıklar süsü verip
endişelerimi bir örtünün altına sakladım
ve biraz korkum da vardı yanında

hepsi örtünün altında
ben beklemeye başladım
uyudum uyandım
sabah oldu bilmem kaç kez
sen yokken yağmur da yağdı buraya birkaç kez
ama çoklukla güneşliydi
güneşliydim de ben
gülümsüyordum
seni beklerken

2008-05-24T10:53:00.003+03:00

haftaiçinde bir iş görüşmesine gittim.gitmeden önce görüşeceğim kişi arandığından (torpil mi diyelim referans mı ) çok rahat bir görüşmeydi.ama ben artık hiç heyecan yapmıyorum ki iş görüşmelerimi.en az on tane olmuştur çünkü .bana bağımlılık yaptı iş değiştirme konusu , zaten işimden memnunum ama insan biraz daha kurumsal bir yapıda yer almak istiyor cümleleri ile ... hatta bir seferinde öğle arasına bir görüşme sıkıştırmışım ; randevudan da onbeş dakika önce gelmişim ,bekletiyorlar da bakletiyorlar.beklediğim yer ise normal orada çalışan herkesin ortasında bi sandalye. iyi de oluyor müstakbel iş arkadaşlarımı ve iş ortamını analiz etmek bakımından. yarım saat de randevu saatinden sonra bekliyorum oldu mu sana kırkbeş dakika.eyvah öğle tatili bitti diyorken ben içimden çağırılıyorum bir toplantı odasına. ilk görüşmeyi patronun oğlu yapacak , başlıyor sorulara. bir yerden sonra ben kopuyorum ve
" bunların hepsi zaten Cvimde yeralan bilgiler beni kırkbeş dakika bekletirken bu arada iki dakikanızı ayırıp Cvmi okusaydınız da görüşmeyi daha ciddi sorularla yapsaydınız " gibi bir cümle kurdum ve çantamı alıp çıktım. işsiz güçsüz olsaydım bunu yapabilir miydim bilmiyorum ama yapmak da lazım . fakat o zamanlar çok amatör ruhluydum hayata karşı. erkek arkadaşımla ilişkimde de böyle aklıma geldiği gibi konuşurdum , erkek arkadaşlık mertebesinden hiç yükselen olmayışı da buna bağlanabilir. şimdilerde yaşım hafif hafif orta yaşa kaydığı bu günlerde bir cümle okuyor ve evet bu benim diyorum. Latif Demirci söylemiş bu cümleyi "Çıkıntılarını photoshop’la düzeltmiş, günlük hayatı ıskalamamaya çalışan, gerekiyorsa sosyal olan ama esas olarak kendiyle muhabbeti olan bir ruh hali diyelim"
gerekiyorsa sosyal olan ama esas olarak kendiyle muhabbeti olan kısmı ise en sevdiğim oldu. gereklilikler bizi belki de öyle yaptı ama tercih de ettim kendimle muhabbeti sıkılaştırmayı. yalnız kalmak en büyük zevklerimden biri. ben tatile çıkmak istiyorum ya mesela hani hep söylüyorum benim tatilden anladığım kendime olan özlemimi gidermek.

hayal

2008-05-22T09:28:00.002+03:00

evet ; bir masaldan bir hayale geçiş yapalım şimdi de...

hatırlayan olacaktır biz bir bebeğimiz olması için karar vereli epeyi oluyor (bir adım) ama malum o zaman da içimde bir his vardı zaten nazlı olacak bizim melek diye , eh işte nazlandı diyebiliriz

ben de artık tıbbın kollarına bıraktım kendimi , ilk etapta olayı basit algılayıp bir hap ve bir iğne ile beni destekleme kararı verdi doktorum. olumlu bak olumlu olsun derler ya ben de bu küçük destekle hamile kalacağıma adım gibi eminim :) ya işte o yüzden hayalimi yazıyorum buraya.

bu notu tarihe geçtikten sonra , aynı doğrultuda devam ederek sizden bir konuda yardım isteyeceğim . biz şimdi bebeksiz olarak son bir tatile çıkacağımızın umudu ile bu yaz durduğumuz yerde durmayıp gezelim dedik. gezme rotamızın merkezine ise "kaş" geldi kondu. o taraflara giden gelen oldu ise bana şöyle sadece geceleri uyumak için ucuz bir yer biliyorsa yazabilir mi?

tatilimize daha çok var ama ben çok heyecanlıyım ;ve hayal kurmadan gerçek olmaz ki...

masal

2008-05-14T10:25:00.003+03:00

"üff eskimiş" dedi içine sinmeyerek eline aldığı kitabı yerine koyarken.geldiğinden beri bu odada fazlasıyla huzursuz hissetmişti kendini zaten .saatine bakıp henüz bir kaç dakika geçtiğini farkedince de yerinden kalktı odayı gezdi adım adım.Camdan dışarı bile baktı adeti olmasa da.Tekrar yerine oturduğunda sadece üç dakikacık mı diyerek sıkıntıyla saati kolundan çıkardı ve sehpaya bıraktı.Bir kolonyalı mendil çıkarıp çantasından, ellerini sildi. Şu kitaptan toz mu bulaştı diye söylendi , bu eski tozlu şeyin ne işi varsa burada ? Cevapsız bir soruydu çünkü eski püskülüğünden eline aldığında ismine bile bakmadan geri koymuştu .

Gecelerdir uyuyamıyordu.Sonunda duruma annesi el koymuş ve ona bu doktordan randevu almıştı, aldığı randevunun saatini de kendisine bir saat öncesi olarak bildirmeyi ve bir Feride Hanım klasiğini daha yerine getirmeyi ihmal etmeyerek...Ona güvenende hata dedi içinden al telefonunu doktorun al randevunu kendi kendine . Üstelik muayenehanesi de şehirden çok uzaktı aksi gibi. Bir daha bu kadar yolu göze alamayacağından geri de dönmedi. Doktor; kendisinden önce hastası olmadığından henüz yoktu ortalıkta. Sekreter kızın yol göstermesiyle içeri girip , sarı bir öğleden sonra sıcağında nispeten serin bir oda bulup oturduğuna şükrederek beklemeye koyulduğundan beri on dakika geçmişti. Beklerken bir çay içer miymiş ? Zaten uykusuzluk şikayetiyle geldiğini söylemiş olduğundan çay ikramını biraz düşüncesizce buldu ise de sekreter işte ondan daha fazlasını beklemek hata diye düşünüp teşekkür etti.

Yeniden kitaba uzandı , onda öyle bir şey vardı ki mıknatıs gibi çekiyordu elini. "her yaşa masallar" yazıyordu kapağında bu tozlu kitabın. Gülümsedi , hiç beklemediği bir anda karşısına çıkan eski bir dosttu sanki bu kitap. yine o mıknatıs etkisinden kurtulamayıp açıp okumaya başladı...

" Evvel zaman içinde çok uzak ülkelerin birinde bir prenses yaşarmış.Genç prenses ,hem çok güzel hem de çok iyi kalpliymiş. Fakat yüzü nedense hiç gülmez , hep üzgün hep keyifsiz görülürmüş. Geceleri uyuyamaz , gündüzleri de odasından çıkmazmış. Onun bu haline çok üzülen yaşlı dadısı bir büyücüye gitmiş. Prensesimin yüzünü nasıl güldürebilirim ? diye sormuş.Büyücü ona bir zeytin tanesi verip , prenses içindeki çekirdeği çıkarmadan bu zeytin tanesini yutsun demiş.Dadı allem etmiş kallem etmiş prensese zeytin tanesini yutturmuş . Prenses zeytin çekirdeğine hapsolmuş bir mutluluk ağacını yuttuğundan habersiz , eskisi gibi durgun ve üzgün dolaşmaya devam etmiş. Dadı , zeytin çekirdeği fayda etmedi prensesim yine üzgün diyebüyücüye yeniden gitmiş . Büyücü de pınardan çekilmiş suyla suladınız mı diye sormuş. Çekirdeği sulayıp beslemezseniz mutluluk ağacı nasıl büyüsün , demiş. Dadı çaresiz saraya geri dönerken yolda elinde testilerle pınardan su çeken bir çiftçiye rastlamış. O testilerden birini doldurup her gün saraya getirirse ona bir altın vermeyi vaad etmiş. Çiftçinin suyundan içmeye başlayan prensesin zeytin çekirdeğine hapsolmuş mutluluk ağacı yavaş yavaş filizlenmeye başlamış. Prenses her sabah büyük bir neşeyle uyanıyor çiftçinin suyu getirmesini şarkılar söyleyerek dört gözle bekliyormuş. Dadısı ve etraftakiler bu ağacı görüp ,çok şükür prensesimizin yüzü güldü diye seviniyorlar , prenses ise içinde büyüyen mutluluk ağacından habersiz tüm neşesiyle ortalığı çınlatıyormuş. "

Uyuyakaldığı koltuktan doktorun seslenmesiyle doğrulup kalktı , "sanırım muayeneye gerek kalmadı sadece bu kitabı ödünç alabilir miyim" .Uyumayı başarmıştı sayesinde.

seblanın sobesine gecikmiş bir cevap

2008-05-10T13:54:00.001+03:00

AL FA BE
A . nkara , hayatımda çok özel bir yeri olan şehir
B . abam , özlemlerimin en başında o gelir
C . umhuriyet , bugünlerde anlamı daha bir farklı
D . eniz , ismini sessiz balık olarak belirleyen yazar için anlamlı olsa gerek
E . lma , kırmızı yeşil ekşi tatlı ne çeşit olursa olsun çok sewerrimmm
F . adime ( çok sevdiğim birisinin adı )
G . üneş , kolay anlatılır bişey değil ama ben güneşli günlerin insanıyım bunu bilirim
H . iç bişey gelmedi bununla ilgili aklıma :))
İ . letişim . kendimi iyi cümle kurabilen biri olarak yansıtmış olabilirim , burası yazılı bir paltform ama ben konuşurken iletişim becerileri yüksek biri değilimdir. ve eksikliğini duyarım.
J . an janlı derken bu harfle mi yazılıyo
K. uzujum , kızkardeşimi böyle çağırırım o da hep bakar bilir çünkü adını
L. emon tree , bu blogun bir yerinde bu şarkıdan bahsetmiştim
M. aaş , napolyon ne demiş?
N. ihayet , böyle bir bar var bilen bilir
O. kul , acaba ilk okul ne zaman kuruldu kimin aklıan geldi böye bişey ? gitti ömrümden yıllar
Ö. z .......... benim ismim; erkek kardeşimin ismi ; kızkardeşimin ismi ; onun sevgilisinin ismi ; işallah bir çocuğum olursa onun ismi bu harflerle başlıyo :)
P . inhani , hele bi geeellll
R. oka , mmmm , çok güzel olur salatası
S. iyah , bana yakışır- öyle diyorlar
Ş. en şakrak , bu harf pek bi eğlenceli geldi bana
T. atil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil tatil(40 oldu mu:)
U . yku - cu benim diğer adım
Ü . ç , bu sayı ile bi şey var aramızda
V. era , rüyama girdi bi gece , bu isim yani , dilime dolamışım vera vera diye dolaşıyorum
Y. ağmur . seviyoruz. bu günlerde daha çok.
Z. il , çalıyor karnım acıktım

umut hakkında

2008-05-05T12:45:00.002+03:00

gözlerimi kapatmamı söyledi , aç demeden açmayacakmışım. bizim evde saklambaç körebe gibi oyunlar pek oynanmaz ki :) kimse kimseye sürpriz de yapmaz ... heyecandan arınmış bir hayat yaşanıp giderken hayırdır bu da nesi şimdi dedim içimden ama gözlerimi yumduğum yetmezmiş gibi ellerimle de kapattım gerçekten.hiç birşey görmüyordum. hoş bir şeyler olacağını tahmin etmek zor değildi elbette "gözlerini kapat ve ben aç diyene kadar açma" demek sana çok beğeneceğin bir şey aldım demek gibi bişeydi çünkü .ben heyecanlandıkça o sakinleşiyordu sanki.çok ağır acelesizce hareket ediyordu farkındaydım çünkü gözlerim kapalı iken kulaklarım normalden fazla çalışmaya başlamıştı o anda. adımlarını takip ediyordum. tam mutfağa gitmiş olmalı diye düşünürken ben yanılmışım ; kapıyı açtı ; dış kapısını evin . sonra da hemen kapandı kapı. bu sefer ayak sesleri bana "birisi geldi"yi duyuruyordu.bana bişey almamış sevdiğim biri gelmiş onun sürprizi bu diye düşündüm.kimdi acaba. salona girdiklerini hissettim içeriyi bir anda dolduran o hoş kokudan.ağır olmayan ama kendini hissettiren bir koku .sıcak çikolata gibi . ikisi kendi aralarında hiç konuşmuyorlar ve ben de bu oyuna alet olmayı seviyorum sanırım , açmıyorum gözlerimi , bekliyorum o arada öylece bana "aç" denmesini ve işte o an geliyor : gözlerimi açmamı söyleyen o ses yabancı , cıvıl cıvıl , hatta çocuksu biraz. hayır , diyorum , bana biraz izin ver önce senin kim olduğunu tahmin edeyim. madem bir oyuna başladık öyle devam etsin. peki diyor gelip gözlerimi elleriyle o kapatıyor.yüzümde buz gibi ince narin bir el var.bu el ; bu koku , bu ses çok yabancı ama çok. kim olduğunu bilmek imkansız sanki. bir şey söyleyip şu oyunu bitireyim bari diyorum." yok hayır bilemedim, artık oynamıyorum" diyorum. AÇIYORUM GÖZLERİMİ .
gelmiş...
kim olduğunu tahmin etmeye çalışırken bi ara "acaba o mudur" demiştim içimden.ama "o"nu beklediğim ve geleceğine dair içimde bir umut beslediğim farkedilmesin diye de ismini söylememiştim. hatta kendime bile duyurmamaya çalışmadım mı sanki , yok canım daha neler demedim mi.
İşlemler henüz tamamlanmadı ama yurt müdürü izin verdi artık kızımız yanımızda diyor kocam , ama korkuyorum , inanamıyorum , ağlıyorum bir yandan kahkahalar atarken.şimdi ne yapsam ?

"hoşgeldin kızım gel bi kucaklaşalım"